IV SA/Po 1072/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia A. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2017 r., sygn. akt IV SA/Po 1072/16 w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2016 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia odrzucić zażalenie. A. W. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2016r. nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, który z uwagi na nie złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu został pozostawiony bez rozpoznania, zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 14 lutego 2017r., które zostało utrzymane w mocy postanowieniem Sądu z dnia 4 kwietnia 2017r. sygn. akt IV SA/Po 1072/16. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 14 lutego 2017r. odmówił również skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi. A. W. wniósł zażalenie na ww. postanowienia Sądu, które z uwagi na nieuiszczenie wpisu zostało odrzucone postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 23 maja 2017r. A. W. wniósł zażalenie na ww. postanowienia Sądu, wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Pismem z dnia 23 czerwca 2017 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych zażaleniu poprzez nadesłanie 2 odpisów zażalenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 12 września 2017 r. odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 10 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 12 września 2017 r. Pismem z dnia [...] listopada 2017 r., nazwanym sprzeciwem, skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 – dalej jako "Ppsa"), do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2 tej ustawy. W myśl art. 178 Ppsa wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Podkreślenia wymaga, że art. 194 § 1 Ppsa stanowi, iż zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wskazane w pkt 1-10 tego przepisu. Jeżeli zatem przywołana ustawa przewiduje (w określonych sytuacjach), wydanie postanowienia i jednocześnie nie stanowi, że od takiego postanowienia przysługuje prawo wniesienia zażalenia, to wniesienie tego środka odwoławczego jest niedopuszczalne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 czerwca 2011 r., sygn. akt II FZ 196/11). W tym miejscu należy zauważyć, że zgodnie z art. 260 § 1 Ppsa w brzmieniu znajdującym zastosowanie w sprawie, tj. nadanym przez art. 1 pkt 73 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2015 r., poz. 658), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Odnotować przy tym należy, że aktualne brzmienie art. 260 Ppsa wskazuje, iż na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane w wyniku rozpoznania sprzeciwu od orzeczenia referendarza sądowego nie przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W konsekwencji powyższego, skoro skarżącemu nie przysługiwało prawo wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2017 r. utrzymujące w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 12 września 2017 r., tym samym przedmiotowe zażalenie należy odrzucić jako niedopuszczalne. W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.