IV SA/Po 1087/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Jarosz po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego postanawia umorzyć postępowanie Pismem z dnia (...) r. C. R. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia (...) r. nr (...) utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia (...) r. nr(...) uchylającą z dniem (...) r. decyzję z dnia (...) r. nr (...) przyznającą zasiłek pielęgnacyjny na okres od (...) r. do bezterminowo i odmawiającą realizacji świadczenia. Pismem z dnia (...) r. C. R. żona skarżącego wniosła o zawieszenie niniejszego postępowania z powodu śmierci męża, która nastąpiła w dniu (...) r. (odpis skrócony aktu zgonu z dnia (...) r. - k. 7 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej P.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba, że w sprawie zgłasza się osoba, którego interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. W niniejszej sprawie skarga wniesiona została na decyzję wydaną w sprawie zasiłku pielęgnacyjnego. W myśl art. 16 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r., Nr 139, poz. 992 ze zm.) zasiłek ten, stanowiący świadczenie rodzinne, przyznawany jest w celu częściowego pokrycia wydatków wynikających z konieczności zapewnienia opieki i pomocy innej osoby w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji i przysługuje on niepełnosprawnemu dziecku, osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia, jeżeli legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności oraz osobie, która ukończyła 75 lat. Zasiłek ten przysługuje uprawnionemu "na samego siebie", nie zaś na "innego członka rodziny". Przysługuje zatem osobie wnioskującej o takie świadczenie, ze względu na znaczne wydatki wywołane własną niepełnosprawnością. W przedmiotowej sprawie to C. R. był stroną postępowania administracyjnego w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego. To dla skarżącego, a nie dla osoby sprawującej opiekę lub niosącej pomoc skierowana była decyzja załatwiająca sprawę w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego. Z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy wynika, że skarżący zmarł w dniu (...) r., tj. po wniesieniu skargi. Przedmiotowa sprawa dotycząca zasiłku pielęgnacyjnego dotyczy niewątpliwie praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego C.R.. Wobec śmierci osoby wyłącznie uprawnionej do ubiegania się o przyznanie zasiłku pielęgnacyjnego nie było podstaw do zawieszenia postępowania, gdyż przeszkoda do prowadzenia postępowania nie ma charakteru przejściowego. Jak stanowi art. 124 § 3 P.p.s.a. nie zawiesza się postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego. W tej sytuacji wobec śmierci skarżącego stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie zaistniała przesłanka uzasadniająca umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego, o której mowa w art. 161 §1 pkt 2 P.p.s.a. Z tego też powodu orzeczono jak w sentencji.