IV SA/Po 1094/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Grossmann po rozpoznaniu w dniu 08 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Banku [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis w kwocie 500 (pięćset) złotych. [...] Bank [...], zastępowany przez zawodowego pełnomocnika, pismem z dnia 05 października 2012 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, za pośrednictwem organu administracji, skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wskazaną w rubrum niniejszego postanowienia. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie (k. 35-36). Pismem z dnia 18 grudnia 2012 r. pełnomocnik strony skarżącej cofnął skargę, wnosząc jednocześnie o zwrot wpisu od skargi (k. 54). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Powyższe stanowi przejaw prawa skarżącego do rozporządzania skargą również po jej wniesieniu. W niniejszej sprawie strona skarżąca skorzystała z przysługującego jej uprawnienia do rozporządzania skargą. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiła którakolwiek ze wskazanych wyżej ujemnych przesłanek, uniemożliwiających cofnięcie skargi. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a., postanowił jak w punkcie pierwszym sentencji. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w punkcie drugim sentencji postanowienia.