IV SA/Po 1112/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 lutego 2012 r. sprawy ze skargi A. O. na decyzję Wojewody W. z dnia [...] sierpnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odszkodowania za grunty przejęte pod drogi postanawia 1. podjąć zawieszone postępowanie, 2. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, 3. zwrócić stronie cały uiszczony wpis od skargi w kwocie 200,00 (dwieście) złotych. Pismem z dnia [...] września 2011 r. (prezentata [...] września 2011 r.) A. O. (dalej Skarżący) złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. (dalej WSA) na decyzję Wojewody W. z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] (dalej decyzja z [...] sierpnia 2011 r.), uchylającą w całości decyzję Starosty Poznańskiego z dnia [...] marca 2011 r. nr [...], ustalającą w pkt I na rzecz Skarżącego odszkodowanie w łącznej kwocie [...] zł stanowiącej należność za grunt wydzielony pod drogi, powstały w wyniku podziału, przejęty na rzecz Gminy R., położony w R., oznaczony w ewidencji gruntów: obręb R., arkusz mapy [...], działka nr [...] o powierzchni [...] ha, [...] o powierzchni [...] ha, [...] o powierzchni [...] ha (w dacie podziału położony w M., gmina R., oznaczony w ewidencji gruntów: obręb M., arkusz mapy [...], działka nr [...] o powierzchni [...] ha, działka nr [...] o powierzchni [...] ha, działka nr [...] o powierzchni [...] ha), zapisany w dacie podziału w księdze wieczystej KW nr [...], prowadzonej przez Sąd Rejonowy w Sz. jako własność Skarżącego. W pkt II decyzji Starosta orzekł, że ustalone w pkt I odszkodowanie wypłacone zostanie przez Gminę R. na rzecz Skarżącego jednorazowo w terminie [...] dni od dnia, w którym decyzja o ustaleniu odszkodowania stanie się ostateczna (k. 4-6 akt IV SA/Po 1112/11). Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2012 r., sygn. akt IV SA/Po 1112/11, WSA zawiesił postępowanie w sprawie. W uzasadnieniu WSA wyjaśnił, że wnioskiem z dnia 18 stycznia 2010 r. Rzecznik Praw Obywatelskich zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności § 36 ust. 1 i 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. nr 207, poz. 2109 ze zm.) z art. 21 ust. 2 w zw. z art. 64 ust. 1 i 2 oraz art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, a także z art. 134 ust. 3 i 4, art. 152 ust. 3 w zw. z art. 151 ust. 1 i art. 153 ust. 1 ugn, a przez to z art. 92 ust. 1 Konstytucji RP. Wobec faktu, że zasadniczą kwestią sporną w sprawie pozostaje wysokość odszkodowania ustalonego w oparciu o operat szacunkowy sporządzony na podstawie przepisów, których zgodność z Konstytucją RP została zakwestionowana, treść rozstrzygnięcia Trybunału Konstytucyjnego w sprawie o sygn. K 4/10 będzie miała zasadnicze znaczenie dla oceny legalności zaskarżonej decyzji. Wobec powyższego, na podstawie 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej ppsa), Sąd zawiesił postępowanie do czasu wydania orzeczenia przez Trybunał Konstytucyjny w sprawie K 4/10, powołując postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 14 lipca 2010 r., I OZ 522/10; 11 stycznia 2012 r., I OSK 2447/11 (opublikowane w cbosa; k. 41-44 akt IV SA/Po 1112/11). Pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. Skarżący, powołując art. 60 ppsa, cofnął skargę złożoną dnia [...] września 2011 r. na decyzję z [...] sierpnia 2011 r., wyjaśniając, że zawieszenie postępowania uniemożliwia Mu "zarówno dochodzenie należnego odszkodowania w rozsądnym czasie, jak i zaprzecza konstytucyjnemu prawu do sądu" (k. 52-53 akt IV SA/Po 1112/11). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ppsa skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Skarżący może rozporządzać skargą również po jej wniesieniu, ponieważ jego oświadczenie w tej kwestii jest, co do zasady, wiążące dla sądu. Można odmówić uwzględnienia żądania skarżącego dopiero w sytuacji, gdy zostanie stwierdzone naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub stanowiące przyczynę wznowienia postępowania przed organem administracji publicznej (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2012 r., s. 221, uw 2). W niniejszej sprawie Skarżący skorzystał z przysługującego Mu uprawnienia do rozporządzania skargą. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ppsa, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W rozpoznawanej sprawie nie zaistniała którakolwiek ze wskazanych powyżej ujemnych przesłanek, uniemożliwiających cofnięcie skargi. Mając powyższe na uwadze Sąd w punkcie 1 postanowienia działając na podstawie art. 128 § 1 ab initio ppsa podjął zawieszone postępowanie. Skarżący nie precyzuje, co w Jego ocenie "zaprzecza konstytucyjnemu prawu do sądu", skoro skarga wpłynęła do WSA dnia [...] października 2011 r., wpis Skarżący uiścił dnia [...]listopada 2011 r., a rozprawa odbyła się przed Sądem dnia 26 stycznia 2011 r. (k. 4, 25, 39-40 akt IV SA/Po 1112/11). W punkcie 2 Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ppsa umorzył postępowanie sądowoadministracyjne. W punkcie 3 Sąd, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa, orzekł o zwrocie Skarżącemu uiszczonego wpisu od skargi w kwocie 200,00 złotych (k. 25 akt IV SA/Po 1112/11).