IV SA/Po 1115/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu T. S.A. z siedzibą w P. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2017 r., nr [...] w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia sprostować oczywistą omyłkę w sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia [...] grudnia 2017 r., sygn. akt IV SA/Po [...] w ten sposób, że w miejsce "odrzucić skargę" wpisać "odrzucić sprzeciw". Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozpoznał sprzeciw T. S.A. z siedziba w P. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2017 r., nr [...] w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego. W myśl art. 156 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369; dalej Ppsa) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. O sprostowaniu sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki, przy czym chodzi tu jedynie o omyłki sądu, nie zaś pomyłki popełnione przez strony postępowania. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć np. oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność, przy czym nieprawidłowości te muszą mieć charakter oczywisty (v. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 października 2014 r., sygn. akt II GZ 633/14). W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, iż strona skarżąca wniosła sprzeciw od decyzji i to sprzeciw był przedmiotem rozstrzygnięcia. Z powyższych względów wskazanie w sentencji postanowienia jako odrzuconego środka zaskarżenia "skargi", a nie "sprzeciwu" stanowi inną oczywista omyłkę. Mając na uwadze powyższe okoliczności na podstawie przepisu art. 156 § 1 i 2 Ppsa postanowiono jak w sentencji.