IV SA/Po 1120/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Grossmann (spr.) Sędzia WSA Maciej Busz Asesor sądowy WSA Maria Grzymisławska - Cybulska Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Kujawa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 09 maja 2019 r. sprawy ze skargi J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie wykreślenia żłobka z rejestru żłobków i przedszkoli 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] lipca 2018 r. (nr sprawy: [...]); 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz J. W. kwotę [...]zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżoną decyzją z [...] września 2018 r. (nr [...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej też jako "SKO" lub "organ II instancji") – po rozpoznaniu odwołania J. W. prowadzącej pod firmą J. W. S." Żłobek Artystyczno-Przyrodniczy [...] w P. przy ul. [...] (zwany też dalej "Żłobkiem") – utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z [...] lipca 2018 r. (nr [...]) o wykreśleniu Żłobka z rejestru żłobków i klubów dziecięcych. Zaskarżona decyzja SKO, jak wynika z jej uzasadnienia, zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. Przywołaną wyżej decyzją z [...] lipca 2018 r. Prezydent Miasta P. (dalej też jako "Prezydent Miasta" lub "organ I instancji") orzekł o wykreśleniu Żłobka z rejestru żłobków i klubów dziecięcych. W świetle uzasadnienia powołanej decyzji, powodem jej wydania było nieprzedstawienie przez Prowadzącą placówkę – w wyznaczonym terminie 14 dni – informacji o sposobie wykonania zaleceń pokontrolnych. We wniesionym odwołaniu J. W. utrzymywała, że wysłała do Urzędu informację o wykonaniu zaleceń z zachowaniem terminu – pismem z [...] lipca 2018 r. nadanym w placówce Poczty Polskiej [...] lipca 2018 r. Zdaniem Odwołującej, organ wydał decyzję pośpiesznie – bez sprawdzenia, czy Strona nadała pismo z żądaną informacją – a ponadto nie wskazał w uzasadnieniu swego orzeczenia daty doręczenia wezwania do przedstawienia informacji o wykonaniu zaleceń pokontrolnych z wyznaczeniem terminu na dokonanie tej czynności. Prezydent Miasta nie znalazł podstaw do uwzględnienia odwołania w trybie samokontroli i przekazał sprawę do rozpatrzenia SKO. W piśmie przewodnim wyjaśnił, że przeanalizował informację Strony zawartą w piśmie z [...] lipca 2018 r., choć wpłynęła ona do Urzędu [...] lipca 2018 r., i stwierdził, że niektóre zalecenia (np. dotyczące zapewnienia odpowiedniej liczby personelu w stosunku do liczby dzieci w Żłobku czy dostarczenia określonych dokumentów) nie zostały wykonane. Utrzymując w mocy kwestionowaną decyzję Prezydenta [...] z [...] lipca 2018 r. – przywołaną na wstępie decyzją z [...] września 2018 r. – SKO, przywoławszy treść przypisów art. 26, art. 27 ust. 1 i art. 32 pkt 2 ustawy z dnia [...] lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 (Dz. U. z 2018 r. poz. 603), stwierdziło, że bezspornym jest, iż w Żłobku prowadzonym przez Odwołującą miała miejsce kontrola, w następstwie której sformułowano zalecenia pokontrolne, dotyczące usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Pismem z [...] czerwca 2018 r. wyznaczono Prowadzącej placówkę 14-dniowy termin na złożenie informacji o sposobie wykonania zaleceń. SKO wskazało, że z wydruku strony Poczty Polskiej: "Śledzenie przesyłek – Tracking" wynika, iż doręczenie wezwania nastąpiło [...] czerwca 2018 r. Tak więc wyznaczony Stronie, 14-dniowy termin upływał [...] lipca 2018 r. Do tego dnia należało wykonać wszystkie zalecenia i poinformować o tym Urząd. Tymczasem Odwołująca sporządziła swoją informację dopiero [...] lipca 2018 r., a przesyłkę nadała [...] lipca 2018 r. Wobec tego, w ocenie SKO, trudno uznać decyzję Prezydenta [...] o wykreśleniu Żłobka za przedwczesną. Zwłaszcza że podstawową dyrektywą, kierującą działaniami organów administracji w omawianej kategorii spraw, jest dobro dzieci, dlatego wszelkie czynności powinny być podejmowane szybko i nie można oczekiwać, że urzędy będą w nieskończoność czekały na reakcję podmiotów prowadzących placówki na zalecenia pokontrolne. Poza tym SKO stwierdziło, że informacje zawarte w piśmie Odwołującej są w niektórych punktach ogólnikowe i niepoparte dokumentami (np. pkt 13: "Zaktualizowano statut") czy wręcz zawierają polemikę z ustaleniami kontroli (np. pkt 27: "Brak podstaw stwierdzenia nieprawidłowości przez kontrolujących. Karnisz zamontowany jest prawidłowo") – tak, że nie sposób stwierdzić wykonania zaleceń. Ponadto, według SKO, informacje o tym, że kolejne osoby w Żłobku nie pracują (pkt 6, 7, 11) zdają się potwierdzać ważny, z punktu widzenia bezpieczeństwa podopiecznych, zarzut niedostatecznej liczby personelu. Organ zwrócił przy tym uwagę, że Odwołująca podała wprawdzie w punkcie 1, iż zapewniono odpowiednią liczbę personelu, ale nie wyjaśniła, w jaki sposób tego dokonano, co czyni owo zapewnienie praktycznie bezwartościowym. Skargę na opisaną decyzję SKO do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu złożyła J. W., która – zarzuciwszy: błąd w ustaleniu stanu faktycznego, będący wynikiem sprzeczności ustaleń z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego, a także naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 7, art. 8, art. 9, art. 10 § 1, art. 77 § 1, art. 80, art. 81a § 1 k.p.a., które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a w konsekwencji naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. przez utrzymanie w mocy wadliwej decyzji – wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta [...] oraz o zasądzenie na rzecz Skarżącej zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych, a ponadto o wstrzymanie wykonania całości decyzji. W uzasadnieniu skargi jej autorka podtrzymała argumentację podniesioną w odwołaniu, że w sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania, a Skarżącą pozbawiono możliwości obrony jej praw, gdyż organ wydał decyzję bez uwzględnienia faktu nadania przez Skarżącą w placówce pocztowej, przed upływem wyznaczonego terminu, stanowiska w sprawie, zawierającego informację o usunięciu nieprawidłowości. W konsekwencji organ I instancji, wydając decyzję, nie brał pod uwagę stanowiska strony, które wpłynęło po wydaniu decyzji. Została ona wydana przedwcześnie, w oparciu o niezgodne z prawem ustalenie, iż organowi pomimo upływu wyznaczonego terminu nie zostały przedstawione informacje o sposobie wykonania zaleceń pokontrolnych. Stwierdzenie to stanowiło wyłączną przesłankę wydania decyzji, organ nie wskazał w uzasadnieniu decyzji na jakiekolwiek inne okoliczności. Z kolei SKO, dokonując, zdaniem Skarżącej rażąco błędnego ustalenia, że to Skarżąca nie dochowała terminu i wniosła informację po upływie 14 dni, oparło się na informacji publikowanej przez Pocztę [...] w ramach usługi śledzenia przesyłek i stwierdziło, że pismo organu I instancji zostało doręczone Stronie [...] czerwca 2018 r. W ocenie Skarżącej jest to całkowicie błędne ustalenie, sprzeczne z zebranym w sprawie materiałem dowodowym, gdyż z ww. informacji z usługi śledzenia wynika, iż [...] czerwca 2018 r. przesyłka została nie doręczona, a jedynie awizowana, zaś doręczenie nastąpiło [...] czerwca 2018 r. Oznacza to, że wyznaczony Skarżącej termin mijał [...] lipca 2018 r., a bezspornym jest, że w tym dniu Strona nadała swoje pismo na poczcie. Ponadto Skarżąca wytknęła, że skierowane do niej wezwanie organu, zawierające wykaz ustalonych przez organ nieprawidłowości, nie zawierało żadnej listy dokumentów, ani żadnych wytycznych co do tego, jakich dokumentów lub innych dowodów oczekiwałby organ poza samą informacją o usunięciu nieprawidłowości. Zatem, w myśl ogólnych zasad k.p.a., organ, uznając daną informację Skarżącej za niewystarczającą, winien chociażby wyrazić to na etapie postępowania, aby umożliwić Stronie przedstawienie dalszych twierdzeń lub dowodów; nie wspominając o obowiązku organu zebrania we własnym zakresie materiału dowodowego, chociażby poprzez przeprowadzenie następczej kontroli, oceniającej zgłoszone przez Stronę usunięcie nieprawidłowości. Co więcej, nawet gdyby uznać, że organ nie musiałby notyfikować stronie, przed wydaniem decyzji, swoich wątpliwości, ani nie musiałby samodzielnie zgromadzić uzupełniającego materiału dowodowego, to przynajmniej miał obowiązek wyrazić swoje wątpliwości w uzasadnieniu decyzji – czego nie uczynił, opierając się wyłącznie na wadliwym ustaleniu braku informacji od Strony. W ocenie Skarżącej, SKO miało więc obowiązek uchylić decyzję także z tego względu, iż czynienie przez organ II instancji jakichkolwiek dalszych ustaleń i wyrażenie ich dopiero w swej decyzji, uczyniło postępowanie de facto jednoinstancyjnym i całkowicie pozbawiło Stronę, na etapie postępowania administracyjnego, możliwości zapoznania się z merytorycznymi ustaleniami organu i ich uzasadnieniem, i podjęcia w odpowiedzi jakiejkolwiek aktywności, w tym także dowodowej. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, powtarzając argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z 5 lutego 2019 r., sygn. akt IV SA/Po 1120/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107, z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.; w skrócie: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1). Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu. Skarga analizowana pod tym kątem zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja o wykreśleniu z rejestru żłobków i klubów dziecięcych Żłobka prowadzonego przez Skarżącą. Podstawę materialnoprawną tej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 (Dz. U. z 2018 r. poz. 603, z późn. zm.; dalej jako "ustawa o opiece nad dziećmi", w skrócie "u.o.n.d."), na czele z jej art. 32 pkt 2. W myśl tego przepisu wykreślenie z rejestru następuje w przypadku nieusunięcia przez podmiot, w wyznaczonym terminie, nieprawidłowości w zakresie prowadzenia żłobka lub klubu dziecięcego. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, iż w wyniku czynności kontrolnych, podjętych w dniach [...] kwietnia i [...] maja 2018 r. przez pracowników Wydziału Zdrowia i Spraw Społecznych Urzędu Miasta P., w dniu [...] maja 2018 r. zostało sporządzone sprawozdanie z kontroli doraźnej, które doręczono Skarżącej [...] czerwca 2018 r., oraz że w dniu [...] czerwca 2018 r. (a nie, jak omyłkowo podał organ I instancji w uzasadnieniu swej decyzji: "[...]" czerwca 2018 r.) do Skarżącej, jako podmiotu prowadzącego Żłobek, zostały skierowane zalecenia pokontrolne, w których zarazem wyznaczono Skarżącej termin 14 dni na przedstawienie informacji o sposobie wykonania tych zaleceń. Organ I instancji w uzasadnieniu swej decyzji stwierdził lakonicznie, że pomimo upływu wyznaczonego terminu nie zostały przedstawione informacje o sposobie wykonania zaleceń pokontrolnych. Powyższe stanowisko zostało rozwinięte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji SKO, gdzie wskazano, że z wydruku strony Poczty Polskiej: "Śledzenie przesyłek – Tracking" wynika, iż doręczenie ww. wezwania z [...] czerwca 2018 r. nastąpiło [...] czerwca 2018 r., zatem wyznaczony Stronie 14-dniowy termin upływał [...] lipca 2018 r. Do tego dnia, zdaniem SKO, należało wykonać wszystkie zalecenia i poinformować o tym Urząd. Tymczasem Odwołująca sporządziła swoją informację dopiero [...] lipca 2018 r., a przesyłkę nadała [...] lipca 2018 r. Odnosząc się do powyższego, Skarżąca podała w skardze, że zalecenia pokontrolne z [...] czerwca 2018 r. zostały jej doręczone [...] czerwca 2018 r., a co za tym idzie – nadanie przez nią informacji o wykonaniu tych zaleceń w dniu [...] lipca 2018 r. nastąpiło w terminie. Jak z powyższego wynika, główna oś sporu w niniejszej sprawie sprowadza się w istocie do ustalenia, czy informacja o wykonaniu zaleceń (pismo z [...] lipca 2018 r.) została przez Skarżącą złożona w zakreślonym 14-dniowym terminie. Przy tym, o ile data nadania informacji (13 lipca 2018 r.) nie jest przedmiotem sporu, to w świetle stanowisk stron istotna rozbieżność zachodzi w ustaleniu daty doręczenia Skarżącej zaleceń pokontrolnych, zawartych piśmie z [...] czerwca 2018 r. W niniejszej sprawie SKO swoje ustalenia odnośnie do daty doręczenia zaleceń pokontrolnych oparło na wydruku ze strony internetowej Poczty Polskiej ("Śledzenie przesyłek – Tracking ( emonitorig.poczta-polska.pl"), przyjmując, że Skarżącej owe zalecenia wysłano przesyłką o numerze nadawczym [...] (która, jak wynika z ww. danych tracking’owych, została doręczona adresatowi [...] czerwca 2018 r.). Natomiast Skarżąca do skargi załączyła wydruk ze strony Poczty Polskiej przesyłki o numerze nadawczym [...] (która, jak wynika z danych tracking’owych, została doręczona adresatowi [...] czerwca 2018 r.). Wobec powyższego powstaje istotna, nie dająca się usunąć na podstawie przedłożonych przez organ akt administracyjnych, wątpliwość – w przesyłce o jakim numerze do Skarżącej zostały wysłane przedmiotowe zalecenia pokontrolne. Powyższe ma istotne znaczenie z uwagi na fakt, że w razie ustalenia, iż zalecenia zostały faktycznie doręczone, jak twierdzi (i co uprawdopodobniła) Skarżąca, w dniu [...] czerwca 2018 r., to oznaczałoby to, że ustalenia organów obu instancji, iż Skarżąca przedstawiła informację o wykonaniu zaleceń po upływie zakreślonego terminu – które to ustalenia stanowiły w istotnym zakresie podstawę wydania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ja decyzji Prezydenta [...] – były nieprawidłowo. W świetle powyższego należy uznać, iż organy obu instancji dopuściły się istotnego naruszenia art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., a SKO dodatkowo także art. 136 § 1 k.p.a., przez brak należytego ustalenia, czy informacja Skarżącej (pismo z [...] lipca 2018 r.) o wykonaniu zaleceń pokontrolnych została przez nią złożona w terminie (przy uwzględnieniu regulacji art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a.). Już z tego względu Sąd w niniejszym składzie nie mógł na obecnym etapie dokonać merytorycznej oceny wykonania zaleceń pokontrolne, ponieważ powyższego winien dokonać w pierwszej kolejności organ I instancji przed wydaniem decyzji. Tymczasem organ ten swoje rozstrzygnięcie oparł na samym tylko – zdaniem Sądu: co najmniej przedwczesnym – stwierdzeniu faktu nieprzedstawienia przez Skarżąca w wyznaczonym terminie informacji o wykonaniu zaleceń pokontrolnych, a nie na faktycznym nie wykonaniu tych zaleceń. Ponadto organ I instancji błędnie uznał – a organ II instancji stanowisko to bezrefleksyjnie zaakceptował – że także wcześniejsze, pisemne zastrzeżenia Skarżącej (pismo z [...] czerwca 2018 r.) do sprawozdania z kontroli doraźnej nie zostały wniesione przez nią w terminie, i tylko na tej podstawie ich nie uwzględnił. Wskazane naruszenie prawa – skutkujące w istocie brakiem weryfikacji we właściwym trybie, czyli z uwzględnieniem zastrzeżeń kontrolowanego, ustaleń z kontroli doraźnej i w efekcie brakiem prawidłowego ustalenia ostatecznego jej wyniku, mogącego dopiero stanowić właściwą podstawę do formułowania zaleceń pokontrolnych – ostatecznie przesądziło o konieczności wyeliminowania decyzji organów obu instancji z obrotu prawnego. W myśl art. 54 ust. 1 u.o.n.d. wójt, burmistrz lub prezydent miasta właściwy ze względu na miejsce prowadzenia żłobka lub klubu dziecięcego albo miejsce sprawowania opieki przez dziennego opiekuna, sprawuje nadzór nad żłobkiem, klubem dziecięcym oraz dziennym opiekunem w zakresie warunków i jakości świadczonej opieki. Zgodnie z art. 57 ust. 1 u.o.n.d. w przypadku stwierdzenia, że: 1) podmiot prowadzący żłobek lub klub dziecięcy albo dzienny opiekun nie spełnia standardów dotyczących sprawowanej opieki, 2) podmiot prowadzący żłobek, klub dziecięcy, podmiot zatrudniający dziennego opiekuna lub osoba, o której mowa w art. 36 ust. 1 pkt 1, nie dopełniają obowiązku w zakresie zapewnienia zgodności danych zawartych odpowiednio w rejestrze lub wykazie ze stanem faktycznym, 3) podmiot prowadzący żłobek, klub dziecięcy, podmiot zatrudniający dziennego opiekuna lub osoba, o której mowa w art. 36 ust. 1 pkt 1, nie wywiązują się z obowiązku sporządzania i przekazywania sprawozdań, o których mowa w art. 64 – organ sprawujący nadzór zobowiązuje go do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w wyznaczonym terminie. Stosownie do art. 57 ust. 2 u.o.n.d. podmiot prowadzący żłobek, klub dziecięcy, podmiot zatrudniający dziennego opiekuna, osoba, o której mowa w art. 36 ust. 1 pkt 1, albo dzienny opiekun mają prawo zgłoszenia umotywowanych zastrzeżeń do ustaleń organu sprawującego nadzór, w terminie 7 dni od dnia otrzymania informacji o stwierdzonych nieprawidłowościach. W niniejszej sprawie jest poza sporem, że w dniu [...] maja 2018 r. sporządzono sprawozdanie z kontroli doraźnej Żłobka w zakresie warunków i jakości sprawowanej opieki nad dziećmi w wieku do lat 3, zawierające informacje o stwierdzonych w toku tej kontroli nieprawidłowościach i uchybieniach. Skarżąca skorzystała z uprawnienia, o którym mowa w art. 57 ust. 2 u.o.n.d., i pismem z [...] czerwca 2018 r. wniosła zastrzeżenia. W uzasadnieniu swej decyzji organ I instancji przyznał, iż podmiot prowadzący żłobek złożył pisemne zastrzeżenia do sprawozdania, jednakże, cyt.: "nie zostały one uwzględnione, o czym podmiot prowadzący żłobek został poinformowany [...].06.2018 r." (w rzeczywistości: pismem z [...] czerwca 2018 r.). Z przywołanego pisma wynika zaś jednoznacznie, że wniesione zastrzeżenia nie zostały uwzględnione, ani nawet rozpatrzone, wyłącznie ze względu na stwierdzenie przez organ niedochowania terminu do ich zgłoszenia, a nie z uwagi na ich merytoryczną niezasadność. Co do meritum organ zadeklarował jedynie, że zawarte w piśmie obejmującym zastrzeżenia, cyt.: "wyjaśnienia dotyczące niektórych nieprawidłowości występujących w placówce [...] będą poddane analizie pod kątem wykonania zaleceń pokontrolnych". Takiego stanowiska organu nie sposób zaakceptować, z poniższych względów. Po pierwsze, analiza akt administracyjnych sprawy pokazuje, że sporządzone [...] maja 2018 r. sprawozdanie z kontroli zostało doręczone Skarżącej [...] czerwca 2018 r. – co oznacza, iż zgłoszenie zastrzeżeń było możliwe do [...] czerwca 2018 r. (bezsporne). Organ uznał, iż zastrzeżenia wniesiono dopiero [...] czerwca 2018 r. – kiedy to zawierające je pismo Skarżącej z [...] czerwca 2018 r. wpłynęło do organu – pomijając fakt, że pismo to zostało nadane w placówce Poczty Polskiej w dniu [...] czerwca 2018 r. Stanowisko organu należy uznać za nieprawidłowe. Pismo z zastrzeżeniami zostało bowiem wniesione przez Skarżącą w toku postępowania administracyjnego w sprawie wykreślenia z rejestru żłobków – wszczętego zawiadomieniem z [...] maja 2018 r. – a żaden przepis ustawy o opiece nad dziećmi nie wyłącza stosowania w takim postępowaniu art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. W myśl zaś tego przepisu termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia [...] listopada 2012 r. - Prawo pocztowe. W świetle powyższego organ błędnie ustalił, iż datą wniesienia zastrzeżeń był dzień wpływu pisma do siedziby organu, a nie dzień jego nadania w placówce pocztowej. To zaś prowadzi do wniosku, iż organ co najmniej przedwcześnie, bo bez dokonania wymaganej, merytorycznej oceny zasadności zgłoszonych zastrzeżeń, sformułował zalecenia pokontrolne, czym naruszył w istotnym stopniu nie tylko art. 57 ust. 2 i 3 u.o.n.d., ale także art. 6, art. 7 i art. 77 § 1 oraz art. 8 § 1 k.p.a. Po drugie, wskazanego uchybienia, polegającego na nierozpatrzeniu wniesionych terminowo zastrzeżeń do sprawozdania z kontroli, nie mogła sanować deklaracja organu, iż wyjaśnienia zawarte w piśmie obejmującym te zastrzeżenia będą poddane analizie "pod kątem wykonania zaleceń pokontrolnych". Bez uprzedniego rozpatrzenia przez organ prawidłowo wniesionych zastrzeżeń i rozstrzygnięcia o ich uwzględnieniu bądź nieuwzględnieniu (w całości lub w części) nie jest bowiem możliwe uznanie, iż doszło do wyczerpania procedury weryfikacji ustaleń poczynionych w toku kontroli i do finalnego określenia katalogu nieprawidłowości w działalności kontrolowanego podmiotu. A dopiero tak ustalony katalog nieprawidłowości może, w świetle art. 57 ust. 3 u.o.n.d., stanowić podstawę do formułowania zaleceń pokontrolnych, zamieszczanych w stanowisku organu, o którym mowa w tym przepisie. Należy podkreślić, że instytucja zastrzeżeń do wyników kontroli ma służyć prawidłowemu sporządzeniu zaleceń pokontrolnych, a nie weryfikacji wykonania tych zaleceń. Dlatego do rozpatrzenia wniesionych zastrzeżeń powinno dojść przed sporządzeniem zaleceń pokontrolnych, a nie dopiero – jak błędnie uznał organ I instancji – na etapie kontroli wykonania tych zaleceń. Dotychczasowe uwagi prowadzą do wniosku, że w toku postępowania organ I instancji naruszył przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a organ II instancji, akceptując bezkrytycznie rozstrzygnięcie Prezydenta [...], naruszeń tych nie usunął, lecz je w istocie powielił. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku. O kosztach postępowania (pkt 2 sentencji wyroku) Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a., uwzględniając poniesiony przez Skarżącą koszt wpisu od skargi, w wysokości [...] zł. Rozpoznając ponownie sprawę, organ I instancji powtórzy czynności kontrolne w Żłobku (z uwagi na znaczny upływ czasu od ostatniej udokumentowanej w aktach sprawy kontroli: z [...] maja 2018 r.), a poczynione tą drogą ustalenia podda następnie weryfikacji i wdrożeniu, z pełnym dochowaniem trybu oraz gwarancji praw podmiotu kontrolowanego, określonych w art. 57 ust. 2 i 3 u.o.n.d. I dopiero po wyczerpaniu tego trybu – w tym po wszechstronnym rozważeniu informacji kontrolowanego o wykonaniu ewentualnych zaleceń oraz po przeprowadzeniu, w miarę potrzeby, czynności sprawdzających (art. 57 ust. 4 u.o.n.d.) – organ wyda stosowne rozstrzygnięcie, należycie je uzasadniając, jak tego wymaga art. 107 § 3 k.p.a.