IV SA/Po 1121/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Damian Mataczyński po rozpoznaniu w dniu 9 września 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku adwokata R.T. z dnia 27 sierpnia 2014r. w przedmiocie zasądzenia kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych postanawia odmówić przyznania kosztów zastępstwa prawnego Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2014r. odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. W uzasadnieniu wskazano, iż zasadniczym powodem powyższego orzeczenia jest fakt, iż postanowieniem z dnia 3 czerwca 2014r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Tym samym wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia nowego pełnomocnika celem wniesienia skargi kasacyjnej nie może być rozpoznany merytorycznie. Adwokat R.T. wyznaczony do reprezentowania skarżącego, pismem z dnia 27 sierpnia 2014r. poinformował, iż nie znajduje podstaw do złożenia sprzeciwu od w/w postanowienia i wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Celem rozpoznania zgłoszonego wniosku wskazać należy, iż zagadnienie przyznawania wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy przez pełnomocników wyznaczonych z urzędu normuje art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm. - dalej p.p.s.a.) Zgodnie z tym przepisem wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Przepis ten w zakresie dotyczącym zasad przyznawania tego wynagrodzenia nie zawiera jednak uregulowania pełnego, lecz odsyła do zasad określonych w wypadku adwokatów w przepisach rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (j.t. Dz.U. z 2013r., poz. 461), które w §18 ust. 1 pkt 2 podaje stawki minimalne za enumeratywnie wymienione czynności w drugiej instancji postępowania przed sądem administracyjnym. Wśród czynności za które pełnomocnikowi przysługuje wynagrodzenie wymieniono sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, bądź tylko udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wynagrodzenie przewidziano również za postępowanie zażaleniowe. Skoro więc sporządzenie pisma informującego skarżącego o braku zasadności wniesienia sprzeciwu nie mieści się w owym zamkniętym katalogu, brak jest podstaw do uwzględnienia przedmiotowego wniosku. W konsekwencji, w oparciu o art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.