IV SA/Po 1127/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Anna Jarosz po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia odrzucić wniosek. Dnia [...] września 2014 r. (data stempla pocztowego, k. [...] akt sądowych) skarżący – A. W. – wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego. Postanowieniem z dnia 14 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił powyższą skargę. Pismem z dnia [...] listopada 2014 r. (data wpływu: [...] listopada 2014 r., k. [...] akt sądowych) skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wskazując, że "w związku z tym, że nadal choruję i MGOPS nie przekazuje mi pieniędzy na wykup recept, żeby wyzdrowieć, to zachodzi niedotrzymanie terminu sprawy! Wnioskuję [...] o przywracanie mi terminów spraw jako, że zabrakło mi sił i zdrowia napisać w terminie". Skarżący wskazał ponadto, że SKO w [...] nie rozpatruje jego wniosków, nie jest leniwy, lecz chory, zmowa urzędników utrudnia mu wyzdrowienie i podjęcie pracy zarobkowej. Wskazał także, że pisał wiele listów do różnych urzędów, nawet do Pana A. S. Prokuratora Generalnego, bo jest ofiarą zemsty urzędniczej. Pomimo odsunięcia od władzy Burmistrza [...] urzędy nadal go słuchają i szkodzą skarżącemu. Skarżący nadal jednak wierzy w sprawiedliwość osób pokrzywdzonych, takich ja on i prosi Wojewódzki Sąd Administracyjny o pomoc. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; zwanej dalej Ppsa), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Stosownie zaś do art. 87 § 1 i 2 Ppsa żądanie przywrócenia terminu należy zgłosić w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu. Z treści przywołanych przepisów wynika, że uchybiony termin należy przywrócić, jeśli łącznie zostaną spełnione następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi; jednocześnie z wnioskiem zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin; we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu oraz powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego. W związku z powyższym Sąd stwierdza, że w niniejszej sprawie skarga nadana została za pośrednictwem poczty dnia [...] września 2014 r. Zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] została natomiast doręczona skarżącemu dnia [...] sierpnia 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru). Skarga została zatem wniesiona po upływie terminu z art. 53 § 1 Ppsa. Termin ten upłynął bowiem z dniem [...] września 2014 r. W opisanych okolicznościach skarga, jako spóźniona, podlegała odrzuceniu z mocy art. 58 § 1 pkt 2 Ppsa – postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 14 października 2014 r. Odmawiając przywrócenia terminu do wniesienia skargi sąd miał na uwadze, że Skarżący nie wykazał, aby w trakcie biegu terminu do wniesienia skargi wystąpiło zdarzenie, które pomimo dołożenia wszelkich możliwych starań uniemożliwiło skarżącemu złożenie skargi w terminie. W piśmie z dnia [...] listopada 2014 r., uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, skarżący wskazał, że jako osoba schorowana nie mógł dochować terminu do wniesienia skargi do Sądu. Na tę okoliczność jednak skarżący nie powołał żadnych dowodów, ani nawet nie wskazał na co choruje i w jaki sposób choroba wpłynąć mogła na możliwość dochowania terminu. W świetle powyższych okoliczności nie można więc mówić o braku winy skarżącego w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Sąd podkreśla, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy, nawet nieumyślnej. Przez "brak winy" należy bowiem rozumieć zaistnienie takich okoliczności, w których strona nawet przy dołożeniu największego wysiłku nie byłaby w stanie dokonać czynności w terminie. Wobec tego jakiejkolwiek nieuwagi, niestaranności lub zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy. Nie wskazując na jakiekolwiek – poza ogólnym stwierdzeniem, że skarżący jest chory – okoliczności mające wykazać, że skarżący nie ponosi winy za uchybienie terminu, skarżący nie wykazał aby zaistniała ustawowa przesłanka przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Ponadto, zgodnie z art. 87 § 1 Ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Skarżący nie wskazał kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu. Należy jednak przyjąć, że nawet przy założeniu, że skarżący wnosząc skargę nie miał świadomości uchybienia terminowi i dowiedział się o tej okoliczności dopiero z postanowienia o odrzuceniu skargi, które doręczone mu zostało dnia [...] listopada 2014 r. to od tego właśnie dnia należy liczyć 7-dniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Termin do złożenia tego wniosku upłynął zatem z dniem [...] listopada 2014 r., a wniosek został przez skarżącego nadany w placówce pocztowej dnia [...] listopada 2014 r., a zatem po terminie. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 88 Ppsa, odrzucił wniosek.