IV SA/Po 113/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu dnia 15 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. M. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi A. M. na orzeczenie Sądu Dyscyplinarnego przy Okręgowym Inspektoracie Służby Więziennej w P. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ostrzeżenia o niepełnej przydatności na zajmowanym stanowisku służbowym p o s t a n a w i a wniosek oddalić /-/ M.Dybowski JH Dnia [...]r. A. M. złożyła skargę na orzeczenie z dnia [...]r. nr [...](dalej orzeczenie z dnia [...]r.) Sądu Dyscyplinarnego przy Okręgowym Inspektoracie Służby Więziennej w P. (dalej Sąd Dyscyplinarny) w przedmiocie ostrzeżenia o niepełnej przydatności na zajmowanym stanowisku służbowym. W skardze sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem, A. M. wniosła na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153/02/1270 ze zm.- dalej ppsa) o wstrzymanie wykonania orzeczenia z dnia [...]r., niczym tego wniosku nie uzasadniając. Skarga wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego dnia [...] r. (k. [...] akt [...]). W odpowiedzi na skargę Sąd Dyscyplinarny wniósł o oddalenie skargi (k. [...] akt [...]); nie rozstrzygnął o wniosku o wstrzymanie orzeczenia z dnia [...]r. Wojewódzki Sąd Administracyjny ustalił i zważył, co następuje : Orzeczeniem z dnia [...] r. nr [...] (dalej orzeczenie z dnia [...] r.) Dyrektor Zakładu Karnego we W. (dalej Dyrektor ZK) na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy z dnia 26 kwietnia 1996 r. o służbie więziennej (j. t. Dz. U. 207/02/1761 ze zm.- dalej uSW) i § 21 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 listopada 1996 r. w sprawie regulaminu dyscyplinarnego funkcjonariuszy Służby Więziennej (Dz. U. 135/96/634 ze zm.- dalej rozporządzenie), uznał por. A. M.- psychologa działu penitencjarnego Zakładu Karnego we W.: - w punkcie 1- za winną popełnienia zarzucanego Jej przewinienia określonego w art. 125 ust. 3 pkt 1 w zw. z art. 60 uSW i w zw. z § 5 regulaminu Dyrektora Służby Więziennej w sprawie zasad postępowania i zachowania się funkcjonariuszy Służby Więziennej z dnia 30 czerwca 2005 r. tj. znieważenia wypowiedzią ustną starszego wychowawcy działu penitencjarnego kpt. G. S.; - w punkcie 2- za winną popełnienia zarzucanego Jej przewinienia określonego w art. 125 ust. 3 pkt 2 uSW tj. niewykonania polecenia służbowego i wymierzył Jej karę dyscyplinarną ostrzeżenia o niepełnej przydatności na zajmowanym stanowisku służbowym. Orzeczeniem z dnia [...] r. nr [...] (dalej orzeczenie z dnia [...] r.) Sąd Dyscyplinarny na podstawie art. 132 ust. 3 uSW i § 52 ust. 2 rozporządzenia, utrzymał w mocy orzeczenie z dnia [...] r. Prawomocnym wyrokiem z dnia [...] r.- [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. uchylił orzeczenie z dnia [...] r. Zaskarżonym orzeczeniem z dnia [...]r., Sąd Dyscyplinarny na podstawie art. 61 kpa i art. 132 ust. 3 uSW i § 52 ust. 2 rozporządzenia, po ponownym rozpoznaniu w dniu [...]r., uznał por. A. M.- psychologa działu penitencjarnego Zakładu Karnego we W.: - w punkcie 1- za winną popełnienia zarzucanego Jej przewinienia określonego w art. 125 ust. 3 pkt 1 w zw. z art. 60 uSW i w zw. z § 5 regulaminu Dyrektora Służby Więziennej w sprawie zasad postępowania i zachowania się funkcjonariuszy Służby Więziennej z dnia 30 czerwca 2005 r. tj. znieważenia wypowiedzią ustną starszego wychowawcy działu penitencjarnego kpt. G. S.; - w punkcie 2- za winną popełnienia zarzucanego Jej przewinienia określonego w art. 125 ust. 3 pkt 2 uSW tj. niewykonania polecenia służbowego wydanego przez kierownika działu penitencjarnego Zakładu Karnego we W. kpt. M. B.; i wymierzył Jej karę dyscyplinarną ostrzeżenia o niepełnej przydatności na zajmowanym stanowisku służbowym- zgodnie z rozdziałem 8, art. 126 pkt 1, ust. 4 uSW. Zgodnie z art. 61 § 1 ppsa wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na mocy art. 61 § 3 ppsa sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. We wniosku o wstrzymanie wykonanie wykonania zaskarżonego orzeczenia nie wskazano żadnych okoliczności uprawdopodobniających, że w niniejszej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Narusza to ogólną zasadę postępowania sądowoadministracyjnego, zgodnie z którą to na stronie ciąży obowiązek wykazania okoliczności faktycznych, które ma obowiązek przytoczyć i z których wywodzi korzystne dla siebie skutki prawne. Zasada ta w szczególny sposób obciąża stronę reprezentowaną przez profesjonalnego pełnomocnika. Sąd nie musi zatem wzywać Skarżącą do uzupełnienia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu. Sąd nie znalazł także z urzędu okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego orzeczenia. Postępowanie dyscyplinarne toczy się od dnia [...] r. (postanowienie Dyrektora [...]- k. [...] akt dyscyplinarnych). Skutki związane wymierzeniem kary dyscyplinarnej na podstawie art. 126 ust. 1 pkt 4 uSW mają charakter odwracalnych – w przypadku pozytywnego dla Skarżącej rozstrzygnięcia (odpowiednio – postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 maja 2004 r. sygn. OZ 51/04 ). Wobec braku przesłanek z art. 61 § 3 ppsa, wniosek należało oddalić. /-/ M.Dybowski JH