IV SA/Po 113/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Radzicka po rozpoznaniu wniosku o przywrócenie terminu na posiedzeniu niejawnym wniosku Prezydenta Miasta Poznania w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nieruchomości postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu /-/ G. Radzicka Od decyzji Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] – Miasto Poznań złożyło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Jak wynika z akt administracyjnych decyzję Wojewody doręczono skarżącemu Miastu na adres pełnomocnika dnia 23 grudnia 2008 r. (vide k. 62 i 13 akt administracyjnych. Natomiast skarga do Sądu, złożona za pośrednictwem organu została złożona w Kancelarii Głównej Wielkopolskiego Urzędu Wojewódzkiego w Poznaniu w dniu 23.01.2009 r., a więc z uchybieniem trzydziestodniowego terminu o którym mowa w art. 53 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) dalej p.p.s.a. Sąd celem sprawdzenia terminu wniesienia skargi, zwrócił się do pełnomocnika Miasta Poznań o wyjaśnienie czy faktycznie pismo złożono dopiero dnia 23 stycznia 2009 r. W odpowiedzi na powyższe – pełnomocnik Miasta Poznań wyjaśnił, że zgodnie z instrukcją kancelaryjną Urzędu Miasta Poznania złożył pismo wychodzące – w Kancelarii Miasta Poznania 21.01.2009 r., natomiast Kancelaria skarżącego nadała pismo dopiero 23.01.2009 r. o czym pełnomocnik nie miał wiedzy do momentu zapytania Sądu stąd wnosił o przyjęcie sprawy do rozpoznania. Przyjmując za wiarygodne twierdzenie pełnomocnika, że złożył w Kancelarii Urzędu Miasta Poznania skargę dnia 21.01.2009 r. – bo taka data widnieje na pieczęci odpisu skargi załączonej do pisma z dnia 27 marca 2009 r. – Sąd uznał, że żądanie przyjęcia skargi do merytorycznego rozpoznania nie znajduje podstaw prawnych w przepisach p.p.s.a. – i potraktował powyższe pismo jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Instytucja przywrócenia terminu uzależniona jest od spełnienia przesłanek pozytywnych, których zaistnienie pozwala na przywrócenie terminu i negatywnych, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym, a spóźniony czy z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu Sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym. Wniosek spóźniony jest wówczas jeżeli został wniesiony po upływie siedmiodniowego terminu przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a. i liczony jest od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a nie od daty w której strona dowiedziała się o uchybieniu terminu. W niniejszej sprawie pełnomocnik Miasta Poznań nie wykazał aby jakakolwiek przyczyna uchybienia terminu wystąpiła gdyż obowiązek staranności ze strony pełnomocnika wymagał sprawdzenia daty wysłania korespondencji. Nawet gdyby pracownik kancelarii w sposób zawiniony i świadomie z opóźnieniem wysłał skargę do Wojewody Wielkopolskiego to najpóźniej wiedzę o powyższym zdarzeniu Miasto Poznań uzyskało w dniu 16 lutego 2009 r., a więc w dacie, w której Wojewoda Wielkopolski przesłał pełnomocnikowi Prezydenta Miasta Poznania odpowiedź na skargę, w której z uwagi na uchybienie terminu wnoszono o odrzucenie skargi. Tak więc z tym dniem najpóźniej ustałaby przyczyna uchybienia terminu . Ponieważ wniosek złożono dnia 30.03.2009 r. należało uznać, że wniosek o przywrócenie terminu złożono z uchybieniem 7-dniowego terminu. Z tych powodów na zasadzie art. 88 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu. /-/ G. Radzicka KB/