IV SA/Po 1134/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk - Marciniak po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i wydaniu pozwolenia na budowę postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z dnia [...] października 2011 r. W. P. (dalej – skarżący), działający przez pełnomocnika, wniósł skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i wydaniu pozwolenia na budowę (dalej – decyzja Wojewody [...]), którą Wojewoda [...]uchylił decyzję Starosty [...]z dnia [...] maja 2011 r. znak [...] odmawiającej uchylenia ostatecznej decyzji nr [...]znak [...]w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia Inwestorowi (skarżącemu) pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego zlokalizowanego w [...], przy ul. [...], działki ewid. [...] i [...]. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek skarżący wskazał, że istnieje uzasadniona obawa oraz niebezpieczeństwo, że wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do niekorzystnych i nieodwracalnych skutków finansowych dla Inwestora - skarżącego. Podejmowane w sprawie działania osób trzecich, żądających uznania ich za strony postępowania, pomimo braku interesu prawnego, zmierzają bowiem w oczywisty sposób do powstrzymania i uniemożliwienia przeprowadzenia inwestycji budowlanej skarżącemu, pomimo iż jest ona prowadzona zgodnie z obowiązującym prawem. Umożliwienie natychmiastowego wykonania zaskarżonej decyzji, (bez dokonania uprzedniej kontroli jej legalności przez Sąd) byłoby w istocie sankcjonowaniem tego typu działań i narażałoby inwestora na szkodę. W następstwie uchylonej przez Wojewodę decyzji i ponownego rozpatrzenia sprawy przez organ I instancji mogłoby bowiem dojść do wzruszenia prawomocnego rozstrzygnięcia o pozwoleniu na budowę i wstrzymania prowadzonych robót, a nawet do nakazania rozbiórki obiektu budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej ppsa), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa, w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ugruntowanym w doktrynie jest pogląd, że zgodnie z którym przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (por. T. Woś, Postępowanie sądowoadministracyjne..., s. 146; Z. Kmieciak, glosa do postanowienia NSA z dnia 23 stycznia 1997 r., SA/Rz 1382/96, OSP 1998, z. 3, poz. 54, teza 1). (Dauter Bogusław, Komentarz do art. 61 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [w:] Dauter Bogusław, Gruszczyński Bogusław, Kabat Andrzej, Niezgódka-Medek Małgorzata, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. LEX, 2011). Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 4 sierpnia 2011 r. sygn. akt II FZ 361/10 (LEX nr 663459) Instytucja wstrzymania wykonania decyzji, uregulowana w art. 61 § 3 p.p.s.a., może dotyczyć tylko takiej kategorii decyzji administracyjnych, które posiadają przymiot wykonalności, tzn. stwierdza lub tworzy po stronie swoich adresatów obowiązki prawne lub uprawnienia. W innym postanowieniu (postanowienie Naczelny Sąd Administracyjny z dnia 2 grudnia 2011 r. sygn. akt II FSK 198/10 (LEX nr 663276) Sąd wskazuje, iż "Wykonalność dotyczy aktów zobowiązujących, które ustalają dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Cechy tej nie mają akty odmowne, jak również te z konstytutywnych aktów uprawniających, które nie wymagają żadnych działań ze strony uprawnionych podmiotów dla spowodowania określonego w nim stanu faktycznego lub prawnego.". Wobec powyższego należy stwierdzić, iż zaskarżona decyzja nie posiada przymiotu wykonalności, a zatem nie jest możliwe wstrzymanie jej wykonania. W świetle wskazanych okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.