IV SA/Po 1152/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W. Sp. z o.o. w W. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 stycznia 2013 r., sygn. akt IV SA/Po 1152/12 w sprawie ze skargi W.Sp. z o.o. w W na decyzję Wojewody W. z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania z naruszeniem prawa decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę postanawia odrzucić wniosek. Wyrokiem z dnia 30 stycznia 2013 r., sygn. akt IV SA/Po 1152/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu po rozpoznaniu skargi W. Sp. z o.o. w W na decyzję Wojewody W. z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania z naruszeniem prawa decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ja decyzję Starosty W. z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...]. W pkt. 2 Sąd zasądził na rzecz skarżącego od organu koszty postępowania sądowego. Pismem z dnia [...] marca 2013 r. skarżący zwrócił się do Sądu o rozstrzygnięcie o kosztach postępowania. W piśmie tym skarżący wskazał, że Sąd w pkt. 2 wyroku z dnia 30 stycznia 2013 r. zasądził tylko część poniesionych kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z treści wniosku wynika, że skarżący domaga się uzupełnienia wyroku o zasądzenie całości kosztów postępowania sądowego, które w jego ocenie winny wynosić 300 zł, a nie 200 zł. Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.- dalej Ppsa), Strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W pierwszej kolejności wskazać należy, że skarżący uchybił terminowi do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku. W przedmiotowej sprawie odpis nieprawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem doręczony został skarżącemu w dniu 13 lutego 2013 r. W tej sytuacji termin do wniesienia wniosku o uzupełnienie przedmiotowego wyroku, określony w art. 157 § 1 Ppsa upływał w dniu 27 lutego 2013 r. Tymczasem wniosek o uzupełnienie wyroku wniesiony został w dniu 8 marca 2013 r. (data stempla pocztowego na kopercie), a więc z przekroczeniem ustawowego terminu do jego wniesienia. Ponadto wskazać należy, że treść przepisu art. 157 § 1 Ppsa oznacza, iż uzupełnienie orzeczenia w przedmiocie kosztów następuje w tych wypadkach, w których sąd nie orzekł o kosztach, mimo że strona zażądała we właściwym czasie ich przyznania. Wynika stąd, że nie jest dopuszczalny wniosek o uzupełnienie wyroku, jeśli sąd zawarł w wyroku rozstrzygnięcie dotyczące kosztów postępowania, ale w rozmiarze mniejszym niż żądała strona. W takiej sytuacji stronie przysługuje zażalenie, a nie żądanie uzupełnienia wyroku (por. uchwałę SN z 11 grudnia 1972 r., III PZP 14/72, OSNCP 1972, nr 12, poz. 215 oraz Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz B. Dauter, B. Gruszczyński i inni, s. 365). Odnosząc te rozważania do rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że w punkcie 2 wyroku z dnia 30 stycznia 2013 r. Sąd zamieścił, rozstrzygnięcie co do kosztów postępowania sądowego, wobec powyższego wniesienie wniosku o uzupełnienie wyroku w tym zakresie jest niedopuszczalne. Na marginesie Sąd wskazuje, że opłata kancelaryjna za odpis orzeczenia z uzasadnieniem zaliczyć należy do kosztów postępowania kasacyjnego, o których rozstrzyga Naczelny Sąd Administracyjny. W przedmiotowej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 11 października 2012 r., sygn. akt II OSK 907/11 uwzględniając skargę kasacyjną skarżącego od wyroku oddalającego jego skargę w pkt. 2 rozstrzygnął o kosztach postępowania kasacyjnego. W tym stanie rzeczy Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 2 i 6 Ppsa w związku z art. 64 § 3 Ppsa i art. 157 § 1 Ppsa orzekł jak w postanowieniu