IV SA/Po 1153/04
PostanowienieWSA w Poznaniu2006-05-11
Skład orzekający: Ewa Makosz-Frymus, Paweł Miładowski, Izabela Kucznerowicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie organu wyższego stopnia wydane w trybie art. 37 § 1 i 2 k.p.a. w przedmiocie stwierdzenia braku przewlekłości postępowania administracyjnego jest zaskarżalne do sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Postanowienie organu wyższego stopnia wydane w trybie art. 37 § 1 i 2 k.p.a. w przedmiocie stwierdzenia braku przewlekłości postępowania administracyjnego nie jest zaskarżalne do sądu administracyjnego. Nie kończy ono postępowania w sprawie, nie rozstrzyga sprawy co do istoty, ani nie jest innym aktem lub czynnością organu dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Ma ono charakter wpadkowy i nie mieści się w katalogu rozstrzygnięć objętych kognicją sądów administracyjnych. Skarga na takie postanowienie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
K. M. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] sierpnia 2004 r. SKO w K., działając na podstawie art. 37 § 1 i 2 k.p.a., rozpoznało zażalenie K. M. na przewlekłość postępowania Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. i nie stwierdziło naruszenia przez organ I instancji art. 35 k.p.a. określającego termin załatwienia sprawy. Skarżący kwestionował to postanowienie.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Makosz-Frymus Sędziowie NSA Paweł Miładowski (spr.) As. sąd. Izabela Kucznerowicz Protokolant ref.staż. Małgorzata Błoszyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2006 r. sprawy ze skargi K. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] sierpnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego; postanawia: odrzucić skargę /-/I.Kucznerowicz /-/E.Makosz-Frymus /-/P.Miładowski KB/
IV SA/Po 1153/04
U Z A S A D N I E N I E
Postanowieniem z [...].08.2004 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. działając m. in. na podstawie art. 37 § 1 i 2 kpa rozpoznając zażalenie K. M. na przewlekłość postępowania Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. nie stwierdziło naruszenia przez organ I instancji art. 35 kpa określającego termin załatwienia sprawy.
Skargę na powyższe postanowienie złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego K. M.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153 poz. 1270 ze zm. – dalej u.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które przysługuje zażalenie, albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w zakresach administracji publicznej;
7) akty nadzoru na działalność organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Do katalogu rozpoznawanych przez sąd administracyjny spraw należą i te, co do których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3 art. 3 p.p.s.a.).
W orzecznictwie i doktrynie powszechnie przyjmuje się, iż stanowisku organu wyższego stopnia, wydanemu w trybie art. 35 kpa, nadaje się formę postanowienia (por. wyrok z 12.04.2001 r. IV SA 1866/00). Na postanowienie wydane w tym trybie nie służy zażalenie, gdyż nie kończy ono postępowania w sprawie ani też nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Nie jest to również inny akt lub czynność organu dotycząca przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa. Stanowisko organu wyższego stopnia wyrażone w trybie art. 37 § 1 kpa ma charakter wpadkowy – incydentalny (wide postanowienie NSA z dnia 12.02.2002 r. w sprawie II SA/Gd 3920/01) i nie należy do katalogu rozstrzygnięć objętych kognicją sądów administracyjnych..
Niezależnie od pozytywnego lub negatywnego stanowiska zajętego przez organ wyższego stopnia strona może wnieść skargę na bezczynność organu i w sądowym postępowaniu ze skargi na bezczynność może ewentualnie podważać stanowisko organu wyrażone w trybie art. 37 kpa (zob. wyrok WSA w Warszawie z dnia 20.04.2004 r. syn. akt IV SA 228/03 LEX nr 160589).
W konsekwencji przyjąć należy, że skarga do sądu administracyjnego na takie postanowienie jest niedopuszczalna i ulega stosownie do art. 28 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzuceniu.
/-/I.Kucznerowicz /-/E.Makosz-Frymus /-/P.Miładowski
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło