IV SA/Po 1155/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 listopada 2011 r. sprawy ze skargi H. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] sierpnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o przyznaniu dodatku mieszkaniowego i odmowie jego przyznania postanawia umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne Pismem datowanym na [...] października 2011 r. H. W. (dalej skarżący) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu (dalej WSA) skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej SKO albo Kolegium) z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...] (dalej decyzja z dnia 26 sierpnia 2011 r.), utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. (dalej Prezydenta) z dnia [...] maja 2011 r., nr [...] o uchyleniu decyzji z dnia [...] października 2010 r., nr [...] przyznającej skarżącemu dodatek mieszkaniowy w wysokości [...] zł miesięcznie na okres 6 miesięcy od dnia [...] października 2010 r. do dnia [...] marca 2011 r. (pkt 1 decyzji) oraz odmawiającej skarżącemu przyznania dodatku mieszkaniowego na okres od [...] października 2010 r. do [...] marca 2011 r. (k. 4 akt sądowych). W odpowiedzi na skargę z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...], Kolegium wniosło o umorzenie postępowania przed WSA z uwagi na uwzględnienie skargi w całości. W uzasadnieniu SKO wskazało, że decyzją z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję z dnia [...] sierpnia 2011 r. oraz umorzyło postępowanie wznowione postanowieniem Prezydenta z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie przyznania skarżącemu dodatku mieszkaniowego decyzją ostateczną z dnia [...] października 2010 r., nr [...] (k. 16 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie podlegało umorzeniu. Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej ppsa) organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Wykorzystanie przez organ administracji publicznej przedstawionego uprawnienia kontrolnego powoduje obowiązek przekazania przez ten organ, zgodnie z art. 54 § 2 ppsa, skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę sądowi administracyjnemu. W takiej sytuacji Sąd stwierdza, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 ppsa (T. Woś, w: red. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011 r., str. 376). Opisana powyżej sytuacja procesowa zaistniała w niniejszym postępowaniu. SKO skorzystało bowiem z uprawnień autokontrolnych o których stanowi art. 54 § 3 ppsa, uwzględniając w całości złożoną skargę. Postępowanie sądowe podlegało zatem umorzeniu z uwagi na zaistniałą w nim bezprzedmiotowość. Należy w tym miejscu dopowiedzieć, że od wydanej w trybie art. 54 § 3 decyzji autokontrolnej skarżącemu przysługuje prawo wniesienia skargi do WSA, co służy pełnemu zachowaniu jego uprawnień procesowych. Mając na uwadze powyższe Sąd działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 ppsa orzekł jak w sentencji. MZ