IV SA/Po 116/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Popowska po rozpoznaniu dnia 25 marca 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.R. i D. R. na pismo Burmistrza Miasta [...] w przedmiocie przyznania mieszkania socjalnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę /-/ B.Popowska JFS W dniu [...] r. J. i D. R. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pismo określone jako pozew, które Sąd potraktował jako skargę. W piśmie tym Skarżący żądają "zmiany decyzji – odszkodowanie za narażenie rodziny na śmierć lub kalectwo (...) w sprawie przyznania mieszkania socjalnego". Z pisma wynika, iż Skarżący nie są zadowoleni z działań Burmistrza Miasta S., który proponuje mieszkanie nie odpowiadające potrzebom rodziny Skarżącego. Skarżący opisują swoje starania o lepsze warunki mieszkaniowe rodziny oraz działania określonych organów i innych podmiotów , wymieniając ich pisma, decyzje, a także wyrok sądowy. Pismem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wezwał Skarżących do usunięcia braku formalnego skargi przez wskazanie numeru i daty zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności będącej przedmiotem skargi. W odpowiedzi na w/w wezwanie Skarżący wymienili i załączyli "dokumenty", które są przedmiotem skargi, w tym 2 wnioski o przydział mieszkania, decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego adresowaną do Przedsiębiorstwa "[...]" Sp.z o.o i Burmistrza Miasta S. oraz 2 pisma Burmistrza Miasta S. adresowane jedno do J.R., drugie do J. i D. R. Sąd zważył, co następuje : Z akt sądowych wynika, iż Skarżący nie mogą pogodzić się z faktem, iż w odpowiedzi na potrzeby mieszkaniowe rodziny, Burmistrz składa ofertę zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego, nie odpowiadającą w/w potrzebom, powołując się na przepisy ustawy z 21.06.2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu Cywilnego ( Dz. U. Nr 71, poz.733 ze zm. – zwana dalej Ustawą ), przy czym proponowane mieszkanie nie odpowiada w/w potrzebom. Sąd zauważa, iż tryb działania Burmistrza Miasta S. w niniejszej sprawie odpowiada treści wyroku Sądu Rejonowego w S. z [...] r. ( k[...] ) pkt .III, wskazującego na obowiązek Miasta S. złożenia oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego. W związku z powyższym należy stwierdzić, iż aktualnie zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych członków wspólnoty samorządowej normuje w/w Ustawa. W myśl tej ustawy najem lokali z mieszkaniowych zasobów gminy podporządkowany został ogólnym zasadom najmu lokali przyjętym w Ustawie, zaś podstawową zasadą jest umowany tryb najmu. Na marginesie można dodać, iż rozwiązania te, co do istoty , przejęte zostały z poprzednio obowiązującej ustawy z 2.07.1994 r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych ( t. j. Dz. U. 1998 Nr 120, poz.787 ze zm. ). Ostatnio wymieniona ustawa zerwała z wcześniej obowiązująca instytucją administracyjnego przydziału lokali mieszkalnych. Jak z powyższego wynika, sprawa, w której J. R. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, nie ma charakteru publicznoprawnego, lecz cywilnoprawny. Kontroli sądu administracyjnego poddane zaś zostały te działania administracyjne, które mają charakter publicznoprawny ( art.3 § 2 ) oraz bezczynność organów w zakresie wskazanym w art.3 § 2 pkt 8 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. dalej ppsa ). Zgodnie z art.58 § 1 pkt 1 ppsa, Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Działając na tej podstawie , z powodów wyżej wskazanych , orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ B.Popowska