IV SA/Po 117/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Józef Maleszewski Sędziowie WSA Izabela Bąk-Marciniak (spr.) WSA Izabela Paluszyńska Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Walocha po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa P. spółka z o.o. w P. na decyzję Wojewody W. z dnia [...] grudnia 2014 r. nr[...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...]grudnia 2014 r., nr [...] Wojewoda W. po rozpoznaniu odwołania Przedsiębiorstwa [...] Sp. z o.o. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] października 2014 r., znak: [...]. W uzasadnieniu organ wskazał, że Prezydent Miasta P. wydał w dniu [...] października 2014 r. decyzję odmawiającą zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę wewnętrznej instalacji gazu do budynku biurowego (budynek nr 2) przy ul. R. M. [...] w P[...]. Organ pierwszej instancji w wydanej przez siebie decyzji wskazał, iż inwestor nie doprowadził projektu do zgodności z art. 33 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 ze zm.). Zdaniem Prezydenta Miasta P. budowa wewnętrznej instalacji gazowej połączona ze zmianą źródła ciepła o mocy > 50 kW skutkuje koniecznością spełnienia wymogów przepisu art. 33 ust. 2 pkt 6 Prawa budowlanego, tj. załączenia odmowy wydania warunków przyłączenia obiektu do sieci wydanej przez przedsiębiorstwo energetyczne (w rozpatrywanym przypadku jest to D. P. S.A.) albo audytu efektywności energetycznej. Następnie organ wskazał, że odwołanie od powyższej decyzji złożyło Przedsiębiorstwo [...] Sp. z o.o. wskazując, iż art. 33 ust. 2 Prawa budowlanego nie stanowi samodzielnej podstawy prawnej nakładającej obowiązek uzyskania określonego dokumentu. W odwołaniu podniesiono, iż Prezydent Miasta P. wezwał inwestora o dokumenty, dla których podstawa do uzyskania znajduje się poza ustawa Prawo budowlane, tj. w art. 7 b ustawy Prawo Energetyczne. Dodatkowo odwołująca zaznaczyła, iż uzyskała od D. pismo z dnia [...] listopada 2014 r., z którego wynika odmowa wydania warunków przyłączenia obiektu do sieci. Prezydent Miasta P., w analogicznej sprawie o sygnaturze [...], pismo o podobnej treści potraktował jako odmowę przyłączenia obiektu do sieci. W dalszej części uzasadnienia organ po przytoczeniu treści przepisów prawa wskazał, że kompletność wniosku o pozwolenie na budowę organ administracji architektoniczno-budo wlanej sprawdza na podstawie art. 33 Prawa budowlanego. Wskazany przepis wylicza jakie dokumenty inwestor zobowiązany jest załączyć do wniosku o pozwolenie na budowę. Warunkiem uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę jest złożenie kompletnej dokumentacji projektowej wraz z oświadczeniem o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, stosownymi opiniami, uzgodnieniami i pozwoleniami, która następnie podlega ocenie właściwego organu architektoniczno-budo wlanego pod kątem zgodności projektowanego zamierzenia inwestycyjnego z planem zagospodarowania przestrzennego lub w przypadku jego braku z wymogami określonymi w decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz z przepisami techniczno-budowlanymi. Pozytywne ustalenia w tym zakresie obligują organ do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Organ zwrócił uwagę, iż w omawianej sprawie organ pierwszej instancji odmówił wydania pozwolenia na budowę, z tej przyczyny, iż inwestor nie uzupełnił wniosku o pozwolenie na budowę o dokumenty, o których stanowi art. 33 ust. 2 pkt 6 Prawa budowlanego. Zatem, organ pierwszej instancji prawidłowo przeprowadził analizę złożonego wniosku, bowiem w oparciu o obligujące go do tego przepisy Prawa budowlanego. Zgodnie z przywołanym przepisem do wniosku o pozwolenie na budowę obiektów budowlanych, do których ciepło będzie dostarczane z indywidualnego źródła ciepła niebędącego odnawialnym źródłem energii, źródłem ciepła użytkowego w kogeneracji lub źródłem ciepła odpadowego z instalacji przemysłowych, dla których to obiektów przewidywana szczytowa moc cieplna instalacji i urządzeń do ogrzewania tych obiektów wynosi nie mniej niż 50 kW, i zlokalizowanych na terenie, na którym istnieją techniczne warunki dostarczania ciepła z sieci ciepłowniczej, w której nie mniej niż 75% ciepła w skali roku kalendarzowego stanowi ciepło wytwarzane w odnawialnych źródłach energii, ciepło użytkowe w kogeneracji lub ciepło odpadowe z instalacji przemysłowych, a ceny ciepła stosowane przez przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się wytwarzaniem ciepła i dostarczające ciepło do tej sieci ciepłowniczej są niższe od obowiązującej średniej ceny sprzedaży ciepła, o której mowa w art. 23 ust. 2 pkt 18 lit. c pr. ener., dla źródła ciepła zużywającego tego samego rodzaju paliwo, należy dołączyć odmowę wydania warunków przyłączenia do sieci przez przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłem lub dystrybucją ciepła lub audyt efektywności energetycznej dostarczania ciepła, o którym mowa w art. 28 ust. 3 ustawy o efektywności energetycznej, wskazujący, że dostarczanie ciepła do tego obiektu z sieci ciepłowniczej zapewnia niższą efektywność energetyczną aniżeli dostarczanie go z innego indywidualnego źródła ciepła, które może być wykorzystane do dostarczania ciepła do tego obiektu. Prezydent Miasta . w kwestionowanej decyzji wskazał, iż załączone przez inwestora pismo D. P. S.A. z dnia [...] stycznia 2014 r., w którym przedsiębiorstwo energetyczne wskazało, iż co prawda istnieje możliwość podłączenia budynków do sieci, niemniej jednak musi to zostać poprzedzone przygotowaniem umowy przyłączeniowej (termin realizacji określono na 7 miesięcy), stanowił załącznik do sprawy zakończonej decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r., znak: [...]. Prezydent Miasta P. decyzją tą zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę wewnętrznej instalacji gazu w budynku przy ul. R. M. [...]. Wówczas ww. pismo D. P. S.A. z dnia [...] stycznia 2014 r. potraktowano jako odmowę przyłączenia obiektu do sieci. Odnosząc się do przedmiotu omawianej sprawy uznać należy, tak jak wskazał to organ pierwszej instancji w kwestionowanej decyzji, iż nie ma podstaw do uznania, iż pismo D. P. S.A. z dnia [...] stycznia 2014 r. może również stanowić odmowę przyłączenia obiektu do sieci w aktualnie prowadzonej sprawie. Organ odwoławczy nie może na gruncie rozpoznawanej sprawy odwoławczej odnosić się merytorycznie do sprawy zakończonej decyzją nr [...] z dnia [...]lutego 2014 r., znak: [...]. Jednakże w ramach prowadzonego postępowania odwoławczego, odnosząc się do decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] października 2014 r., znak: [...], wyjaśnia się, iż słusznie organ pierwszej instancji nie zaakceptował pisma D. P. S.A. /. dnia [...] stycznia 2014 r. jako odmowy przyłączenia obiektu do sieci dla aktualnie planowanej inwestycji. Przywołane pismo przedłożone było przez inwestora na etapie postępowania zakończonego decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r., znak: [...] i z tej przyczyny nie może stanowić dokumentu w sprawie innej inwestycji, będącej przedmiotem innego postępowania. Organ podniósł ponadto, iż w piśmie D. P.S.A. z dnia[...] listopada 2014 r. wskazano, że w pobliżu budynku biurowego położonego przy ul. R. M. [...] w P., przebiega wysokoparametrowa sieć cieplna, która jest wystarczająca dla zasilania niniejszego budynku. Dalej wyjaśniono, że D. P. S.A. deklaruje możliwość podłączenia do istniejącej sieci cieplnej budynku biurowego o mocy ok. 182 kW co wiązać się będzie z przygotowaniem projektu umowy przyłączeniowej wraz warunkami technicznymi, która szczegółowo określi zasady finansowania i realizacji inwestycji. Z treści przywołanego pisma wynikają zatem warunki jakie należy spełnić, aby budynek mógł zostać podłączony do sieci, i że taka możliwość istnieje. Stąd, tutejszy organ nie może potraktować ww. pisma jako odmowy przyłączenia obiektu do sieci, gdyż byłoby to sprzeczne z jego treścią. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosło Przedsiębiorstwo [...]Sp. z o.o. zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie: 1. art. 7, 8 i 107 kpa w związku z nieuzasadnionym pominięciem zarzutów strony w uzasadnieniu decyzji, 2. art. 6 kpa w związku z art. 50 kpa w związku z art. 33 ust. 2 Prawa budowlanego oraz art. 7b ustawy Prawo energetyczne, 3. art. 8 i 9 kpa. Wskazując na powyższe strona wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej na jej mocy decyzji organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu skargi strona podniosła, że w zaskarżonej edycji organ nie odniósł l się do zarzutów skargi, co samo z siebie stanowi podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji. Uzasadniając zarzut naruszenia art. 6 kpa w związku z art. 50 kpa w związku z art. 33 ust. 2 Prawa budowlanego oraz art. 7b ustawy Prawo energetyczne strona skarżąca zwróciła uwagę, że organ I instancji wezwał stronę do przedłożenia dokumentów, dla których podstawa do uzyskania znajduje się poza ustawą Prawo Budowlane, tj. w ustawie Prawo Energetyczne, a konkretnie w art. 7b tej ustawy. Skarżący wskazał, iż to ustawa Prawo Energetyczne zakreśla sposób podstawy obowiązku przedłożenia dokumentów, o które wnosi w ww. piśmie organ. W konsekwencji, tak jak w przedstawionych powyżej przypadkach (np. zezwolenia dla obiektów handlowych), obowiązek przedłożenia dokumentu jest zależny od tego, czy określona podstawa prawna nakazuje wpierw pozyskanie danego dokumentu. W ocenie strony przywołany przepis ustawy Prawo energetyczne dotyczy ściśle określonej grupy podmiotów, tj. zgodnie z art. 7b ustawy Prawo energetyczne takich, którzy nie są przyłączeni do sieci ciepłowniczej lub nie są wyposażeni w indywidualne źródło ciepła. Innymi słowy, podmioty, które są już podłączone do sieci ciepłowniczej lub takie, które posiadają indywidualne źródło ciepła, nie muszą pozyskiwać określonych w art. 7b dokumentów, a w konsekwencji nie są oni obowiązani do ich przedkładania na podstawie art. 33 ust. 2 pkt 6 ustawy Prawo budowlane. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, że zarzuty zawarte w skardze nie mają wpływu na ocenę trafności podjętego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.– dalej Ppsa) polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 134 § 1 Ppsa, w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody Wielkopolskiego o utrzymaniu w mocy decyzji Prezydenta Miasta o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego. Materialnoprawną podstawę kontrolowanego aktu stanowią przepisy Prawa budowlanego. Zgodnie art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 tej ustawy, w brzmieniu z dnia wydawania przez organ II instancji decyzji, pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Z kolei w przepisie art. 33 ust. 2 Prawa budowlanego ustawodawca sprecyzował, iż do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć m.in.: cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, aktualnym na dzień opracowania projektu; nie dotyczy to uzgodnienia i opiniowania przeprowadzanego w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000; oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane; decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Ponadto w przypadku obiektów budowlanych, do których ciepło będzie dostarczane z indywidualnego źródła ciepła niebędącego odnawialnym źródłem energii, źródłem ciepła użytkowego w kogeneracji lub źródłem ciepła odpadowego z instalacji przemysłowych, dla których to obiektów przewidywana szczytowa moc cieplna instalacji i urządzeń do ogrzewania tych obiektów wynosi nie mniej niż 50 kW i zlokalizowanych na terenie, na którym istnieją techniczne warunki dostarczania ciepła z sieci ciepłowniczej, w której nie mniej niż 75% ciepła w skali roku kalendarzowego stanowi ciepło wytwarzane w odnawialnych źródłach energii, ciepło użytkowe w kogeneracji lub ciepło odpadowe z instalacji przemysłowych, a ceny ciepła stosowane przez przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się wytwarzaniem ciepła i dostarczające ciepło do tej sieci ciepłowniczej, są niższe od obowiązującej średniej ceny sprzedaży ciepła, o której mowa w art. 23 ust. 2 pkt 18 lit. c ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, dla źródła ciepła zużywającego tego samego rodzaju paliwo przepis nakłada obowiązek przedłożenia a) odmowy wydania warunków przyłączenia do sieci przez przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłem lub dystrybucją ciepła albo b) audytu, o którym mowa w art. 28 ust. 3 ustawy z dnia 15 kwietnia z 2011 r. o efektywności energetycznej (Dz. U. Nr 94, poz. 551, z późn. zm.), wskazujący, że dostarczanie ciepła do tego obiektu z sieci ciepłowniczej zapewnia niższą efektywność energetyczną, aniżeli z innego indywidualnego źródła ciepła, które może być wykorzystane do dostarczania ciepła do tego obiektu. Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 6 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Ponadto podkreślić należy, iż zgodnie z art. 35 ust. 4 w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. W orzecznictwie wskazuje się, iż użyty zwrot "organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę" oznacza, że organ administracji architektoniczno - budowlanej, w razie spełnienia tych przesłanek, jest związany powyższymi przepisami i ma obowiązek podjąć rozstrzygnięcie zgodne z żądaniem wnioskodawcy. Dopiero brak którejkolwiek z przesłanek wymienionych w art. 32 Prawa budowlanego uniemożliwia podjęcie decyzji o pozwoleniu na budowę. Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że warunkiem uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę jest złożenie kompletnej dokumentacji projektowej wraz z oświadczeniem o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, stosownymi opiniami, uzgodnieniami i pozwoleniami, która następnie podlega ocenie właściwego organu architektoniczno-budowlanego. W ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie analiza akt sprawy pod kątem przywołanych uregulowań nie pozostawia wątpliwości, iż wymagania formalne wniosku o pozwolenie na budowę nie zostały spełnione. Podstawę odmowy zatwierdzenia pozwolenia na budowę stanowiło ustalenie, iż inwestor nie przedłożył dokumentów o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 6 lit. a i b Prawa budowlanego. W tym miejscu powtórzyć należy, iż zgodnie z tym przepisem do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć w przypadku obiektów budowlanych, do których ciepło będzie dostarczane z indywidualnego źródła ciepła niebędącego odnawialnym źródłem energii, źródłem ciepła użytkowego w kogeneracji lub źródłem ciepła odpadowego z instalacji przemysłowych, dla których to obiektów przewidywana szczytowa moc cieplna instalacji i urządzeń do ogrzewania tych obiektów wynosi nie mniej niż 50 kW i zlokalizowanych na terenie, na którym istnieją techniczne warunki dostarczania ciepła z sieci ciepłowniczej, w której nie mniej niż 75% ciepła w skali roku kalendarzowego stanowi ciepło wytwarzane w odnawialnych źródłach energii, ciepło użytkowe w kogeneracji lub ciepło odpadowe z instalacji przemysłowych, a ceny ciepła stosowane przez przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się wytwarzaniem ciepła i dostarczające ciepło do tej sieci ciepłowniczej, są niższe od obowiązującej średniej ceny sprzedaży ciepła, o której mowa w art. 23 ust. 2 pkt 18 lit. c ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, dla źródła ciepła zużywającego tego samego rodzaju paliwo przepis nakłada obowiązek przedłożenia a) odmowy wydania warunków przyłączenia do sieci przez przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłem lub dystrybucją ciepła albo b) audytu, o którym mowa w art. 28 ust. 3 ustawy z dnia 15 kwietnia z 2011 r. o efektywności energetycznej (Dz. U. Nr 94, poz. 551, z późn. zm.), wskazujący, że dostarczanie ciepła do tego obiektu z sieci ciepłowniczej zapewnia niższą efektywność energetyczną, aniżeli z innego indywidualnego źródła ciepła, które może być wykorzystane do dostarczania ciepła do tego obiektu. Zatem w przedmiotowej sprawie należy w pierwszej kolejności ustalić czy przedmiotowy obiekt mieści się w kategorii obiektów budowlanych opisanych w art. 32 ust. 2 pkt 6 Prawa budowlanego. W ocenie składu orzekającego organy prawidłowo uznały, że przedmiotowy budynek stanowi obiekt budowlany do których ciepło będzie dostarczane z indywidualnego źródła ciepła niebędącego odnawialnym źródłem energii, źródłem ciepła użytkowego w kogeneracji lub źródłem ciepła odpadowego z instalacji przemysłowych, dla których to obiektów przewidywana szczytowa moc cieplna instalacji i urządzeń do ogrzewania tych obiektów wynosi nie mniej niż 50 kW. Jak wynika z projektu budowlano-wykonawczego w budynku ma być zainstalowany kocioł gazowy co i cw o mocy 225 kW, a dokładnie ma nastąpić zmiana palnika w istniejącym kotle o mocy 225 kW. Zatem nie ulega wątpliwości, iż przedmiotowy budynek spełnia przesłanki określone w omawianym przepisie. Odnosząc się natomiast do zarzutów skargi, że wymóg ten nie odnosi się do istniejącej już instalacji wskazać należy, iż z powyższym nie można się zgodzić. Powyższy wymóg nie odnosi się wyłącznie do instalacji w nowoprojektowanym budynku ale do wszelkich zmian w instalacji cieplnej. Powyższe związane jest z koniecznością ograniczenia zużycia energii. Powyższy przepis został wprowadzony do Prawa budowlanego na mocy art. 38 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o efektywności energetycznej (Dz.U.2011.94.551). Zauważyć należy, iż zgodnie z art. 5 ustawy o efektywności energetycznej osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, zużywające energię podejmują działania w celu poprawy efektywności energetycznej. W uzasadnieniu projektu wskazano, że projekt ten jest odpowiedzią na podnoszone postulaty o konieczności ustanowienia systemu promującego i wspierającego uzyskiwanie oszczędności energii zwłaszcza na polu końcowego wykorzystania energii. Projekt ten stanowi też wypełnienie postanowień dyrektywy 2006/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 kwietnia 2006 r. w sprawie efektywności końcowego wykorzystania energii i usług energetycznych oraz uchylającej dyrektywę Rady 93/76/EWG (Dz. Urz. WE L 114 z 27.04.2006, str. 64), zwanej dalej "dyrektywą". Ponadto projekt jest konsekwencją konkluzji Rady Unii Europejskiej z dn. 8 - 9 marca 2007 r. ustanawiającej cel 20 % oszczędności energii dla całej UE do 2020 r. Z powyższego wynika, iż celem wprowadzenia powyższych przepisów była konieczność zwiększania efektywności energetycznej nie tylko nowo projektowanych instalacji ale również istniejących. Zatem skoro inwestor planuje dokonanie zmiany istniejącej instalacji, to winien mieć na uwadze konieczność poprawy efektywności energetycznej, która może osiągnąć m.in. poprzez podłączenie do istniejącej sieci cieplnej. Natomiast w przypadku gdy indywidualne źródło ciepła będzie bardziej efektywne w tym przypadku do wniosku winien zostać załączony audyt energetyczny. Odstępstwem od obowiązku podłączenia do sieci cieplnej, oprócz wyżej opisanej większej efektywności energetycznej, będzie również sytuacja gdy przedsiębiorstwo energetyczne odmówi wydania warunków przyłączenia do sieci. Z taka sytuacja nie mamy do czynienia również w niniejszej sprawie. Jak wynika z pism D. P. S.A. z dnia[...] stycznia 2014 r. jak i [...] listopada 2014 r. przedsiębiorstwo energetyczne zdeklarowało możliwość podłączenia do istniejącej sieci cieplnej. Z powyższych pism w żądnym wypadku nie wynika, iż przedsiębiorstwo energetyczne odmówiło wydania warunków przyłączenia, a wręcz przeciwnie wprost wynika z nich możliwość podłączenia do istniejącej sieci cieplnej. Co prawda w poprzednim postępowaniu organ pismo z dnia [...] stycznia 2014 r. potraktował jako odmowę przyłączenia obiektu do sieci, to jednakże powyższe nie oznacza, że organ rozpoznając inna sprawę jest związany tym stanowiskiem. Co prawda zmiana oceny przedmiotowego pisma stanowi naruszenie art. 8 Kpa, to jednakże nie można uznać, że naruszenie to miało jakikolwiek wpływ na wynik sprawy. Jak prawidłowo wskazał organ w niniejszym postępowaniu brak jest podstaw do dokonywania ocen, co do prawidłowości prowadzonego postępowania zakończonego wydaniem decyzji z dnia [...] lutego 2014 r. W przedmiotowej sprawie istotne jest, że pismo z dnia [...] stycznia 2014 r. jak i [...]listopada 2014 r. nie stanowi odmowy wydania warunków przyłączenia. Odnosząc się natomiast do stanowiska strony co do wzajemnej relacji między art. 33 ust. 2 pkt 6 Prawa budowlanego, a art. 7b Prawa energetycznego zauważyć należy, że co prawda oba mają zbliżona treść to nie oznacza jednak, iż wykładnia art. 33 ust. 2 pkt 6 Prawa budowlanego uzależniona jest od art. 7b Prawa energetycznego. W ocenie Sądu całokształt regulacji pranej zawartej zarówno w Prawie Budowlany, Prawie energetycznym jak i ustawie o efektywności energetycznej wskazuje na określona kolejność korzystania ze źródła ciepła tak aby poprawić efektywność cieplną. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 Ppsa skargę oddalił. Na marginesie Sąd zauważa, co nie miało wpływu na wynik niniejszej sprawy, iż z dniem 28 czerwca 2015 r. na mocy art. 1 pkt 11 lit. a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2015.443) zostanie zniesiony obowiązek z art. 33 ust. 2 pkt 6 Prawa budowlanego tj. obowiązek dołączenia do wniosku o pozwolenie na budowę odmowy wydania warunków przyłączenia czy tez audytu energetycznego.