IV SA/Po 1170/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku R. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi R. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...] w przedmiocie nie załatwienia sprawy w terminie p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę 2. umorzyć postępowanie z wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych 3. pozostawić bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym /-/ Maciej Dybowski We wniosku z dnia [...] maja 2004 r. R.K. wystąpił z wnioskiem o zasiłek okresowy. Decyzją z dnia [...] czerwca 2004 r. – nr [...] Prezydent Miasta K. odmówił przyznania R. K. zasiłku okresowego. Odpis decyzji nadano w polskiej placówce pocztowej dnia 23 czerwca 2004 r., a przy czym 21 czerwca 2004 r. to poniedziałek, a 25 czerwca 2004 r. to piątek tego samego tygodnia. (k. 1, 6, 7 akt administracyjnych). Dnia 23 czerwca 2004 r. Wnioskodawca złożył zażalenie na podstawie art. 37 § 1 kpa. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2004 r. – nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, na podstawie art. 17 pkt 1, art. 127 § "4", art. 37 § 1 i 2 kpa, nie stwierdziło naruszenia przez organ I instancji art. 35 kpa. R. K. dnia [...] września 2004 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na owo postanowienie Samorządowego Kolegium, wydane w trybie art. 37 kpa. W uzasadnieniu w szczególności podniósł, że dnia 23 czerwca 2004 r. po uprzednim sprawdzeniu w MOPR, że nie wydano decyzji, wniósł zażalenie do SKO w K.. Okoliczności tej Skarżący nie powołał w zażaleniu z dnia 23.6.2004 r. (k. 1 akt administracyjnych II instancji). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Ustawodawca zwolnił stronę skarżącą działanie organu w sprawie z zakresu pomocy i opieki społecznej z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych (art. 239 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. 153/02/1270, zm. 162/04/1692 – dalej upsa), przeto orzekanie o zwolnieniu od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowe (art. 161 § 1 pkt 3 upsa). Pismem sądowym z dnia [...] października 2004 r., doręczonym Skarżącemu dnia [...] października 2004 r., Sąd przedłożył Skarżącemu formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy i wezwał do złożenia wniosku na urzędowym formularzu – pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia (k. 8-9). Mimo upływu terminu dnia [...] października 2004 r., Skarżący wniosku na formularzu nie złożył, co skutkowało pozostawieniem wniosku bez rozpoznania (art. 257 upsa). Już pod rządem art. 16 ust. 1 i art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym – Dz. U. 74/95/368 ze zm., utrwalił się pogląd, że ustawa nie przewiduje możliwości wniesienia skargi na postanowienie wydane w ramach art. 37 kpa, bowiem na postanowienie to nie służy zażalenie, nie kończy postępowania i nie rozstrzyga sprawy co do istoty (przykładowo – postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 13.3.2001-I SAB 246/00; 27.9.2001 – I SAB 177/01; 12.2.2002 – II SA/Gd 3920/01). Pogląd ów zachował aktualność pod rządem art. 3 § 1 i 2 upsa (postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 6.05.2004 – IV SA/Po 437/04). Skoro sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, przeto na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i pkt 6 w zw. z art. 3 § 2 upsa należało skargę odrzucić. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ Maciej Dybowski TG