IV SA/Po 1175/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Grossmann po rozpoznaniu w dniu 04 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2014 r. Nr [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, 2. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącej Wspólnoty Mieszkaniowej [...] kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia [...] września 2014 r. Wspólnota Mieszkaniowa [...] (dalej: Skarżąca), zastępowana przez radcę prawnego G. W., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (dalej w skrócie: "SKO"), opisane w rubrum nin. postanowienia, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie na rzecz Skarżącej kosztów postępowania w kwocie 357 zł, obejmującej wynagrodzenie pełnomocnika w stawce minimalnej (240 zł), koszty sądowe – wpis (100 zł) oraz koszty udzielonego pełnomocnictwa – opłaty skarbowej (17 zł). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania wskazując, że skarga została przezeń uwzględniona w całości. Do odpowiedzi na skargę SKO załączyło postanowienie własne z [...] października 2014 r. nr [...], którym organ ten stwierdził nieważność zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; dalej w skrócie: "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe, z innych przyczyn niż wykazane w pkt 1 i 2. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. ma się do czynienia, kiedy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. W szczególności taka sytuacja występuje, gdy zaskarżony akt zostanie pozbawiony bytu prawnego w rezultacie skorzystania przez organ z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. W związku z tym, iż w rozpatrywanej sprawie SKO uwzględniło skargę w całości w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. – orzekając nieważność zaskarżonego postanowienia, co należy uznać za najdalej idącą postać wyeliminowania tego z obrotu prawnego (jego "uchylenia" według literalnego brzmienia skargi) – Sąd stwierdza, że niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe i jako takie podlega umorzeniu, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie Sąd orzekł jak w punkcie pierwszym postanowienia. Uwzględnienie skargi przez organ we wskazanym trybie "autokontroli" czyni zasadnym uwzględnienie przez sąd wniosku Skarżącego w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania. Zgodnie bowiem z art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie uwzględnienia skargi na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a.’ W konsekwencji, w punkcie drugim postanowienia Sąd orzekł o kosztach postępowania – obejmujących zwrot uiszczonego wpisu od skargi w kwocie 100 zł, koszty zastępstwa procesowego w kwocie 240 zł oraz udzielonego pełnomocnictwa w kwocie 17 zł – na podstawie ww. art. 201 § 1 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszonych przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490).