IV SA/Po 1196/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Jarosz po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia umorzyć postępowanie w sprawie Pismem z dnia (...) r. T. M. W. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia (...) r. nr (...) uchylającą decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie przyznania zasiłku okresowego z powodu bezrobocia od dnia (...) r. do (...) r. w kwocie (...) zł i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Pismem z dnia (...) r. skarżący cofnął skargę na powyższą decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej P.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże sąd, o ile nie zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Powyższe oznacza, iż do chwili wydania wyroku strona skarżąca ma wpływ na przebieg postępowania wszczętego z jej skargi, a to oznacza, że może wniesiony przez siebie środek zaskarżenia wycofać, a sąd zobligowany jest wolę strony uwzględnić, zaś zakres kontroli sądu ograniczony jest w takim przypadku do zbadania, czy zachodzą okoliczności wskazujące, iż cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu w badanym przypadku wskazane okoliczności nie zachodzą. W tym stanie rzeczy należy uznać, że cofnięcie skargi jest dla Sądu wiążące, a postępowanie umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 P.p.s.a