IV SA/Po 1198/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Dybowski (spr.) Sędziowie WSA Donata Starosta WSA Anna Jarosz Protokolant st. sekr. sąd. Monika Zaporowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego we W. na decyzję Starosty W. z dnia [...] stycznia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania dłużnikowi alimentacyjnemu prawa jazdy postanawia odrzucić skargę Decyzją z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] (dalej decyzja z [...] stycznia 2011 r.) Starosta W. (dalej Starosta), na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej kpa) i art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. 2009 r., nr 1, poz. 7 ze zm.) zatrzymał dłużnikowi alimentacyjnemu M. W. (dalej Strona) uprawnienie do kierowania pojazdami kategorii B, nr dokumentu [...], seria [...], wydany przez Starostę dnia [...] października 2006 r., do czasu ustania przyczyny, która spowodowała jego zatrzymanie. Decyzja ta została doręczona Stronie i Burmistrzowi Miasta i Gminy W., który wystąpił uprzednio do Starosty z wnioskiem o zatrzymanie prawa jazdy dłużnikowi alimentacyjnemu, dnia [...] stycznia 2011 r. (decyzja i zwrotne potwierdzenia odbioru decyzji w aktach administracyjnych). Pismem z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...], Prokurator Rejonowy we Wrześni (dalej Prokurator) wniósł skargę na decyzję Starosty W. z dnia [...] stycznia 2011 r. (k. 4-8 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Jednym z przejawów formalizmu procesowego jest obowiązek dokonywania czynności procesowych w określonych przez prawodawcę terminach. Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm., obecnie t.j. Dz.U. 2012 r., poz. 270, dalej ppsa), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Stosownie do art. 53 § 3 ppsa, prokurator może wnieść skargę w terminie sześciu miesięcy od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie indywidualnej, a w pozostałych przypadkach w terminie sześciu miesięcy od dnia wejścia w życie aktu lub podjęcia innej czynności uzasadniającej wniesienie skargi. Termin ten ma charakter ustawowy, procesowy i prekluzyjny. Jego upływ jest w związku z tym uwzględniany przez Sąd z urzędu, co skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ppsa. Sposób wnoszenia przez prokuratora skargi do sądu administracyjnego, zarówno w zakresie konieczności wyczerpania toku instancji, jak i terminu do wniesienia skargi uzależniony jest od tego, czy brał on wcześniej udział w postępowaniu administracyjnym na prawach strony (uchwała 7 Sędziów NSA z 10.4.2006 r., I OPS 6/05, ONSAiWSA 2006/3/68). Wprowadzając w art. 53 § 3 ppsa sześciomiesięczny termin do wniesienia skargi przez prokuratora w sytuacji, gdy nie brał on udziału w postępowaniu administracyjnym, ustawodawca ograniczył w czasie możliwość wzruszenia aktów oraz czynności z zakresu administracji publicznej (postanowienie NSA z 18.5.2005 r., I OSK 13/05, baza orzeczeń NSA; postanowienie WSA w Białymstoku z 09.5.2006 r., II SA/Bk 52/06, Lex nr 194364). W rozpoznawanej sprawie skarga na decyzję z dnia [...] stycznia 2011 r. została wniesiona przez Prokuratora pismem z dnia [...] listopada 2011 r. Biorąc pod uwagę doręczenie stronie powyższej decyzji w dniu [...] stycznia 2011 r. oraz okoliczność braku udziału w postępowaniu administracyjnym Prokuratora, termin do wywiedzenia skargi o którym stanowi art. 53 § 3 ppsa upłynął z końcem dnia [...] lipca 2011 r. Okoliczność powzięcia wiadomości przez Prokuratora o decyzji z dnia [...] stycznia 2011 r. we wrześniu 2011 r. nie miała znaczenia dla podjętego rozstrzygnięcia, ponieważ bieg analizowanego terminu został uzależniony w art. 53 § 3 ppsa od doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie indywidualnej, a nie od powzięcia wiadomości na jego temat przez Prokuratora. Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 58 § 3 ppsa odrzucił skargę. MZ