IV SA/Po 12/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Radzicka po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2017r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Stowarzyszenia "S. W. w W." na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 maja 2017r. sygn. akt IV SA/Po 12/17 w przedmiocie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2016r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia odrzucić zażalenie Stowarzyszenie S. W. w W. w Ś. W. wniosło skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2016r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania Skarżące stowarzyszenie złożyło również wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2017r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Po rozpoznaniu sprzeciwu Sąd, mając na uwadze, iż z akt sprawy wynikało, że skarżące stowarzyszenie wnosiło wyłącznie o zwolnienie od wpisu sądowego, postanowieniem z dnia 30 maja 2017r., zmienił zaskarżone postanowienie referendarza sądowego i odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów wpisu sądowego. Stowarzyszenie S. W. w W. pismem z dnia 25 czerwca 2017r. wniosło zażalenie na wskazane wyżej postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważyło, co następuje: Zażalenie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2017r. poz. 1369 – dalej P.p.s.a.), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w art. 194 § 1 pkt 1 – 10. W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 260 § 1 i § 2 P.p.s.a., rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Postanowienie, o którym mowa w art. 260 § 1 P.p.s.a. nie zostało wymienione w żadnym z punktów art. 194 § 1 P.p.s.a., ponadto ustawa nie przewiduje wniesienia zażalenia na tego rodzaju postanowienie. Stosownie bowiem do art. 260 § 2 P.p.s.a., Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu co oznacza, że droga sądowa zostaje wyczerpana. Mając na uwadze powyższe regulacje oraz zasadę dwuinstancyjności postępowania sądowego należy stwierdzić, że w obowiązującym stanie prawnym, na postanowienie wydane po rozpoznaniu sprzeciwu od postanowienia referendarza, zażalenie nie przysługuje. Zgodnie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne. Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.