IV SA/Po 1200/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Józef Maleszewski po rozpoznaniu w dniu [...] stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Parafia o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w sprawie ze skargi Parafia na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie części nieruchomości p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z [...] listopada 2017 r. Parafia, zastępowana przez zawodowego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję opisaną w rubrum. Zaskarżoną decyzją Wojewoda Wielkopolski uchylił w całości decyzję Starosty [...] z [...] maja 2017 r. o odmowie udzielenia zgody na niezwłoczne zajęcie części nieruchomości określonej w decyzji, należącej do Parafii, celem wykonania czynności związanych z napowietrzną linią energetyczną - i udzielił zezwolenia na niezwłoczne zajęcie części przedmiotowej nieruchomości celem wykonania czynności określonych w decyzji, związanych z napowietrzną linią energetyczną. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia. Uzasadniając wniosek napisano, że zasadność wniosku winna zostać rozważona w aspekcie ryzyka znacznej szkody, mogącej powstać w rezultacie wykonania planowanych robót przez nieuprawniony podmiot, a także wskazania osoby obowiązanej do jej naprawienia w przypadku wadliwego wykonania robót. W chwili obecnej brak podstaw do twierdzenia, że zaprzestanie planowanych prac stanowić będzie większe zagrożenia niż pochopne i bezpodstawne powierzanie ich wykonania nieuprawnionemu podmiotowi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm., dalej jako P.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zatem instytucją o charakterze wyjątkowym, stanowiącą odstępstwo od ogólnej reguły, zgodnie z którą wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Z konstrukcji przywołanej normy prawnej wynika, iż to na stronie skarżącej spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego postanowienia faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno się zatem odnosić do konkretnych okoliczności świadczących, że w odniesieniu do strony skarżącej wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne. W związku z powyższym osoba wnioskująca musi dokładanie określić okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody, czy też trudnych do odwrócenia skutków, zależy orzeczenie sądu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 kwietnia 2005 roku, sygn. akt II OZ 201/05, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd nie orzeka o wstrzymaniu wykonania aktu z urzędu, a wobec tego nie może stwierdzić, czy wykonanie aktu zagraża powstaniem znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli strona nie przytoczy w tym zakresie wystarczających okoliczności (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 sierpnia 2008 roku, sygn. akt II OSK 1041/08, Baza Orzeczeń LEX nr 527673). Należy również zgodzić się z poglądem, zaprezentowanym przez J.P. Tarno w "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz" (Wydawnictwo LexisNexis Warszawa 2008, wydanie 3, str. 218), że: "Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy." Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że uzasadnienie wniosku wymyka się kontroli w świetle ww. przesłanek. Sąd ocenia wniosek jako pozbawiony przekonującego uzasadnienia. Nie mogą wniosku skutecznie wspierać argumenty koncentrujące się na zleceniobiorcy – wykonawcy zadania inwestycyjnego. Dalej Sąd stwierdza, że pełnomocnik odstąpił w istocie od wykazania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla strony skarżącej. Tymczasem obowiązkiem wnioskującego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uprawdopodobnienie, że występuje przesłanka (przesłanki) określona w art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd zaznacza, że niniejsze postanowienie dotyczy wyłącznie zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, a nie oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. W związku z tym, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., należało orzec, jak w sentencji postanowienia.