IV SA/Po 121/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stankowski Sędzia WSA Tomasz Grossmann Asesor sądowy WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Walocha po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 sierpnia 2020 r. sprawy ze skargi J. S., K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania obowiązku polegającego na przyłączeniu nieruchomości do sieci kanalizacji sanitarnej oddala skargę w całości Wójt Gminy T. decyzją z [...] sierpnia 2019r. na podstawie art. 5 ust. 7 w związku z art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. z 2018r., poz. 1454 z późn. zm.) nakazał współwłaścicielom nieruchomości zabudowanej budynkiem wielolokalowym, położonej w miejscowości L., stanowiącej działkę nr [...] obręb [...] L. ., Gmina T. - Pani K. K. oraz Panu J. S. - wykonanie obowiązku polegającego na przyłączeniu ww. nieruchomości do sieci kanalizacji sanitarnej, usytuowanej wzdłuż ul. [...] w miejscowości L.. Organ w uzasadnieniu wskazał, iż powyższe osoby nie popełniły obowiązku przyłączenia nieruchomości do istniejącej kanalizacyjnej. Organ ustalił, iż sieć kanalizacji sanitarnej istnieje na tym terenie od 2011 r. oraz że istnieje techniczna możliwość podłączenia przedmiotowej nieruchomości do sieci kanalizacji sanitarnej. Przedmiotowa nieruchomość nie posiada przydomowej oczyszczalni ścieków, ani też zbiornika bezodpływowego na nieczystości ciekłe. Nieruchomość podłączona jest jedynie do sieci kanalizacji ogólnospławnej. Od powyższej decyzji J. S. i K. K. złożyli odwołanie zarzucając niewyjaśnianie dokładnie stanu fatycznego sprawy, w szczególności okoliczności funkcjonowania ujawnionego na działce siedliskowej podziemnego zbiornika o nieznanej konstrukcji - dotąd ukrytego pod ziemią; nie wyjaśniono okoliczności związanych z siecią ogólnospławną na działce oraz z tytułem prawnym do lokalu baru. Odwołujący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z [...] grudnia 2019r. utrzymało zaskarżoną decyzję Wójta Gminy T. z [...] sierpnia 2019r. w mocy. W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że w związku ze zgłoszeniem, iż na posesji stanowiącej działkę nr [...] w miejscowości L. przy ul. [...] znajduje się nielegalne szambo bezodpływowe, do którego odprowadzane są nieczystości z działalności gospodarczej znajdującej się pod w/w adresem, prowadzonej przez Panią A. S. dokonano oględzin terenowych zgłoszonego szamba. Organ I instancji ustalił, że ścieki bytowe z budynku L. , ul. [...] nie są odprowadzane do sieci kanalizacji sanitarnej poprzez przykanalik powstały w 20l1r. w ramach zrealizowanego przedsięwzięcia inwestycyjnego pn. "Budowa kanalizacji sanitarnej oraz wymiana sieci wodociągowej z AC na PCV z przyłączami i przepompownią wraz z odtworzeniem dróg w ni. L. ". Zostało wszczęte z urzędu postępowanie w sprawie obowiązku przyłączenia nieruchomości położonej w m. L. , ul. [...], do istniejącej sieci kanalizacji sanitarnej. Nadto organ I instancji powiadomił Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w K., Starostę Powiatu K. oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. o istnieniu powyższego szamba, celem podjęcia czynności właściwych dla tych organów. W ramach prowadzonych czynności wyjaśniających organ przesłuchał świadków i w świetle ich zeznań ustalił, że nieruchomość z niewiadomych przyczyn nie została podłączona do sieci kanalizacji sanitarnej. Mimo pierwotnego oświadczenia współwłaścicieli nieruchomości o jak najszybszym terminie przyłączenia do nowego przykanalika znajdującego się na działce, nieruchomość nie została podłączona do kanalizacji znajdującej się w drodze ul. [...]. Ostatecznie Państwo J. S. i K. K. wskazali, że nie wyrażają zgody na podłączenie do sieci kanalizacji sanitarnej budynku położonego w miejscowości L., ul. [...], użytkowanego przez Panią A. S. oraz pośrednio przez Panią A. M., która wyraziła wcześniej wolę wykonania podłączenia. Organy ustaliły bezspornie, że przedmiotowa nieruchomość nie posiada podłączenia do sieci kanalizacji sanitarnej. Wobec powyższego w świetle art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, właściciele nieruchomości zapewniają utrzymanie czystości i porządku poprzez przyłączenie nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej lub, w przypadku gdy budowa sieci kanalizacyjnej jest technicznie lub ekonomicznie nieuzasadniona, wyposażenie nieruchomości w zbiornik bezodpływowy nieczystości ciekłych lub w przydomową oczyszczalnię ścieków bytowych, spełniające wymagania określone w przepisach odrębnych. Przyłączenie nieruchomości do sieci kanalizacyjnej nie jest obowiązkowe, jeżeli nieruchomość jest wyposażona w przydomową oczyszczalnię ścieków spełniającą wymagania określone w przepisach odrębnych. Z kolei, zgodnie z art. 5 ust. 7 omawianej ustawy, w przypadku stwierdzenia niewykonania obowiązków, o których mowa w ust. 1-4, wójt (burmistrz, prezydent miasta) wydaje decyzję nakazującą wykonanie obowiązku. Wykonanie tej decyzji, stosownie do treści art. 5 ust. 9 ww. ustawy, podlega egzekucji w trybie przepisów z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Z treści przytoczonych wyżej przepisów wynika zatem ustanowiony przez ustawodawcę obowiązek przyłączenia nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej. Od obowiązku tego zwalnia okoliczność, gdy nieruchomość jest wyposażona w przydomową oczyszczalnię ścieków. Poza tym w sytuacji, w której budowa sieci kanalizacyjnej jest nieuzasadniona z przyczyn technicznych lub ekonomicznych, istnieje obowiązek wyposażenia nieruchomości w zbiornik bezodpływowy nieczystości ciekłych lub w przydomową oczyszczalnię ścieków bytowych. W przypadku natomiast ustalenia przez organ, że właściciel nieruchomości nie wykonuje powyższych ustawowych obowiązków, organ zobowiązany jest nałożyć nakaz jego wykonania pod rygorem egzekucji. Odnosząc się do zarzutów odwołania, organ odwoławczy wskazał, że bez znaczenia dla sprawy, pozostaje okoliczność związana z podłączeniem nieruchomości do sieci ogólnospławnej. Jak wskazano bowiem wcześniej w m. L. dokonano modernizacji sieci kanalizacyjnej, polegającej na wybudowaniu nowej kanalizacji sanitarnej i przypisaniu starej kanalizacji ogólnospławnej wyłącznie funkcji odprowadzania wód deszczowych. Dyspozycja art. 5 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy dotyczy sieci funkcjonującej zgodnie z przepisami szczególnymi spełniającej wymagania określone przepisami odrębnymi. W stanie faktycznym przedmiotowej sprawy oznacza to, że na właścicielach danej nieruchomości ciąży ustawowy obowiązek przyłączenia swojej nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej, która spełnia wymagania najlepszej dostępnej techniki lub technologii. Kolegium odniosło się także do pozostałych zarzutów skargi. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego wnieśli Pan J. S. oraz Pani K. K. zaskarżając ją w całości i zarzucając: 1) pozostawienie wniosku stron w sprawie nielegalnego odprowadzania nieczystości przez odbiorcę usług A. S. prowadząca działalność gospodarczą w budynku stron przy ul. [...] w L. bez formalnego rozpoznania, a zastąpienie go postępowaniem z urzędu w przedmiocie nałożenia na strony stosownego obowiązku wynikającego z treści art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach; 2) naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 79 § 1 i 2 kpa w zw. z art. 7, 8 i 9 kpa poprzez niezawiadomienie stron o miejscu i terminie przeprowadzenia dowodu z przesłuchań świadków, co skutkowało pozbawieniem stron prawa do udziału w przesłuchiwaniu świadków i zadawania im pytań, zwłaszcza, że dowody z przesłuchania świadków stały się istotnym źródłem ustaleń faktycznych przy wydaniu zaskarżonej decyzji, 3) naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 51 § 1 i art. 56 kpa w zw. z art. 7, 8, 9 i 10 kpa poprzez pozyskanie dowodu w sprawie toczonej z urzędu w sposób sprzeczny z ww. przepisem, gdyż organ I instancji wezwał strony do osobistego stawiennictwa mając wiedzę, że strony mieszkają zagranicą, a nie w obrębie gminy, a w konsekwencji dostosowania się do wezwania i stawienia się osobistego stron spowodował u nich uszczerbek finansowy stron tytułem kosztów podróży, 4) a także naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, 8 i 9 kpa poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy, a w szczególności braku wyrażenia zgody J. S. na budowę przykanalika kanalizacji sanitarnej na jego posesji w trakcie realizacji inwestycji co skutkowało przyjęciem przez organ - jako najistotniejszej w sprawie przesłanki tzn. technicznej możliwości podłączenia budynku usytuowanego na działce nr [...] do kanalizacji sanitarnej gminy, 5) błędne pouczanie stron w decyzji ostatecznej SKO w K. z dnia [...] grudnia 2019 r. co do wysokości kwoty wpisu od skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, które skutkowało potrzebą pozyskania porady prawnej, przez strony postępowania. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji oraz zasądzenie na rzecz skarżących kosztów postępowania wg norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i odwołał się do motywów rozstrzygnięcie wskazanych w uzasadnieniu swojej decyzji. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu skarżąca występując w imieniu obojga skarżących wniosła i wywodziła, jak w skardze, podkreślając że nie wyrażała zgody na wybudowanie sieci kanalizacyjnej, co miało miejsce w 2011r. Organy miały dostęp do informacji kto jest właścicielem nieruchomości, gdyż skarżący figurował w księdze wieczystej przedmiotowej nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 2167) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, zwanej dalej "P.p.s.a.") wynika, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, przy czym naruszenie to musi mieć charakter kwalifikowany, to jest rażący względnie mający, bądź mogący mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. Z mocy art. 134 § 1 P.p.s.a. tejże kontroli legalności Sąd dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. W pierwszej kolejności Sąd wskazuje, że w jego ocenie stan faktyczny został ustalony przez organy obu instancji prawidłowo i w sposób wystarczający do rozpoznania sprawy, który to stan faktyczny stanowi podstawę do dalszych rozważań Sądu. Materialnoprawną podstawą zaskarżonej decyzji stały się przepisy ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. z 2018r., poz. 1454 z późn. zm., dalej "u.c.p.g."). Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 2 u.c.p.g. (w brzmieniu obowiązującym w czasie podejmowania zaskarżonej decyzji), właściciele nieruchomości zapewniają utrzymanie czystości i porządku przez przyłączenie nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej lub, w przypadku gdy budowa sieci kanalizacyjnej jest technicznie lub ekonomicznie nieuzasadniona, wyposażenie nieruchomości w zbiornik bezodpływowy nieczystości ciekłych lub w przydomową oczyszczalnię ścieków bytowych, spełniające wymagania określone w przepisach odrębnych; przyłączenie nieruchomości do sieci kanalizacyjnej nie jest obowiązkowe, jeżeli nieruchomość jest wyposażona w przydomową oczyszczalnię ścieków spełniającą wymagania określone w przepisach odrębnych. Powyższy przepis jest więc adresowany do właścicieli nieruchomości. Stosownie do treści art. 2 ust. 1 pkt 4 u.c.p.g., właścicielem nieruchomości w rozumieniu tej ustawy jest także współwłaściciel, użytkownik wieczysty lub jednostki organizacyjne i osoby posiadające nieruchomości w zarządzie lub użytkowaniu, a także inne podmioty władające nieruchomością. Oznacza to, że obowiązek zapewnienia utrzymania czystości i porządku przez przyłączenie nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej może być kierowany do ściśle określonego kręgu podmiotów, tj. właścicieli ale rozumianych wyłącznie według brzmienia art. 2 ust. 1 pkt 4 u.c.p.g. Nie może być zatem kierowany do innych podmiotów, które nie posiadają cech właściciela w powyższym rozumieniu. Nie ulega wątpliwości, że skarżący są właścicielami przedmiotowej nieruchomości od 1993r. (stwierdzenie nabycia spadku), co wynika z dołączonego do akt administracyjnych sprawy elektronicznego wyciągu z księgi wieczystej Nr [...] prowadzonej dla przedmiotowej nieruchomości położonej w miejscowości L. działka nr [...] przez Sąd Rejonowy w K. [...] Wydział Ksiąg Wieczystych (akta adm. I inst.). W księdze ten brak także stosowanego ostrzeżenia o niezgodności stanu prawnego. Skarżący są zatem adresatami określonego w decyzji organu I instancji obowiązku przyłączenia nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej. Prawidłowo zatem decyzja organu I instancji została skierowana do skarżących. W myśl zaś ust. 7 tego artykułu, w przypadku stwierdzenia niewykonania obowiązków, o których mowa w ust. 1-4, wójt (burmistrz, prezydent miasta) wydaje decyzję nakazującą wykonanie obowiązku. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wielokrotnie podkreślano, że w przypadku, gdy istnieje sieć kanalizacyjna, zasadą jest, że nieruchomość ma być podłączona do tej sieci, a jedyny wyjątek dotyczy sytuacji, kiedy nieruchomość jest wyposażona w przydomową oczyszczalnię ścieków spełniającą wymagania określone w przepisach odrębnych; wtedy jedynie przyłączenie nieruchomości do sieci kanalizacyjnej nie jest obowiązkowe (wyrok NSA z 3 października 2017 r., II OSK 2367/16, LEX nr 2408865). Nawet jeśli nieruchomość jest wyposażona w zbiornik bezodpływowy spełniający wszystkie wymagania, a gmina wybudowała sieć kanalizacyjną, właściciel winien się do tej sieci kanalizacyjnej przyłączyć (wyrok NSA z 30 maja 2016 r., II OSK 2276/14, LEX nr 2083473). Ustalenie faktu niewykonania przez właściciela ciążącego na nim obowiązku podłączenia do istniejącej sieci kanalizacyjnej obliguje burmistrza (wójta, prezydenta miasta) do wydania decyzji nakazującej przyłączenie nieruchomości do sieci (art. 5 ust. 7 u.c.p.g.). Decyzja nie określa szczegółowych warunków przyłączenia, bowiem techniczny sposób przyłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej ustala przedsiębiorstwo komunalne w warunkach technicznych (wyrok WSA w Gliwicach z 19.9.2014 r. II SA/Gl 750/14, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Obowiązek wynikający z art. 5 ust. 7 u.c.p.g. ma charakter powszechny i odnosi się do wszystkich nieruchomości leżących w zasięgu sieci kanalizacyjnej (wyrok WSA w Szczecinie z 17.4.2014 r. II SA/Sz 1467/13, www.orzecczenia.nsa.gov.pl). Po tym, jak decyzja z art. 5 ust. 7 u.c.p.g. staje się ostateczna, przedsiębiorstwo wydaje "z urzędu" warunki przyłączenia (H. Palarz, Przyłączenie do sieci wodociągowo-kanalizacyjnej. Aspekty prawne, Wolters Kluwer 2015, s. 191-192, 194, 196-197, 199; W. Radecki, Utrzymanie czystości i porządku w gminach. Komentarz, Wolters Kluwer 2012, s. 162, s. 168 uw. 3; B. Rakoczy, Utrzymanie czystości i porządku w gminach. Komentarz, LexisNexis 2013, s. 120, 124-132). W rozpatrywanej sprawie organy administracyjne prawidłowo ustaliły, czego nie kwestionowali skarżący, że nieruchomość skarżących nie jest wyposażona w przydomową oczyszczalnię ścieków, przy czym pomimo, iż od paru lat podłączenie do gminnej sieci kanalizacji sanitarnej tej nieruchomości mogło być wykonane, skarżący nie wykonali tego podłączenia. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że sieć kanalizacji sanitarnej, usytuowana przy ul. [...] nr [...] w miejscowości L., istnieje od 2011 r. w związku z modernizacją sieci kanalizacyjnej polegającej na wybudowaniu nowej kanalizacji sanitarnej i przypisaniu starej kanalizacji ogólnospławnej wyłącznie funkcji odprowadzania wód deszczowych. W ramach realizacji w 2011r. przedsięwzięcia inwestycyjnego pn. "Budowa kanalizacji sanitarnej oraz wymiana sieci wodociągowej z AC na PCV z przyłączami i przepompownią wraz z odtworzeniem dróg w ni. L. " wykonano sieć kanalizacyjną z przykanalikami do wszystkich odbiorców przy ul. [...] oraz ul. [...] w L. . Tym samym nie wymagano od odbiorców składania wniosków o zaprojektowanie i wykonanie przykanalika do nieruchomości. Po zakończeniu inwestycji, tj. od [...] października 2011r. na ówczesnych właścicielach nieruchomości, a skarżący byli już wówczas współwłaścicielami przedmiotowej nieruchomości, spoczywał obowiązek podłączenia nieruchomości do nowej sieci kanalizacyjnej. Z protokołu kontroli wynika bezspornie, że taki przykanalik dla przedmiotowej nieruchomości został zrealizowany, ale jest pusty i nie odbiera ścieków z nieruchomości skarżących (k. 3 wraz z załącznikami akt adm. I inst.). W tym miejscu wskazać należy, że dla prawidłowości przedmiotowego postępowania dotyczącego nałożenia obowiązku przyłączenia nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej bez znaczenia jest zarzut skarżących o braku ich zgody na wykonanie powyższej instalacji. Roboty budowlane dotyczące wybudowania i modernizacji sieci kanalizacyjnej w ul. [...] objęte były bowiem odrębnym postępowaniem, które zostało zakończone, sieć jest bowiem funkcjonuje i jest użytkowana. Skarżący mogą jedynie po spełnieniu ustawowych przesłanek dochodzić swoich praw w zakresie zapewnienia uczestnictwa w odrębnym trybie o wznowienie postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę i modernizację powyższej sieci kanalizacyjnej w L. .. Organ także ustalił, że istnieją techniczne możliwości przyłączenia przedmiotowej nieruchomości do sieci kanalizacji sanitarnej. Kierownik Referatu Gospodarki Komunalnej, Mieszkaniowej, Nieruchomości, BHP, Ochrony Środowiska i Planowania Przestrzennego Urzędu Gminy T. potwierdził, iż dla przedmiotowej nieruchomości tj. położonej w miejscowości L., ul. [...] nr [...], dz. nr [...] istnieje techniczna możliwość przyłączenia się do sieci kanalizacji sanitarnej (k. 39 akt adm.). Niezasadne są zatem zarzuty podnoszone w toku postępowania o braku możliwości technicznych przyłączenia nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej. Mając powyższe na uwadze oraz sposób sformułowania przepisu art. 5 ust. 7 u.c.p.g. wskazać należy, że wszystko to prowadzi do wniosku, iż decyzja, o jakiej mowa w tym przepisie nie ma charakteru uznaniowego. Innymi słowy, konieczność jej wydania nie została pozostawiona ocenie organu i nie zależy od takich okoliczności, jak sytuacja życiowa i majątkowa osoby zobowiązanej, czy też spory skarżących z osobami trzecimi. Obowiązek wynikający z tego przepisu ma charakter powszechny, a więc odnosi się do wszystkich nieruchomości leżących w zasięgu sieci kanalizacyjnej. Przesłankami, od których spełnienia ustawodawca uzależnił dopuszczalność i obowiązek wydania decyzji nakazującej przyłączenie nieruchomości do sieci kanalizacyjnej, są: istnienie takiej sieci, możliwość techniczna przyłączenia do niej nieruchomości, brak wyposażenia nieruchomości w przydomową oczyszczalnię ścieków oraz niezrealizowanie przez właścicieli nieruchomości obowiązku przyłączenia. Przesłanki te w niniejszej sprawie zaistniały kumulatywnie, a organy administracji publicznej obu instancji okoliczności te - w sposób wystarczający dla rozstrzygnięcia sprawy - zbadały na gruncie przedmiotowej sprawy i wykazały w uzasadnieniu. W ocenie Sądu postępowanie administracyjne, w tym postępowanie dowodowe w tejże sprawie zostało przeprowadzone przez organy w taki sposób, iż jednoznacznie wyjaśniono, że w sprawie zaistniały przesłanki do wydania decyzji nakazującej przyłączenie nieruchomości do sieci. Nie doszło, zatem do zarzucanego w skardze naruszenia przepisów postępowania art. 7 – 10 k.p.a. W ocenie Sądu o ile zasadny jest zarzut naruszenia art. 79 § 1 k.p.a. polegający na niezawiadomieniu skarżących o terminie przesłuchania świadków w sprawie, co skutkowało brakiem możliwości uczestnictwa w przesłuchaniu, to skarżącym doręczono scan protokołu tej czynności i w ten sposób organ umożliwił ustosunkowanie się skarżącym do złożonych oświadczeń. Uchybienie to nie miało jednak wpływy na wynik sprawy i nie skutkowało koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji lub decyzji organu I instancji. Z akt administracyjnych sprawy wynika przy tym, że skarżący byli zawiadamiani o wszystkich pozostałych czynnościach podejmowanych przez organ w toku postępowania, mogli także ustosunkować się do zebranego materiału dowodowego przed wydaniem decyzji przez organ I instancji (art. 10 k.p.a.). Skarżącym zapewniono, zatem czynny udział w postępowaniu, zwłaszcza przed organem I instancji. Organ odwoławczy odniósł się także do wszystkich zarzutów odwołania, wskazując, iż bez znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy jest kwestia bezodpływowego zbiornika na ścieki i okoliczność jego legalnej bądź nielegalnej budowy. Prowadzenie przedmiotowego postępowania w zakresie przyłączenia nieruchomości do sieci wynika bowiem z konkretnej normy prawnej art. 5 ust. 1 pkt 2 i art. 5 ust. 7 u.c.p.g. Przy czym organ I instancji kwestię posadowienia szamba przekazał także do innych organów zarówno Wód Polskich, Inspekcji Ochrony Środowiska, jak również Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego do oceny pod względem ich właściwości rzeczowej. Ponieważ uprawnienia organu do wydania decyzji nakazującej przyłączenie nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej są samoistne i wynikają wprost z ustawy - art. 5 ust. 7 u.c.p.g., organy administracji miały podstawę prawną i faktyczną do wszczęcia z urzędu postępowania w sprawie przyłączenia nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej i ostatecznie nałożenia stosownego obowiązku w powyższym zakresie. Powyższe ustalenie było wystarczające do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, a zatem organy administracyjne nie naruszyły art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3 i art. 8 k.p.a., a organ odwoławczy nie naruszył ponadto art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. W ocenie Sąd brak jest zatem podstaw do uznania, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji naruszyły prawo i to w stopniu wymagającym wyeliminowania ich z obrotu prawnego. W tym stanie rzeczy należało skargę oddalić na podstawie art. 151 P.p.s.a., jak Sąd orzekł w wyroku.