IV SA/Po 1212/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Busz po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. Z. o wykładnię postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia [...] marca 2019 r., sygn. akt IV SA/Po [...] o odmowie zawieszenia postępowania w sprawie ze skargi M. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 listopada 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia postanawia: oddalić wniosek o wykładnię postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 marca 2019 r., sygn. akt IV SA/Po 1212/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 19 marca 2019 r., sygn. akt IV SA/po 1212/18 po rozpoznaniu wniosku M. Z. odmówił zawieszenia postępowania sądowego. Orzeczenie nie zawierało uzasadnienia. Pismem z dnia 3 kwietnia 2019 r. skarżący wniósł o wyjaśnienie w drodze postanowienia wątpliwości, co do treści ww. postanowienia. Skarżący podniósł, że ww. postanowienie nie zawiera podstawy prawnej, uzasadnienia, pouczenia co do zażalenia oraz oznaczenia stron. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej w skrócie: p.p.s.a.) sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Stosownie zaś treści art. 166 p.p.s.a., do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Powołany przepis art. 158 p.p.s.a. stanowi podstawę prawną dokonania wykładni orzeczenia sądowego w sytuacji, gdy zachodzi wątpliwość co do jego treści. Wykładnią może być objęta zarówno sentencja orzeczenia sądowego (wyroku i postanowienia), jak i jego uzasadnienie. Uszczegóławiając wskazaną wątpliwość wymagającą wykładni orzeczenia sądowego wyjaśnić trzeba, że występuje ona wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, uniemożliwiający jednoznaczne rozumienie tekstu, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Może być też wynikiem wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania orzeczenia (por. postanowienia NSA: z 11 września 2012 r. sygn. akt I OSK 698/12, z 25 lutego 2005 r. sygn. akt OZ 018/04 – dostępne w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu taka sytuacja nie występuje w badanej sprawie. Sentencja postanowienia z dnia 19 marca 2019 r. nie nasuwa bowiem żadnych wątpliwości interpretacyjnych. Wynika z niej jasno, że Sąd odmówił zawieszenia postępowania. Sformułowanie sentencji jest jednoznaczne i czytelne. Sąd w tym miejscu podkreśla, że na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania nie przysługuje żaden środek zaskarżenia i Sąd nie ma obowiązku uzasadniać tego postanowienia (por. postanowienie NSA z 8 marca 2017 r., sygn. akt I OZ 419/17, dostępne pod adresem https://www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W konsekwencji Sąd stwierdza, że nie znalazł podstaw do dokonania wykładni ww. postanowienia Sądu, gdyż jego treść jest jasna. Dodania w tym miejscu wymaga, że wniosek o wykładnię postanowienia nie może stanowić środka, za pomocą którego strona będzie prowadziła polemikę z wydanym orzeczeniem. Z powyżej przytoczonych względów Sąd, na podstawie art. 158 w zw. z art. 166 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.