IV SA/Po 1216/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Izabella Bąk-Marciniak po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] sierpnia 2014r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego, zasiłku celowego specjalnego i zasiłku celowego pod warunkiem zwrotu postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 18 lutego 2015 r., sygn. akt IV SA/Po 1216/14 oddalił skargę Z. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] sierpnia 2014r. nr [...]. Uzasadnienie wyroku zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] marca 2015 r. zatem termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął w dniu [...] kwietnia 2015 r. Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 31 marca 2015 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Pismem z dnia [...] maja 2015 r. wyznaczony z urzędu pełnomocnik złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest zasadny i został wniesiony w terminie. Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "Ppsa") czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Natomiast w myśl art 86 § 1 Ppsa jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym w terminie bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu; postanowienie to może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 i 4 Ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu; równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Art. 88 Ppsa stanowi natomiast, że wniosek spóźniony lub niedopuszczalny z mocy ustawy sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie skarżący uchybił terminowi do wniesienie skargi kasacyjnej, dla której ustawodawca zakreślił trzydziestodniowy termin (art. 177 § 1 Ppsa). Jednakże pamiętać należy, że dla sporządzenia skargi kasacyjnej, stosownie do art. 175 § 1 Ppsa, zastrzeżono przymus adwokacko-radcowski. W przypadku gdy strony nie stać na pełnomocnika z wyboru, ma ona prawo wystąpić do sądu o ustanowienie dla niej pełnomocnika z urzędu. Czynność ta nie wstrzymuje jednak biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, który przeważnie upływa bezskutecznie, zanim postępowanie wpadkowe w przedmiocie prawa pomocy zostanie zakończone. Najczęściej konieczne jest więc wnioskowanie o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej z uwzględnieniem faktu, że przeszkoda w postaci braku profesjonalnego pełnomocnika ustała z dniem, w którym pełnomocnik został powiadomiony, że został w danej sprawie ustanowiony. W tym miejscu przywołać należy pogląd wyrażony przez Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 25 lipca 2013r., sygn. SK 17/12, iż w przypadku ustanowienia pełnomocnika w trybie art. 244 Ppsa dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej, jest dzień, w którym pełnomocnik ten miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do roli pełnomocnika. Mając na uwadze powyższe wywody w kontekście zaistniałego stanu faktycznego, rozpatrując złożony przez pełnomocnika skarżącego wniosek o przywrócenie terminu w oparciu o przesłankę braku winy Sąd stwierdza, że w przedmiotowej sprawie kryterium to zostało spełnione. W ocenie Sądu, pełnomocnik skarżącego uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Spełnił tym samym przesłankę z art. 87 § 2 Ppsa. Niewątpliwie okoliczność niezależna od strony i jej pełnomocnika, jak fakt późniejszego otrzymania przez pełnomocnika informacji z Okręgowej Izby Radców Prawnych o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 86 § 1 Ppsa orzekł jak w sentencji. MZ