IV SA/Po 1238/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Józef Maleszewski po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. W. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 25 października 2017 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania decyzji Pismem z dnia 07 grudnia 2017 r. M. W., zastępowany przez zawodowego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję opisaną w rubrum. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] z [...] sierpnia 2017 r. o zatrzymaniu Skarżącemu prawa jazdy kat. [...] w związku z przekroczeniem liczby 24 punktów karnych. Decyzja Starosty została opatrzona rygorem natychmiastowej wykonalności. W skardze został zawarty, między innymi, wniosek o wstrzymanie "natychmiastowej wykonalności zaskarżonej decyzji". Pełnomocnik wskazał, że decyzja została wydana mimo trwającego postępowania przed Głównym Inspektorem Transportu Drogowego, zmierzającego do uchylenia punktów karnych niesłusznie przyznanych Skarżącemu, a tym samym decyzja wydana została mimo braku istnienia pozytywnych przesłanek ustawowych. Nadto pełnomocnik ocenił, że decyzja powoduje trudne do odwrócenia skutki prawne, uniemożliwiające prawidłowe funkcjonowanie Skarżącemu, w szczególności uniemożliwia prowadzenie Skarżącemu działalności gospodarczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z zasadą wynikającą z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm., dalej jako P.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności będących jej przedmiotem. Natomiast stosownie do treści art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd rozpoznając wniosek w oparciu o treść przywołanego art. 61 § 3 P.p.s.a. jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych, do których ustawa zalicza: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. O trudnych do odwrócenia skutkach zaskarżonego aktu lub czynności mówić można tylko w odniesieniu do takich prawnych lub faktycznych ich następstw, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Z kolei niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oznacza taką szkodę, zarówno majątkową jak i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej jako CBOSA). Dalej trzeba wskazać, że w sprawie z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, sąd z urzędu ma obowiązek wzięcia pod uwagę nie tylko argumentów natury prawnej, ale też okoliczności faktycznych sprawy. Sąd musi zatem dokonać oceny, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu strona skarżąca powinna tak określić ewentualną szkodę i wskazać na skutki, które trudno będzie odwrócić, by Sąd mógł stwierdzić, w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji istotnie trudne do odwrócenia. W orzecznictwie podkreśla się jednocześnie, że argumentacja przedstawiona na poparcie wniosku powinna być spójna, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie. Wymaga również podkreślenia, że ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 12 września 2014 r., sygn. akt I FZ 332/14, Lex nr 1503379). Przystępując do oceny wniosku Sąd zaznacza, że wbrew literalnemu brzmieniu wniosku i wobec braku wskazania podstawy prawnej wniosku, potraktował wniosek jako wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w trybie art. 61 § 3 P.p.s.a. Dalej Sąd stwierdza, że wniosek nie został należycie uzasadniony. Wniosek zawarty w skardze nie zawiera załączników. Z kolei w aktach administracyjnych brak jest dowodu, że przed Głównym Inspektorem Transportu Drogowego toczy się jakiekolwiek postępowanie administracyjne "zmierzające do uchylenia punktów karnych"; w aktach administracyjnych są wyłącznie kserokopie korespondencji obrazującej stanowisko tego organu w przywołanych sprawach oraz zastrzeżenie, że w dwóch sprawach nadal są prowadzone czynności wyjaśniające. Sąd zaznacza, że wspomniane pismo GITD nosi datę: [...] kwietnia 2017 r. Skarga została złożona osiem miesięcy później, ale nie w niej informacji o rezultacie czynności wyjaśniających prowadzonych przez GITPD. Także do dnia sporządzenia niniejszego postanowienia zawodowy pełnomocnik Skarżącego nie wykazał, że toczy się postępowanie dotyczące zakwestionowania przyznanych punktów karnych, chociaż od sporządzenia ww. pisma GITPD minął niemal rok. W aktach administracyjnych znajduje się wyłącznie korespondencja dotycząca czynności wyjaśniających i to sporządzona 12 miesięcy temu. W ocenie Sądu także argumentacja o trudnych do odwrócenia skutkach mających, zdaniem pełnomocnika, uniemożliwić Skarżącemu prawidłowe funkcjonowanie, w szczególności uniemożliwić prowadzenie Skarżącemu działalności gospodarczej – nie zasługuje na uznanie. Niewątpliwie wykonywanie działalności gospodarczej polegającej na projektowaniu, budowie i wyposażaniu [...] przez osobę pozbawioną prawa jazdy stanie się utrudnione. Dalej Sąd zaznacza, że we wniosku nie uprawdopodobniono w żaden sposób, by wykonanie nałożonego obowiązku (w tej sprawie: zwrócenie prawa jazdy) naraziło Skarżącego na powstanie strat majątkowych. W szczególności nie uprawdopodobniono, że straty majątkowe byłyby znaczne. Zarazem Sąd podkreśla, że skutki wykonania nałożonego obowiązku z natury rzeczy są uciążliwe: w zależności od rodzaju obowiązku. Skarżący nie uprawdopodobnił niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Reasumując, w niniejszej sprawie w jej aktualnym stanie brak jest przesłanek dla uznania, iż może dojść do wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.