IV SA/Po 124/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] listopada [...] r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta P. postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia [...] grudnia 2010 roku "A" Sp. z o.o. w W. (dalej spółka) wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. (dalej WSA) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. (dalej SKO albo Kolegium) z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...], mocą której stwierdzono nieważność decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] sierpnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji z dnia [...] lutego 2007 r., nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych z parkingiem podziemnym, przewidzianej do realizacji na działce nr [...], arkusz mapy [...], obręb [...], położonych w P. przy ul. [...], wydanej z wniosku "B" Sp. z o.o. Zaskarżona decyzja z dnia [...] listopada 2010 r. zawiera pouczenie o sposobie jej zaskarżenia poprzez złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Dnia [...] grudnia 2010 r. spółka złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej powyższą decyzja SKO z dnia [...] listopada 2010 r. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej odrzucenie wskazując, że zaskarżona decyzja jest rozstrzygnięciem wydanym w pierwszej instancji, od którego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, a zatem w sprawie nie został wyczerpany tok instancji w postępowaniu administracyjnym. Ponadto spółka w dniu [...] grudnia 2010 r. złożyła do SKO wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Kolegium z dnia [...] listopada 2010 r., który to wniosek do dnia wniesienia skargi nie został rozpatrzony. Powyższe Sąd ustalił w oparciu o akta z postępowania administracyjnego załączonych do akt Tutejszego Sądu [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej ppsa) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie natomiast do art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. 2002 r., nr 153, poz. 1269 ze zm.), kontrola dokonywana przez sądy administracyjne sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy szczególne nie stanowią inaczej. Wynikający z przywołanych regulacji zakres kognicji sądów administracyjnych ograniczony został do kontroli sfery prawnej zaskarżonej decyzji administracyjnej. Ewentualne stwierdzenie uchybień w działaniu administracji publicznej obliguje sąd od uchylenia decyzji, stwierdzenia jej nieważności, bądź też stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa (art. 145 § 1 ppsa). Sąd administracyjny kontrolując działalność administracji publicznej pozostaje zgodnie z art. 134 § 1 ppsa związany granicami sprawy, a nie granicami skargi. Nie będąc związany granicami skargi, sąd jest zobowiązany do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa oraz wszystkich przepisów, które powinny znaleźć zastosowanie w sprawie, niezależnie od żądań i zarzutów podniesionych w skardze. Zgodnie z art. 52 § 1 ppsa ab initio skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Stosownie natomiast do art. 52 § 2 ppsa, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Nie ulega zatem wątpliwości, że dopóki stronie przysługuje prawo wniesienia jednego z tych środków na decyzję lub postanowienie, dopóty wniesienie skargi na ten akt do sądu administracyjnego pozostaje niedopuszczalne, o czym stanowi wprost art. 58 § 1 pkt 6 ppsa (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006 r., str. 147-148). W rozpatrywanej sprawie spółka zaskarżyła do WSA decyzję wydaną w I instancji przez SKO z dnia [...] listopada 2010 roku, podczas gdy zgodnie z zawartym w tej decyzji pouczeniem powinna złożyć przysługujący jej środek prawny przewidziany w art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz.U. 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej kpa), w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przez ten sam organ. W tej sytuacji skarżąca nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia, co stanowi niezbędną przesłankę skutecznego wniesienia skargi i merytorycznego jej rozpoznania w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Skarga została wniesiona bowiem od decyzji SKO z dnia [...] listopada 2010 r., a nie od decyzji SKO wydanej w następstwie ponownego rozpatrzenia sprawy. Z odpowiedzi Kolegium na skargę z dnia [...] stycznia 2011 r. wynika wprost, że SKO do tego dnia nie rozpoznało jeszcze przedmiotowego wniosku spółki. Nie można bowiem przyjąć, że samo już złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, z pominięciem ponownego wydania decyzji przez Kolegium wypełnia wymóg wyczerpania przysługujących stronie środków zaskarżenia. Wobec powyższego WSA działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa orzekł jak w sentencji przyjmując, że skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna z powodu nie wyczerpania przysługujących spółce środków zaskarżenia. ja