IV SA/Po 1245/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Busz po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Zakładu Gospodarki Komunalnej w C. w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] października 2013r. nr [...] w przedmiocie opłaty podwyższonej postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Zakład Gospodarki Komunalnej w C. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] października 2013r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Marszałka Województwa W. z dnia [...] grudnia 2012r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia opłaty podwyższonej w wysokości stanowiącej różnicę miedzy opłatą należną, a wynikającą z wykazu, za składowanie odpadów bez uzyskania decyzji zatwierdzającej instrukcję eksploatacji składowania odpadów bez uzyskania decyzji zatwierdzającej instrukcję eksploatacji składowania odpadów w miejscowości P., gmina C. za okres II półrocza 2006r. w kwocie [...] zł. W uzasadnieniu skargi stanowiącym również uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania, skarżący wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji wyrządzi znaczną szkodę i trudne do odwrócenia skutki. Skarżący wskazał bowiem, iż posiada środki w wysokości około [...] zł. co oznacza, że zablokowanie konta poprzez jego zajęcie praktycznie uniemożliwi dokonywanie płatności poza wynagrodzeniami pracowników. Oznacza to w praktyce paraliż funkcjonalny skarżącego, który wobec braku wolnych środków które mógłby przeznaczyć na zabezpieczenie roszczeń Marszałka Województwa W., i wobec zajęcia kont bankowych praktycznie nie może wykonywać zadań do których został powołany - na rzecz wspólnoty samorządowej. W ten sposób wykonanie decyzji skutkowało będzie powstaniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody w postaci dalszego zachwiania i tak bardzo chwiejnej sytuacji finansowej skarżącego. Zdaniem skarżącego szkoda, która powstanie nie będzie mogła być wynagrodzona przez zwrot pobranych środków oraz nie pojawi się możliwość przywrócenia stanu poprzedniego. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż zgodnie z art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub zawieszenia czynności. Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zasadą wyrażoną w w/w przepisie jest więc wykonalność ostatecznych decyzji organów administracyjnych, a wstrzymanie wykonalności decyzji jest wyjątkiem od tej zasady, który wystąpić może w razie zaistnienia ustawowych przesłanek (faktów) uzasadniających to wstrzymanie i po spełnieniu przez stronę warunków jakie ustawa nakłada na nią, w sytuacji ubiegania się o wstrzymanie wykonania ostatecznej decyzji. Przede wszystkim podkreślić należy, iż wstrzymanie wykonalności decyzji przez sąd administracyjny występuje zawsze na wniosek strony, a co za tym idzie - wykazanie, że istnieją pozytywne przesłanki od których ustawa uzależnia wstrzymanie decyzji przez sąd, spoczywa na stronie która taki wniosek składa. Strona winna jest wykazać (uprawdopodobnić), że istnieją przesłanki o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. tj., iż w razie wykonania tej decyzji (postanowienia) zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd wniosek taki może uwzględnić jeżeli po analizie wniosku, wskazanych w nim faktów i okoliczności uprawdopodabniających te fakty ocenia, iż skutki takie mogą faktycznie zaistnieć tj., że w razie wykonania decyzji strona może ponieść znaczne szkody lub decyzja spowoduje nieodwracalne skutki. Powyższe przesłanki mogą wystąpić łącznie lub oddzielnie. Przesłanka w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, zachodzi w przypadku zagrożenia wystąpienia szkody, która nie będzie mogła być naprawiona, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Natomiast trudne do odwrócenia skutki powstają zwykle tam, gdzie po wykonaniu decyzji jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy. W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania sądu, skarżąca uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia w przedmiocie wymierzenia opłaty podwyższonej wskazała, że wykonanie zaskarżonego aktu grozi niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody oraz możliwością spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Odnosząc się do powyższego stwierdzić należy, iż nałożony na stronę obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego. Z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są niewątpliwie odwracalne, bowiem w razie uwzględnienia skargi przez Sąd i uprawomocnieniu się orzeczenia w tym przedmiocie, świadczenie to będzie podlegało zwrotowi. Oczywista dolegliwość związana z wykonaniem obowiązku pieniężnego sama w sobie nie wystarcza do wstrzymania wykonania aktu. Wstrzymanie wykonania aktu może być uzasadnione tylko i wyłącznie takim uszczupleniem majątku zobowiązanego, które spowoduje zaistnienie niebezpieczeństwa, o którym mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Skutków zapłaty należności pieniężnej, które co do zasady są odwracalne, nie można bowiem rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości, w tej konkretnej sytuacji w proporcji do możliwości finansowych zobowiązanego. Zdaniem Sądu przedstawiona przez skarżącego sytuacja materialna uzasadnia stwierdzenie, iż na skutek wykonania zaskarżonej decyzji istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody oraz spowodowania nieodwracalnych skutków. Należy przy tym także podkreślić, że celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom, a nie ocena legalności decyzji. W związku z tym rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji nie jest uzależnione od zasadności samej skargi. Rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji abstrahuje od ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej. Podejmowane jest bowiem na wstępnym etapie postępowania, gdy brak jest podstaw do wyrokowania o zasadności skargi. Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.