IV SA/Po 1251/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. O. na uchwałę Rady Miasta P. z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "M.-R.-U." w rejonie S. R. i ulicy U. w P. postanawia zawiesić postępowanie. S. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na uchwałę Rady Miasta P. z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "M.-R.-U." w rejonie S. R. i ulicy U. w P.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - zwanej dalej: Ppsa) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W wypadku, o którym mowa w cytowanym przepisie, Sąd może zawiesić postępowanie z uwagi na prejudycjalność innego toczącego się postępowania, którego wynik będzie miał wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Warunkiem skorzystania z tej podstawy mającej związek z wynikiem innego postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym, jest wystąpienie sytuacji, w której to inne postępowanie jest już rozpoczęte. W przedmiotowej sprawie skarżący zakwestionował zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, składając jednocześnie skargę na uchwałę w przedmiocie zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Sprawa ta oznaczona jest sygnaturą IV SA/Po 1250/12. Zgodnie z treścią art. 9 ust. 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), ustalenia studium są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych. Wobec powyższego stwierdzić należy, iż zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego mają swoje oparcie w treści studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy (czy też jego zmianie ), którą to także uchwałę strona skarżąca kwestionuje w drodze skargi. Na tej podstawie Sąd uznał, że rozstrzygnięcie w sprawie niniejszej, czyli w sprawie skargi na uchwałę w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zależy od prawomocnego rozstrzygnięcia w sprawie legalności uchwały w sprawie zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 Ppsa orzekł jak w sentencji.