IV SA/Po 1254/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Jarosz (spr.) Sędziowie WSA Izabela Bąk-Marciniak WSA Izabela Paluszyńska Protokolant st.sekr.sąd. Krystyna Pietrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi E. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2014 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania uchyla zaskarżone postanowienie Postanowieniem z dnia [...] września 2014r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej SKO lub organ II instancji) stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 2014r., nr [...], w sprawie przyznania pomocy z przeznaczeniem na zakup żywności w kwocie [...] zł w formie zasiłku okresowego. Postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wydane zostało przy następujących ustaleniach stanu faktycznego i ocenie prawnej sprawy. Prezydent Miasta [...] wyżej opisaną decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r., odmówił przyznania E. S. (dalej odwołująca lub skarżąca) pomocy w formie zasiłku okresowego w kwocie [...] zł na zakup żywności, na podstawie art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1 i 3, art. 4, 8, 11, 39 i 106 ust. 4 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej oraz art. 104 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r., poz. 267 - dalej kpa), z uwagi na brak współdziałania z pracownikiem socjalnym w rozwiązywaniu trudnej sytuacji życiowej. Odwołanie od powyższej decyzji zostało wniesione przez E. S. osobiście w dniu 1[...] maja 2014 r. Postanowieniem z dnia [...] września 2014r. SKO w [...] stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez stronę. W uzasadnieniu wskazano, że termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu [...] maja 2014r. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na powyższe postanowienie złożyła E. S.. Podniosła, że decyzję odebrała w dniu [...] kwietnia 2014r., w sobotę, a odliczając od terminu dni świąteczne - 1 i 3 maja oraz niedziele - termin do złożenia odwołania wypadał w dniu [...] maja 2014r. , w związku z tym zarzuciła, że nastąpił błąd w liczeniu terminu, a jej odwołanie zostało złożone w wymaganym terminie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podnosząc argumenty zamieszczone w uzasadnieniu do postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga jest zasadna i podlega uwzględnieniu. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa zarówno materialnego, jak i przepisów postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zatem kontrola sądowoadministracyjna sprowadza się do zbadania, czy organy wydając zaskarżony akt nie naruszyły przepisów prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Ocena dokonywana jest natomiast według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania aktu oraz na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego. Ponadto, zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: ppsa), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zakres tej kontroli wyznaczają zatem nie zarzuty skargi, ale granice sprawy administracyjnej rozstrzygniętej przez organ zaskarżonym aktem. Podkreślenia przy tym wymaga, że uszczegółowieniem zasady niezwiązania sądu granicami skargi jest przepis art. 135 ppsa, zgodnie z którym sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Działania takie służyć mają bowiem zapewnieniu ostatecznego i pełnego załatwienia sprawy, czyli stworzenia takiego stanu, w którym w obrocie prawnym nie będzie funkcjonował żaden akt organu administracji publicznej niezgodny z prawem. Działając w tak zakreślonej kognicji Sąd dopatrzył się w zaskarżonym postanowieniu naruszenia przepisów postępowania, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ppsa). Przedmiotem kontroli dokonywanej przez Sąd w niniejszej sprawie z punktu widzenia kryterium legalności jest zaskarżone postanowienie SKO w Poznaniu z dnia [...] września 2014r., które stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 2014r., nr [...], w sprawie przyznania pomocy z przeznaczeniem na zakup żywności w kwocie [...] zł w formie zasiłku okresowego. Organ stanął na stanowisku, że skoro decyzję doręczono skarżącej w dniu [...] kwietnia 2014r., to termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu [...] maja 2014r. tj. po upływie dokładnie 14 dni. Zdaniem Sądu, stanowisko organu jest nieprawidłowe. Organ w ustaleniach swoich nie zauważył bowiem, że dzień [...] maja 2014r. - to była sobota. Wprawdzie literalnie z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego nie wynika, aby sobota została uznana za dzień wolny od pracy, ale w uchwale 7 sędziów NSA z dnia 15 czerwca 2011 r. w sprawie I OPS 1/11 stwierdzono, że sobota jest dniem równorzędnym z dniem ustawowo wolnym od pracy w rozumieniu art. 57 § 4 kpa Uchwała powyższa wiąże Sąd w niniejszej sprawie, gdyż zgodnie z art. 269 § 1 ppsa, jeżeli jakikolwiek skład sądu administracyjnego rozpoznający sprawę nie podziela stanowiska zajętego w uchwale składu siedmiu sędziów, całej Izby albo w uchwale pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego, przedstawia powstałe zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia odpowiedniemu składowi. Przepis art. 187 § 1 i 2 stosuje się odpowiednio. Niniejszy skład Sądu w pełni podziela stanowisko zajęte w przedmiotowej uchwale i wobec stwierdzenia, że w niniejszej sprawie nie występuje zagadnienie prawne, nie widzi potrzeby występowania do NSA celem rozstrzygnięcia w tym przedmiocie. Zgodnie więc z art. 57 § 4 kpa, jeżeli koniec terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy dzień powszedni. Najbliższym dniem powszednim był poniedziałek, czyli dzień 12 maja 2014r. A zatem złożenie przez skarżącą odwołania w tym dniu powodowało zachowanie terminu, o którym mowa w art. 129 § 2 kpa. Przyjmując, że odwołanie wpłynęło po terminie, organ naruszył więc art. 57 § 4 kpa i w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ppsa mogło to mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie podziela zarzutu skarżącej, że termin do złożenia odwołania w niniejszym postępowaniu upłynął w dniu [...] maja 2014r., gdyż należało odliczyć od terminu do złożenia tegoż odwołania dni świąteczne i niedziele. Zasady liczenia terminów do wniesienia odwołania określa art. 57 kpa, który stanowi, że jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło, zaś upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu (art. 57 § 1 kpa). Jeżeli ostatni dzień terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy, następny dzień powszedni (art. 57 § 4 kpa). Z powołanych wyżej przepisów wynika, że kpa wiąże skutek procesowy z dniami ustawowo wolnymi od pracy tylko w sytuacji, gdy ostatni dzień terminu przypada w tych dniach i wtedy termin do złożenia pisma procesowego upływa najbliższego dnia roboczego. Natomiast gdy dni ustawowo wolne od pracy są objęte terminem, nie ma podstaw prawnych, aby tych dni nie uwzględniać przy obliczaniu terminu. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ weźmie pod uwagę argumentację wyrażoną przez Sąd w niniejszym wyroku. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ppsa orzeczono jak w sentencji wyroku.