IV SA/Po 1256/11

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu Damian Mataczyński po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2012r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi M.P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] października 2011r nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia przyznać prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w Poznaniu M.P. wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] października 2011r nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Skarżąca złożyła również wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika. Powyższy wniosek złożony został jednak z uchybieniem art. 252 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej P.p.s.a.), zgodnie z którym wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Mając powyższe na uwadze, Sąd pismem z dnia 28.12.2011r. (odebranym w dniu 30.12.2011r. – k. 22) przesłał skarżącej urzędowy formularz i pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania wezwał do jego wypełnienia i złożenia w terminie 7 dni. Skarżąca w odpowiedzi na powyższe wezwanie złożyła urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, z którego wynika, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z dwójką dzieci a ich jedynym dochodem są alimenty, zasiłek rodzinny i pomoc finansowa ojca jednego z synów w kwocie [...] zł. (w zakupie jedzenia pomagają rodzice). Z dodatkowych wyjaśnień skarżącej wynika, że nie ma żadnego majątku, jest osobą bezrobotną a wysokość czynszu za mieszkanie wynosi 250 zł. W związku z powyższym stwierdzić należy, że na podstawie art. 245 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej P.p.s.a) prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, które obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przesłanki regulujące przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej zawarte są w art. 246 §1 pkt 2 ppsa, zgodnie z którym prawo pomocy w zakresie częściowym Sąd przyznaje, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Instytucja prawa pomocy jest jednak wyjątkiem od ogólnej zasady ustanowionej w art. 199 ppsa, zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Ciężar dowodu wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy, o których mowa w art. 246 § 2 ppsa spoczywa na stronie składającej wniosek o jego przyznanie. Oznacza to, że powinna ona poczynić wszelkie kroki mające na celu uprawdopodobnienie tych okoliczności. Ponadto należy podkreślić, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest także formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie jej udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. Odnosząc te uwagi do rozpatrywanej sprawy, przy uwzględnieniu wysokości dochodu uzyskiwanego z alimentów i zasiłku rodzinnego, stwierdzić należy, że skarżąca zalicza się do osób znajdujących się w sytuacji materialnej uniemożliwiającej opłacenie kosztów pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodzony. W związku z powyższym na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 7 oraz art. 245 §1 i §3, art. 246 §1 pkt 2 ppsa, postanowiono jak w sentencji.