IV SA/Po 1257/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] sp. z o.o. z siedzibą w P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W.sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie opłaty za wprowadzenie ścieków do wód lub do ziemi postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] listopada 2013 r. W.Sp. z o.o. z siedzibą w P. (zwana dalej: skarżącą) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie opłaty za wprowadzenie ścieków do wód lub do ziemi. W skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia skargi. Uzasadniając wniosek skarżąca podniosła, że poza opłatą wymierzoną w niniejszej sprawie, suma wszystkich opłat, obejmujących pozostałe półrocza, naliczonych przez Marszałka Województwa W. w dniu [...] sierpnia 2013 r., wynosi łącznie [...] zł. Uiszczenie takiej sumy wraz z proporcjonalnie wysokimi odsetkami bądź zajęcie jej w drodze postępowania egzekucyjnego przesądzałoby o konieczności rozważenia zgłoszenia wniosku o upadłość lub likwidację spółki W., a co za tym idzie, także o naruszeniu interesów współpracujących z tą spółką podmiotów gospodarczych oraz jej klientów. W ocenie skarżącej wykonanie zaskarżonej decyzji niewątpliwie pociągnęło by za sobą nieodwracalne skutki. Na terenie obsługiwanym przez spółkę W.przy ul. D. [...] oraz ul. O. [...] w P. działalność gospodarczą prowadzi około 100 różnych podmiotów gospodarczych. Spółka W.ma podpisane umowy na dostawę wody oraz na odbiór ścieków z 33 podmiotami, natomiast te z kolei podnajmują swoje tereny następnym firmom. Łącznie powyższe podmioty gospodarcze zatrudniają od 1500 do 2000 osób. Egzekwowanie tak znacznej kwoty, jak ta która jest zaskarżona niniejszą skargą oraz dochodzenie kolejnych podobnych kwot za pozostałe półrocza skutkowałoby koniecznością postawienia spółki W.w stan upadłości i zakończenia działalności. Z kolei zaledwie kilkugodzinna przerwa w odbiorze ścieków powoduje zablokowanie możliwości prowadzenia działalności gospodarczej przez wszystkie podmioty działające na przedmiotowym terenie. Skarżąca podkreśliła, że przy założeniu, że pod adresem ul. D. [...] i ul. O. [...] zatrudnionych jest bezpośrednio około 2000 osób, ewentualne zwolnienia dotknęły by rodzin skupiających wraz ze współmałżonkami i dziećmi około 10.000 ludzi. Do powyżej grupy 10.000 ludzi, dochodzi jeszcze większa grupa skupiająca pracowników firm kooperujących z podmiotami prowadzącymi produkcję i usługi przy ul. D. [...] i przy ul. O. [...] w P. oraz członków ich rodzin. W ocenie skarżącej, w okresie obecnej recesji gospodarczej doprowadzenie do nagłego zamknięcia około 100 podmiotów gospodarczych doprowadziłoby do skutków społecznych trudnych do przewidzenia, nie tylko w skali województwa w., ale przekraczających znacznie region. W piśmie z dnia [...] stycznia 2014 r. strona ponadto wskazała, że zysk netto osiągnięty przez spółkę w latach 2010, 2011 i 2012 wynosił odpowiednio [...] zł, [...] zł i [...] zł. Skarżąca podniosła, iż egzekwowanie kwot określonych we wszystkich decyzjach przekracza znacznie zyski osiągane przez spółkę w okresie ostatnich 10 lat i uniemożliwi kontynuowanie rozpoczętej inwestycji. Skarżąca powtórzyła w ślad za skargą, iż zablokowanie inwestycji spowoduje zablokowanie działalności około 100 podmiotów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012 r., poz. 270, dalej - ppsa), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2012 r., s. 228-229 uw. 12). Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne następstwa, które raz zaistniałe powodują istotną i trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (T. Woś, w: red. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2011 r., s. 438 uw. 28 i przywołane tam orzecznictwo). Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie takiego wniosku winno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty (postanowienie NSA z 13.8.2009 r., I OZ 779/09, Lex nr 552417). To na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak by przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest bowiem wskazanie okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Za udzieleniem ochrony tymczasowej przemawia m. in. fakt znacznego utrudnienia w prowadzeniu działalności gospodarczej w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji, mogący spowodować konieczność likwidacji przedsiębiorstwa (postanowienie NSA z: 11.01.2012 r., I GSK 1703/11, Lex nr 1107453; 19.01.2012 r., I GSK 1473/11, Lex nr 1108662), znaczna wysokość wymierzonej spółce kary pieniężnej oraz możliwość utraty przez nią płynności finansowej (postanowienie NSA z 24.11.2011 r., II OSK 1045/11, Lex nr 1070326). Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanej sprawy, za zasadnością wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przemawia niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wiążących się z obowiązkiem uiszczenia przez skarżącą łącznej kwoty [...] zł tytułem kar administracyjnych nałożonych na skarżącą decyzjami dotyczącymi ww. opłat za różne półrocza i różne lata w innych sprawach, o których wiadomo sądowi z urzędu w związku z toczącymi się postępowania ze skarg skarżącej przez tut. Sądem, których łączna suma opiewa na wyżej wskazaną kwotę. Obowiązek jednoczesnej zapłaty tak wysokiej kwoty w porównaniu z zyskami spółki stanowiłby istotny uszczerbek finansowy w funkcjonowaniu skarżącej spółki, powodując negatywne następstwa dla jej płynności finansowej, a tym samym prowadzonej działalności gospodarczej. Konsekwencją zaś tej okoliczności byłby cały szereg wskazanych szczegółowo przez skarżącą w sposób wiarygodny skutków związanych z daleko posuniętymi negatywnymi skutkami społecznymi, gospodarczymi i finansowymi w stosunku do bardzo licznej grupy podmiotów. Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie art. art. 61 § 3 i 5 Ppsa orzekł jak w sentencji.