IV SA/Po 1270/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Grossmann po rozpoznaniu w dniu 02 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. N. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2014 r. Nr [...] w przedmiocie nienależnie pobranego świadczenia z funduszu alimentacyjnego p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji S. N. (dalej: "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (dalej: "SKO") opisaną w rubrum nin. postanowienia. Zaskarżoną decyzją, SKO utrzymało w mocy wydaną przez Wójta Gminy [...] (dalej: "Wójt") decyzję z [...] maja 2014 r., nr [...], mocą której Wójt ustalił, że świadczenia z funduszu alimentacyjnego przyznane córkom Skarżącej, R. i O. N., na podstawie decyzji z [...] września 2013 r., nr [...], za okres 01–31 października 2013 r., w kwocie po 250 zł na każdą z córek, są świadczeniami nienależnie pobranymi. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając ten wniosek Skarżąca napisała, że wykonanie decyzji ("negatywne rozpatrzenie wniosku") może z prawdopodobieństwem graniczącym z pewnością narazić na istotne pogorszenie Jej sytuację finansową, a w konsekwencji zdolność do zaspokajania materialnych potrzeb obu córek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; dalej w skrócie: "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek strony skarżącej, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania aktów (odpowiednio: czynności) zaskarżonych do sądu administracyjnego stanowi odstępstwo od generalnej zasady wykonalności takich aktów (czynności) i ma na celu ochronę strony skarżącej przed negatywnymi skutkami, które może wywołać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności jeszcze przed prawomocnym rozstrzygnięciem sprawy przez sąd administracyjny. Formalnie ochrona tymczasowa obejmuje wszystkie akty i czynności podlegające kontroli sądu administracyjnego (art. 3 § 2 p.p.s.a.), aczkolwiek zasadniczo dotyczy tylko tych z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Sąd w niniejszym składzie podziela pogląd, w myśl którego decyzja o uznaniu świadczeń (tu: z funduszu alimentacyjnego) za nienależnie pobrane nie posiada przymiotu "wykonalności" w powyższym rozumieniu, gdyż nie zobowiązuje strony do jakiegokolwiek działania. Taka decyzja nie nakłada na skarżącą nowych obowiązków, które podlegałyby wykonaniu (por. np. postanowienie NSA z 10.10.2014 r., I OZ 828/14; postanowienie WSA z 17.10.2014 r., II SA/Łd 960/14 – orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Ustalenie przez organ faktu nienależnego pobrania świadczeń z funduszu alimentacyjnego (i ich kwoty) jest stwierdzeniem pewnego stanu faktycznego i prawnego. Natomiast "wykonaniem decyzji" w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. nie jest z pewnością możliwość ewentualnego przyszłego orzeczenia przez organ o obowiązku zwrotu nienależnie pobranych świadczeń z funduszu alimentacyjnego – jeżeli zaskarżona decyzja o uznaniu świadczeń za nienależnie pobrane pozostanie w obrocie prawnym. Tym samym rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji nie skutkuje jeszcze dla Skarżącej niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ponieważ wykonaniu, w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a., podlegać może dopiero decyzja nakładająca obowiązek zwrotu nienależnie pobranych świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia, przy czym na mocy art. 61 § 5 p.p.s.a. uczynił to na posiedzeniu niejawnym.