IV SA/Po 129/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska po rozpoznaniu w dniu 1 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. P. na postanowienie W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2012r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. M.P. wniósł skargę na postanowienie W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2012r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania. Następnie pełnomocnik skarżącego R. P. złożył we własnym imieniu, sporządzony na urzędowym formularzu, wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia go od kosztów sądowych. Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia [...] września 2013 r. odmówiono wnioskodawcy przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Sprzeciw od powyższego postanowienia wniósł R. P.wskazując, że jest ono niezgodne z prawem i stanem faktycznym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Na wstępie należy zauważyć, iż skutkiem wniesienia sprzeciwu jest to, że postanowienie referendarza sądowego traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm. częciem postępowania lub w jego toku. Uprawnie- dalej Ppsa), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek przed wsz nie do ubiegania się o przyznanie prawa pomocy przysługuje każdej ze stron postępowania sądowoadministracyjnego. Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie R. P. występuje w postępowaniu przed tutejszym Sądem jako pełnomocnik skarżącego (k. 35 akt). W związku z tym, jako pełnomocnik działa on wyłącznie w imieniu i na rzecz skarżącego, natomiast sam nie jest stroną postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek o przyznanie prawa pomocy może więc dotyczyć wyłącznie osoby skarżącego (por. postanowienie NSA z 25 września 2008 r., I OZ 709/08), który może złożyć wniosek w tej sprawie według reguł określonych w art. 252 § 1 i 2 Ppsa. Przy czym jednak nie oznacza to, że wniosek dotyczący strony nie może być podpisany przez jej pełnomocnika (zob. uchwała NSA z 20 maja 2010 r., I OPS 11/09, ONSAiWSA 2010, nr 4, poz. 54). W perspektywie powyższych wyjaśnień należy stwierdzić, iż skoro z treści wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wniosek złożył pełnomocnik skarżącego w imieniu własnym nie zaś strony postępowania, wniosek o przyznanie prawa pomocy nie mógł zostać uwzględniony. Jak wskazano wyżej prawo pomocy może być przyznanie stronie postępowania, którą bez wątpienia nie jest pełnomocnik. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 243 § 1 Ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.