IV SA/Po 130/10

IV SA/Po 130/10 POSTANOWIENIE Dnia 9 marca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stankowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 marca 2010 r. wniosku Miasta Poznań o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Miasta Poznań na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia 29 grudnia 2009 r. nr SN.IV.-11.7718-296/09 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia oddalić wniosek /-/J. Stankowski Miasto Poznań w skardze na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia 29 grudnia 2009 r. nr SN.IV-11.7718-296/09 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego zawarło wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skargi wskazano, że zgodnie z art. 2 ust. 1 dekretu z dnia 8 sierpnia 1946 r. o wpisaniu w księgach hipotecznych (gruntowych) prawa własności nieruchomości na cele reformy rolnej (Dz. U. Nr 39, poz. 233 ze zm.), tytułem do wpisania w księdze hipotecznej (gruntowej) prawa własności nadanej działki na rzecz nabywcy jest dokument nadania wraz z odpisem wykonalnej decyzji właściwej władzy w przedmiocie klasyfikacji i szacunku działki łącznie z oszacowanie przydzielonego nabywcy inwentarza. Nawiązując do tej regulacji - odnosząc się do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - Miasto Poznań wyjaśniło, że jest on konieczny, ponieważ w przypadku ujawnienia w księdze wieczystej prawa własności K.K., Miasto Poznań może utracić nieruchomość o znacznej powierzchni. Stąd zachodzą przesłanki określone w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), to jest występuje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w majątku Miasta Poznania, której skutki byłyby trudne do odwrócenia w przypadku uwzględnienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 152, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W pierwszej kolejności należy podkreślić, że przedmiotem postępowania jest decyzja Wojewody Wielkopolskiego z dnia 29 grudnia 2009 r. nr SN.IV-11.7718-296/09, którą umorzono postępowanie odwoławcze wszczęte na skutek wniesienia przez Prezydenta Miasta Poznania odwołania od decyzji Starosty Poznańskiego z dnia 25 czerwca 2009 r. znak GN.N.6016-9/08 w przedmiocie klasyfikacji i szacunku gruntu położonego w Poznaniu, nadanego J.K. dokumentem nadania ziemi nr [...] z dnia 5 listopada 1947 r. Decyzja ta nie nadaje się do wykonania. Przemawia za tym jej przedmiot jak i procesowy charakter (decyzja o umorzeniu postępowania nie jest aktem rozstrzygającym sprawę, którym organ nakłada obowiązki lub przyznaje prawa; jest to akt kończący postępowanie w danej instancji w "inny sposób" - art. 104 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego; Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. - dalej: K.p.a.). Wstrzymanie wykonania może nastąpić tylko w odniesieniu do aktu, który nadaje się do wykonania i wymaga wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Ten stan w rzeczywistości społecznej, którego spowodowanie nakazuje akt administracyjny, stanowi przedmiot jego wykonania. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresata aktu), polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów, a nawet świadczenie w rozumieniu prawa cywilnego (T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 295). Jak wskazano, decyzja w umarzająca postępowania ze swej istoty nie nadaje się do wykonania, bowiem stwierdza ona jedynie, że toczące się postępowanie z określonych przyczyn nie może być prowadzone (brak przedmiotu). Z punktu widzenia tej sprawy nie ma znaczenia natomiast, że zgodnie z art. 2 ust. 1 dekretu z dnia 8 sierpnia 1946 r. o wpisaniu w księgach hipotecznych (gruntowych) prawa własności nieruchomości na cele reformy rolnej (Dz. U. Nr 39, poz. 233 ze zm.), tytułem do wpisania w księdze hipotecznej (gruntowej) prawa własności nadanej działki na rzecz nabywcy jest dokument nadania wraz z odpisem wykonalnej decyzji właściwej władzy w przedmiocie klasyfikacji i szacunku działki. Przepis ten określa przesłanki ujawnienia prawa własności do nieruchomości w księdze wieczystej. Reguluje zatem jedynie sposób wykonania innego aktu, wydanego w innym postępowaniu (nadania ziemi). Nie można natomiast twierdzić, że decyzja umarzająca postępowanie odwoławcze w sprawie klasyfikacji i szacunku działki "podlega wykonaniu", gdyż pośrednio przyczynia się do zaktualizowania skutków prawnych nadania ziemi w zakresie obejmującym wpis prawa do księgi wieczystej. Mając to na względzie Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/J. Stankowski