IV SA/Po 134/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Sędzia NSA Grażyna Radzicka po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Miasta [...] na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] grudnia 2009r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za grunt zajęty po drogę publiczną postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Miasto [...] wniosło skargę na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] grudnia 2009r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za grunt zajęty po drogę publiczną. Skarżący pismem z dnia [...] maja 2010r. zwrócił się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji utrzymującej w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2009r. nr [...], ustalającej na rzecz E. i S. O. odszkodowanie w kwocie [...] zł. za część nieruchomości położonej w L. oznaczonej: [...]. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania skarżący wskazał na fakt, iż wykonanie decyzji w trakcie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym byłoby niecelowe z punktu widzenia wydatkowania środków budżetowych jednostki samorządu terytorialnego, gdyż w przypadku ewentualnego pozytywnego dla Miasta [...] rozstrzygnięcia Sądu, powodowałoby to konieczność wszczęcia i prowadzenia postępowania windykacyjnego w celu odzyskania wypłaconej kwoty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Obowiązującą zasadą jest, iż wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu. Na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późn. zm. – dalej ppsa) Sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przywołanego przepisu jednoznacznie wynika, że podstawą do wstrzymania wykonania decyzji są wskazane przez ustawodawcę okoliczności. Wstrzymanie wykonania decyzji ma charakter wyjątkowy, a obowiązek wykazania, że zachodzą przesłanki wstrzymania zaskarżonej decyzji obciąża stronę. Zwrócić należy jednak uwagę na fakt, iż zgodnie z art. 9 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. Ustawy o gospodarce nieruchomościami (j.t. Dz. U. z 2004r. Nr 261, poz. 2603 ze zm. - dalej ugn), poza określonymi w ustawie wyjątkami, w przypadku wniesienia do sądu administracyjnego sprawy z zakresu wykonywania, ograniczania lub pozbawiania praw do nieruchomości (dział III ugn), organ, który wydał decyzję, wstrzymuje z urzędu jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie. Po wniesieniu skargi na decyzję merytoryczną, czyli rozstrzygającą sprawę co do jej istoty organ ma obowiązek, o ile nie zachodzą przesłanki negatywne, z urzędu wstrzymać wykonanie decyzji. Jak wynika z akt sprawy organ II instancji nie wywiązał z w/w obowiązku. Mając więc na uwadze fakt, iż przedmiotem zaskarżonej decyzji jest ustalenie odszkodowania za grunt zajęty po drogę publiczną (dział III ugn) stwierdzić należy, że organ odwoławczy miał obowiązek wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, czego jednak jak wynika z akt sprawy nie uczynił. Wobec powyższego uzasadnione jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na wniosek skarżących, w związku z czym na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. MZ