IV SA/Po 1349/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Izabela Paluszyńska po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika Gminy [...] o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi Gminy [...] na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2013 r. nr [...] z dnia [...] października 2013 r. nr [...] z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie opłaty podwyższonej p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 11 marca 2015 r. w sprawie o sygn. akt IV SA/Po 1349/14 Wyrokiem z dnia 11 marca 2015 r., IV SA/Po 1349/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargi Gminy [...] na decyzje wskazane w rubrum postanowienia. Wyrok został wydany po odroczeniu ogłoszenia wyroku, na rozprawie w dniu 04 marca 2015 r. Na rozprawie w dniu 04 marca 2015 r. był obecny pełnomocnik strony skarżącej, radca prawny J. P. (k. 566). Na ogłoszeniu orzeczenia nie stawił się nikt (k. 567). Wnioskiem z dnia 31 marca 2015 r. (data nadania w placówce pocztowej) pełnomocnik strony skarżącej zwrócił się o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 11 marca 2015 r., dopełniając wraz z pismem czynności w postaci złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia (k. 570-572). Uzasadniając wniosek pełnomocnik napisał, że ze względu na chorobę nie był w stanie sporządzić i nadać w terminie wniosku. Charakter choroby spowodował powstanie niezdolności do udziału w czynnościach procesowych i zlecenie sporządzenia i nadania pisma osobom trzecim. Do wniosku załączył zaświadczenie lekarskie – zaświadczenie lekarza sądowego nr [...] wystawione przez dr. n. med. A. T., biegłego sądowego Sądu Okręgowego w [...]. Z zaświadczenia wynika, że pełnomocnik strony skarżącej nie mógł się stawić na wezwanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w sprawie o sygn. akt IV SA/Po 1349/14 z powodu (nr statystyczny choroby): S93 i był niezdolny do udziału w czynnościach procesowych w dniach zwolnienia tj. 13-25 marca 2015 r. (k. 571). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej w skrócie: "P.p.s.a."), w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Należy więc stwierdzić, że profesjonalny pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku po upływie terminu określonego w art. 141 § 2 p.p.s.a. Jak wynika bowiem z akt sprawy, wyrok oddalający skargę został ogłoszony w dniu 11 marca 2015 r., zaś wniosek o sporządzenie uzasadnienia tego wyroku został złożony przez skarżącego w dniu 31 marca 2015 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), a więc po przekroczeniu ustawowego terminu do jego złożenia. Termin ten upłynął bowiem w tej sprawie w dniu 18 marca 2015 r. Trzeba w tym miejscu wyjaśnić, ze czynność prawna dokonana z przekroczeniem terminu ustawowego jest bezskuteczna (patrz art. 85 P.p.s.a.). Przepis art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. p.p.s.a. stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przesłanki przywrócenia terminu, wynikające z art. 87 p.p.s.a. to: uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy, wniesienie przez zainteresowanego wniosku o przywrócenie terminu, dochowanie terminu do wniesienia takiego wniosku i dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony termin. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu pełnomocnik skarżącego wniósł do sądu w terminie 6 dni od czasu ustania uchybienia terminu, na który się powoływał, tj. 25 marca 2015r. Sąd przyjął, że warunki formalne wniosku zostały dochowane, natomiast pełnomocnik strony skarżącej nie uprawdopodobnił, że niezachowanie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia nastąpiło bez jego winy. Uchybiona czynność procesowa nie była szczególnie skomplikowana i sformalizowana, zwłaszcza dla zawodowego pełnomocnika. Przepisy p.p.s.a. nie przewidują żadnych szczególnych wymogów formalnych dla wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Nawet gdyby potencjalny autor wniosku o sporządzenie uzasadnienia (np. działający z upoważnienia Wójta Gminy – urzędnik gminny albo Wójt) uchybił minimalnym warunkom formalnym pisma, stosownie do treści art. 49 p.p.s.a. i tak byłaby możliwość oraz termin ich uzupełnienia, bez negatywnych skutków z tym związanych. Natomiast samo złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia w ustawowym terminie jest o tyle ważne, że otwiera drogę do zaskarżenia wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego. Sąd stwierdza, że numer statystyczny choroby wskazany w zaświadczeniu załączony do wniosku, mieści się w przedziale "S90-S99" wykazu leczonych jednostek chorobowych, która to kategoria obejmuje urazy stawu skokowego i stopy. Zaświadczenie potwierdza jedynie niezdolność do pracy pełnomocnika strony skarżącej. Nie wynika natomiast z zaświadczenia niemożność spowodowania przesłania do sądu wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Sąd zaznacza, że pełnomocnik reprezentował jednostkę samorządu terytorialnego, czyli podmiot którego urzędnicy w określonych godzinach pracują w urzędzie gminy, wyposażonym w telefony, Internet itp. Do okoliczności faktycznych, uzasadniających brak winy po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu zalicza się w orzecznictwie m.in. hospitalizację, ale tylko wtedy, gdy nie pozwala ona na wyręczenie się inną osobą (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 października 2014 r., sygn. akt OZ 809/14, Lex nr 1529132). Wobec tego sam fakt choroby, a właściwie ograniczeń w poruszaniu się (kończyny dolne), nie przemawia, przy zastosowaniu obiektywnego miernika wymaganej staranności, za stwierdzeniem braku winy w uchybieniu terminu. Nie wynika bowiem z tego faktu automatycznie, że dana osoba nie mogła posłużyć się pomocą innych osób. Sąd zaznacza i to, że dla złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie jest wymagane stawiennictwo w sądzie, niemożliwości czego zdaje się dotyczyć analizowane zaświadczenie lekarskie. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, jeżeli strona (pełnomocnik) dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Brak winy w uchybieniu terminowi powinien być oceniany na podstawie wszystkich okoliczności sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Brak winy występuje tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli, gdy strona (pełnomocnik strony) nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do przeszkód uniemożliwiających terminowe dokonanie czynności z uwagi na różnorodność zjawisk życiowych zalicza się np.: przerwę w komunikacji, nagłą chorobę strony lub pełnomocnika, która nie pozwala na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar, itp. Mając powyższe na względzie sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. wniosek oddalił.