IV SA/Po 136/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Dybowski (spr.) Sędziowie NSA Jerzy Stankowski WSA Izabela Bąk – Marciniak Protokolant Sekr. sąd. Joanna Andrzejak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi K.M. na postanowienie Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania oddala skargę Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] (dalej postanowienie z [...] grudnia 2009 r.) Wojewoda [...] (dalej Wojewoda), na podstawie art. 134 k.p.a. i art. 10 ust. 7 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (j.t. Dz.U. 69/08/415 ze zm., dalej u.p.z.) stwierdził niedopuszczalność wniesienia odwołania. W uzasadnieniu Wojewoda wskazał, że dnia [...] czerwca 2008 r. zawarto umowę nr [...] między K. M. a Dyrektorem PUP w [...] (dalej PUP), dotyczącą przyznania bezrobotnemu jednorazowych środków na podjęcie działalności gospodarczej (dalej Umowa). Poręczającymi były A. M. i E. B. (k. [...] akt administracyjnych). K. M. wykorzystała przyznane środki na rozpoczęcie działalności gospodarczej. Pismem z dnia 02 grudnia 2008 r. K. M. wniosła o rozwiązanie Umowy, wobec wycofania się głównego kontrahenta, mniejszych obrotów firmy K. M. i jej sytuacja zdrowotna. Do wypowiedzenia K. M. przedstawiła umowę o pracę: na okres próbny od [...] grudnia 2008 r. do [...] listopada 2008 r. i na czas określony od [...] grudnia 2008 r. do [...] listopada 2011 r. (k. [...] akt administracyjnych). Dnia [...] grudnia 2008 r. PUP rozwiązał Umowę i zobowiązał Zainteresowaną do zwrotu całości otrzymanych środków z odsetkami w ciągu 30 dni od dnia otrzymania wezwania; odpisy pisma doręczono też poręczycielom (k. [...] akt adm.). Pismem z 29 listopada 2008 r. K. M. wniosła o umorzenie części płatności i rozłożenie na raty, na okres 12 miesięcy (k. [...] akt adm.). Dnia 03 czerwca 2009 r. K. M. wniosła o umorzenie spłaty wynikającej z Umowy (k. [...] akt administracyjnych). Uchwałą z dnia [...] września 2009 r. Powiatowa Rada Zatrudnienia w [...] pozytywnie zaopiniowała wniosek K. M. o umorzenie w całości pobranych świadczeń (k. [...] akt administracyjnych). PUP pismem z 20 października 2009 r. wezwał poręczycieli Umowy do zapłaty należności (k. [...] akt administracyjnych). Odrębnym pismem z 20 października 2009 r. PUP poinformował K. M. , że "w obecnej sytuacji nie ma zainteresowana możliwości do spłacenia należności. Ustalono jednak, że zgodnie z zobowiązaniami umownymi, w tym umową poręczenia, obowiązek dokonania spłaty ciąży na poręczycielach. W związku z powyższy, na podstawie umowy z dnia [...].06.2008 r. wysłano do poręczycieli stosowne wezwanie" (k. [...] akt adm.). Pełnomocnik K. M., adw. T. G. (dalej Pełnomocnik) wniósł dnia [...] listopada 2009 r. "Odwołanie od decyzji Dyrektora PUP w [...] z dnia [...].11.2009 r. (sygn. [...]) odmawiającej umorzenia K. M. spłaty należności wynikających z umowy nr [...], dotyczących przyznania bezrobotnemu jednorazowych środków na podjęcie działalności gospodarczej, zawartej w dniu [...].6.2008 r." (k. [...] akt adm.). Wojewoda po gruntownej analizie całości dokumentacji stwierdził, że odwołanie z 5 listopada 2009 r. nie może przedmiotem postępowania odwoławczego., ponieważ pismo Starosty z dnia [...].10.2009 r. (znak [...]) obiektywnie nie stanowi decyzji administracyjnej (art. 104 § 1 w zw. z art. 107 § 1 k.p.a.). Wniesione odwołanie jest niedopuszczalne w rozumieniu art. 134 k.p.a., bowiem brak w niniejszej sprawie przedmiotu zaskarżenia (k. [...] akt administracyjnych). Pismem z dnia 20 stycznia 2010 r. K. M. reprezentowana przez pełnomocnika adwokata T. G. wniosła skargę na postanowienie Wojewody z dnia [...] grudnia 2009r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Pełnomocnik zarzucił postanowieniu naruszenie art. 104 § 1 k.p.a. w zw. z art. 107 § 1 k.p.a., polegające na błędnym przyjęciu, że stanowisko Dyrektora PUP z dnia [...] października 2009 r., sygn. [...], odmawiające Skarżącej umorzenia obowiązku spłaty Jej należności z tytułu pomocy de minimis, nie jest decyzją administracyjną, podczas gdy kwestionowane przez Skarżącą stanowisko, mimo oczywistych uchybień proceduralnych, zawiera minimalne wymogi niezbędne dla decyzji administracyjnej w rozumieniu art. 104 i art. 107 § 1 k.p.a. (k. [...] akt sądowych). Wojewoda wniósł o oddalenie skargi. Wskazał, że Dyrektor PUP w [...] z upoważnienia Starosty [...] dnia [...] stycznia 2010 r. wydał decyzję administracyjną (znak [...]; dalej decyzja z [...] stycznia 2010 r.) o odmowie umorzenia K. M. w całości kwoty [...] zł z ustawowymi odsetkami, stanowiącej przyznane środki na podjecie działalności gospodarczej. Pełnomocnik dnia 26 stycznia 2010 r. wniósł odwołanie od decyzji z [...] stycznia 2010 r. (k. [...] akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga okazała się niezasadną. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 153/02/1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie Sądu podlega zgodność aktów administracyjnych zarówno z przepisami prawa materialnego jak i procesowego. Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 153/02/1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.) - sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi ani powołaną podstawą prawną. Kontrola sądów administracyjnych sprowadza się do zbadania, czy organy administracji publicznej w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu podziela ustalenia faktyczne, zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, czyniąc je integralną częścią ustaleń własnych (k. [...], [...] akt administracyjnych). Zgodnie z art. 107 § 1 zd. 1 k.p.a. – w zakresie istotnym dla rozstrzygnięcia sprawy - decyzja winna zawierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenia, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. Wbrew ocenie Skarżącej, pismo z dnia [...] października 2009 r. znak [...] (dalej pismo z [...] października 2009 r.) nie jest decyzją w rozumieniu art. 104 § 1 i 2, i art. 107 § 1 i 3 kpa (k. [...] akt adm.). Mimo, że pismo podpisał "z up. Starosty Z. J. Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy w [...] ", nie zawiera ono rozstrzygnięcia o żądaniu Skarżącej (w szczególności nie zawiera rozstrzygnięcia o umorzeniu należności w całości bądź w części, czy o rozłożeniu należności na raty, bądź o odmowie umorzenia należności). We wniosku z dnia 30 maja 2009 r. (prezentata PUP 3.6.2009 r.; k. [...] akt adm.), K. M. wniosła o umorzenie spłaty należności wynikającej z Umowy. Pismo z [...] października 2009 r. nie zawiera także: powołania podstawy prawnej, uzasadnienia faktycznego i prawnego, pouczenia, czy i w jakim trybie służy odeń odwołanie. Pismo to jest jedynie informacją dla Skarżącej (art. 9 k.p.a.) o podejmowanych przez PUP czynnościach w sprawie – o przedłożeniu w dniu 23 września 2009 r. wniosku Skarżącej Powiatowej Radzie Zatrudnienia w [...] ; o stwierdzeniu, że w obecnej sytuacji Zainteresowana nie ma możliwości spłacenia należności; że wobec podpisanych umów, w tym umów poręczenia, obowiązek spłaty ciąży na poręczycielach, o wysłaniu do poręczycieli stosownych wezwań (k. [...] akt adm.). Pismo z [...] października 2009 r. nie ma także formy decyzji. Orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego ewoluowało w ciągu 30 lat odbudowy kontroli sądowo administracyjnej nad działalnością administracji publicznej. W początkowym okresie orzecznictwo NSA skłaniało się do możliwie szerokiego postrzegania różnych oświadczeń woli organów administracji publicznej jako decyzji (bez względu na ułomności tychże oświadczeń woli; wyrok NSA z 20.7.1981 r., SA 1163/81, OSPiKA 9-10/82/169, akceptowany przez J. Borkowskiego w: B. Adamiak, J. Borkowski "Kpa. Komentarz" C.H. Beck 2009 s. 405 nb 4). Należy bowiem zauważyć, że zakres kontroli sądowej do roku 1990, ograniczony był w zasadzie do rozpatrywania skarg na decyzje administracyjne i to nie wszystkie (T. Woś "Postępowanie sądowoadministracyjne" Wyd. Pr. PWN 1996 s. 34-37; J. Świątkiewicz "Naczelny Sąd Administracyjny. Komentarz do ustawy" W. Pr .i PG 2001 s. 85 uw. 1). Konstruowano nawet koncepcję domniemania decyzji administracyjnej jako właściwej dla załatwienia sprawy. Obecnie, wobec treści art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a., owo rozróżnienie straciło na znaczeniu i dominuje pogląd, że zwykłe pismo, nawet podpisane przez piastuna organu, nie jest decyzją administracyjną. W niniejszej sprawie Wojewoda trafnie uznał, że zachodzi niedopuszczalność odwołania z przyczyn przedmiotowych, bowiem pismo z [...] października 2010 r., nie jest decyzją (B. Adamiak w:B. Adamiak, J. Borkowski "Kpa. Komentarz" C.H. Beck 2009 s. 479 nb 2; odpowiednio – wyrok NSA z 7.7.1992 r., SA/Gd 746/92 z glosą B. Adamiak OSP 9/93/178, akceptowany przez Zespół pod red. A. Wróbla "Kpa orzecznictwo piśmiennictwo" Zakamycze 2002 s. 674 uw. 11). Niniejsza sprawa podlega załatwieniu decyzją i Dyrektor PUP wydał decyzję z [...] stycznia 2010 r., która rozstrzyga sprawę. Interes Skarżącej jest w pełni chroniony, bowiem Pełnomocnik wniósł od decyzji [...] stycznia 2010 r. odwołanie, które będzie przedmiotem kontroli merytorycznej (bezsporne – k. [...] akt sądowych; k. [...], [...] akt administracyjnych). Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę należało oddalić.