IV SA/Po 14/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Izabela Bąk- Marciniak po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia odmówić przyznania prawa pomocy Stowarzyszenie [...] wniosło skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wskazaną w rubrum. W skardze zawarto wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem Sądu z dnia 21 lutego 2017 r., sygn. akt IV SA/Po 14/17 odrzucono skargę strony skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W świetle art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Nawet zatem, jeśli zachodzą przesłanki związane z trudną sytuacją materialną strony, określone w art. 246 p.p.s.a., oczywista bezzasadność skargi wyłącza możliwość przyznania stronie prawa pomocy. Oczywista bezzasadność skargi w rozumieniu art. 247 p.p.s.a. zachodzi wówczas, gdy bez głębszej analizy prawnej nie ulega wątpliwości, że skarga nie może być uwzględniona. Ma to miejsce zwłaszcza wtedy, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia (por. M. Niezgódka-Medek (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Wolters Kluwer, Warszawa 2011, s. 731). W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi. W niniejszej sprawie strona skarżąca nie wykonała wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, wobec czego podlegała ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Brak jest zatem podstaw do merytorycznego rozpoznania skargi złożonej w niniejszej sprawie, co oznacza oczywistą bezzasadność tej skargi w rozumieniu art. 247 p.p.s.a. W konsekwencji powyższego, żądanie skarżącej dotyczące przyznania prawa pomocy - w myśl art. 247 p.p.s.a. - nie zasługuje na uwzględnienie. Z tych względów sąd na podstawie art. 247 p.p.s.a orzekł, jak w sentencji.