IV SA/Po 141/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Józef Maleszewski po rozpoznaniu w dniu 05 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. C. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi J. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2015 r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z dnia [...] stycznia 2016 r. J. C., zastępowana przez zawodowego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, skargę na decyzję opisaną w rubrum postanowienia. Zaskarżoną decyzją SKO utrzymało w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] (nr sprawy [...]) ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania budynku garażowego na warsztat samochodowy w celu ewentualnej legalizacji samowoli budowlanej przez nadzór budowlany, przewidzianej do realizacji na działce [...]. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek pełnomocnik napisała, że w przypadku gdy działalność warsztatu zostanie zalegalizowana to istnieje obawa, że zostanie doinwestowany, gdyż właściciele działają stawiając organy administracji , jak również sąsiadów, przed faktami dokonanymi, które następnie legalizują. Przykładem jest postępowanie prowadzone w sprawie wydania decyzji o ustaleniu warunków zmiany przeznaczenia części domu mieszkalnego na sklep części motoryzacyjnych oraz zmiany przeznaczenia budynku gospodarczego położonego w ogrodzie posesji, na warsztat naprawy samochodów. Decyzja uzgadniająca warunki zmiany przeznaczenia części domu na sklep wydana została w dniu [...] kwietnia 2010 r., a kontrola wykazała, że sklep działał już w dniu [...] marca 2010 r. Warsztat działa od 2009 r. wbrew stanowisku Prezydenta Miasta, wyrażonym w decyzji z dnia [...] kwietnia 2010 r. Z warsztatu korzystają najemcy. W przypadku gdy nie nastąpi wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, to skarżący – sąsiedzi zamieszkujący domy jednorodzinne położone w sąsiedztwie znajdą się w gorszej sytuacji. Z dużą dozą prawdopodobieństwa można stwierdzić, że zostaną poczynione kolejne nakłady na organizację warsztatu samochodowego, których zwrotu będzie domagał się domagał beneficjent decyzji, a co może mieć wpływ na orzekanie w tym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Na wstępie należy zaznaczyć, iż zgodnie z treścią przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej jako p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie do treści § 2 cyt. artykułu w razie wniesienia skargi na decyzję lub postanowienie, organ który wydał decyzję lub postanowienie może wstrzymać z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Natomiast w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, na które wniesiona została skarga, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Należy zaznaczyć, iż zdanie trzecie ww. § 3 wskazuje, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Sąd rozpoznając wniosek w oparciu o treść art. 61 § 3 p.p.s.a. jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych, do których ustawa zalicza: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tylko w sytuacji zaistnienia kumulatywnie obydwóch lub jednej z w/w przesłanek, Sąd ma podstawę do uwzględnienia wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Osoba wnioskująca o wstrzymanie wykonania decyzji jest obowiązana wykazać, że w konkretnej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzania znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek ten polega na uprawdopodobnieniu zaistnienia takiej sytuacji. Strona skarżąca domaga się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji celem zablokowania możliwości poczynienia kolejnych nakładów na organizację warsztatu a przez to pogorszenia sytuacji sąsiadów. W ocenie Sądu wniosek nie mógł zostać uwzględniony. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do strony skarżącej wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Brak precyzyjnego wskazania przesłanek wymaganych przez przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. uniemożliwia Sądowi ocenę zasadności złożonego wniosku. Strona skarżąca nie uprawdopodobniła, że zaskarżona decyzja wywoła niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków – stronie skarżącej. Argumenty pełnomocnika, nie dość że dotyczą zdarzeń hipotetycznych, to pełnomocnik nie wykazała w jaki sposób doinwestowanie warsztatu, gdyby nastąpiło, mogłoby wyrządzić Skarżącej znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. i to w krótkim okresie czasu – do rozstrzygnięcia skargi. Dodatkową okolicznością mającą wpływ na odmowę przez Sąd wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - jest charakter decyzji ustalającej warunki zabudowy, bowiem nie wywołuje ona skutków materialnoprawnych. Sąd domniemywa, że intencją Skarżącej jest zablokowanie procesu inwestycyjnego w celu ewentualnej legalizacji, rozpoczętego wnioskiem M. A–M. i M. A. o ustalenie warunków zabudowy. Powyższe nie mieści się jednak w kręgu przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Domaganie się zwrotu ewentualnych nakładów np. przez beneficjenta decyzji (inwestora) nie ma wpływu na ocenę legalności kontrolowanej przez Sąd decyzji. Z uwagi na powyższe zgodnie z treścią art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.