IV SA/Po 142/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu w dniu 16 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. Z. o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu w Poznaniu z dnia 02 lipca 2014 r. sygn. akt IV SA/Po 142/14 w sprawie ze skargi K. Z. na decyzję Prezesa Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia [...] listopada 2013 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania p o s t a n a w i a odmówić sprostowania uzasadnienia wyroku Wyrokiem z dnia 02 lipca 2014 r. sygn. akt IV SA/Po 142/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę K. Z. (dalej jako Skarżący) na decyzję Prezesa Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia [...] listopada 2013 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania. Na wniosek Prokuratora Apelacyjnego w Poznaniu sąd sporządził uzasadnienie wyroku. Pismem z dnia 05 września 2014 r. Skarżący wystąpił z wnioskiem, między innymi, o sprostowanie oczywistej omyłki w uzasadnieniu wyroku, poprzez wykreślenie sformułowania "(tak jak w rozpatrywanej sprawie)". Uzasadniając wniosek napisał, że w rozpatrywanej sprawie nie zna danych osobowych strony i nigdy ich nie znał, bowiem wszystkie orzeczenia publikowane na stronie Sądu Apelacyjnego w zakładce orzeczenia w sprawach medialnych – są anonimizowane. Sporządzając uzasadnienie wyroku sąd kopiował znaczne fragmenty uzasadnienia uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 09 grudnia 2013 r., I OPS 7/13. Skarżący nie zna danych osobowych strony i ustalenie to, zawarte w uzasadnieniu wyroku, należy traktować jako oczywistą omyłkę pisarską która winna być sprostowana, z uwagi na stawianie Skarżącego w nienajlepszym świetle. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 156 § 1 p.p.s.a., przedmiotem sprostowania wyroku mogą być jedynie niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak również z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. "Oczywistość" omyłki wyraża się bowiem w tym, że już na pierwszy rzut oka można w sposób niebudzący wątpliwości uznać, że jest to omyłka (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2011 r., sygn. akt II OZ 974/11, Centralna Baza Orzeczeń i Informacji o Sprawach). Sąd rozstrzygając w niniejszej sprawie o zasadności przedmiotowego wniosku Skarżącego stwierdził, że brak jest podstaw aby uznać, iż wskazywane przez Skarżącego sformułowanie jest oczywistą omyłką pisarską. Stwierdzenie, że Skarżący zna dane osobowe strony, której dotyczyły akta sprawy sądu powszechnego, jest stanowiskiem sądu administracyjnego, prawidłowym lub nieprawidłowym. Wyrażenie stanowiska w uzasadnieniu wyroku nie jest zatem "oczywistą omyłką pisarską" sądu. Ocena stanowiska sądu I instancji dokonywana jest na podstawie skargi kasacyjnej. Sąd, mając powyższe na względzie, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł o odmowie sprostowania.