IV SA/Po 1532/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Paweł Miładowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 listopada 2005 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Z. J. na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia środka odwoławczego 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. zasądza od Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych na rzecz skarżącej Z. J. kwotę 100 /sto/ złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych. /-/P. Miładowski MK 4/II SA/Po 1532/04 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...] r. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych odmówił Z. U. J. przyznania uprawnień kombatanckich. Strona złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Postanowieniem z [...] r. Kierownik Urzędu stwierdził uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Pismem z [...] r. strona wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Postanowieniem z [...] r. nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wskazując jako podstawę rozstrzygnięcia art. 59 § 2 w zw. art. 58 kpa odmówił przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Organ argumentował, iż po myśli § 2 drugiego z wymienionych wyżej przepisów prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. Tymczasem ze zwrotnego poświadczenia odbioru postanowienie o stwierdzeniu uchybienia zostało odebrane przez zainteresowaną 16 września 2004 r. W tym dniu strona powzięła informację o uchybieniu terminu. Strona nie dochowała zatem terminu wskazanego w art. 58 § 2, a zgodnie z § 3 omawianego przepisu przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła U. J. kwestionując legalność zaskarżonego aktu usprawiedliwiając przekroczenie terminu przewlekłą chorobą, częstym pobytem w szpitalu i niemożnością samoobsłużenia się chociaż główne uwagi formułowała co do decyzji merytorycznie rozstrzygającej kwestię uprawnień kombatanckich. W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu wniósł o jej oddalenie żądając rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym. Z podobnym wnioskiem ostatecznie zwróciła się i skarżąca. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozpoznał sprawę w oparciu o art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm. - dalej ppsa) na posiedzeniu niejawnym w składzie jednoosobowym i zważył co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny stosownie do wskazań art. 134 ppsa w granicach danej sprawy dokonuje oceny legalności kwestionowanego aktu bądź czynności nie będąc związany zarzutami, wnioskami skargi, powołaną podstawą prawną, ani jakością naprowadzonej argumentacji. Tymczasem zaskarżone postanowienie jest wadliwe. Organ orzekający przeoczył, że postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy było zaskarżone przez stronę do sądu administracyjnego, która kwestionowała uchybienie terminu. Rozpoznając ową skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z [...] r. oddalił skargę. Dopiero z uprawomocnieniem się tego orzeczenia można zasadnie przyjąć, że strona powzięła informację o uchybieniu termin któryjest przedmiotem niniejszej sprawy. Zatem nie można tak jak to przyjął organ orzekający przyjąć, że wniosek Z. J. o przywrócenie terminu został złożony z przekroczeniem 7 dni o których mowa w przywołanym przez Kierownika Urzędu art. 58 kpa. Oddalenie wniosku tylko na podstawie wymienionego przepisu, a więc z przyczyn czysto formalnych jest niezasadne. W przedstawionych okolicznościach organ winien rozpoznać wniosek merytorycznie, ustosunkowując się wyraźnie do wskazanych przez stronę okoliczności usprawiedliwiających przekroczenie terminu, czego w niniejszym postępowaniu nie uczynił. Takie postępowanie stanowi naruszenie o którym mowa w art. 145 § 1 pkt 1 lit. c wymienionej wyżej procedury sądowoadministracyjnej i prowadzi do wyeliminowania zaskarżonego aktu z obrotu prawnego i orzeczenia jak we wstępie. /-/P. Miładowski KB/