IV SA/Po 154/08

PostanowienieWSA w Poznaniu2008-05-06

Skład orzekający: D. Rzyminiak-Owczarczak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja odmawiająca uznania za konieczne sprawowania bezpośredniej opieki nad członkiem rodziny nadaje się do wykonania w rozumieniu art. 61 § 3 PPSA, co uzasadniałoby wstrzymanie jej wykonania?
Ratio decidendi
Decyzja odmawiająca uznania za konieczne sprawowania bezpośredniej opieki nad członkiem rodziny nie nadaje się do wykonania w rozumieniu art. 61 § 3 PPSA, ponieważ nie nakłada na stronę żadnych obowiązków ani nie wymaga od niej dokonania jakichkolwiek czynności. Wstrzymanie wykonania może dotyczyć jedynie aktów, które wymagają wykonania, a decyzje odmowne co do zasady takiej cechy nie posiadają.
Stan faktyczny
A. M. złożył skargę na decyzję Wojewody odmawiającą uznania za konieczne sprawowania bezpośredniej opieki nad członkiem rodziny. Jednocześnie wniósł o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując, że powołanie go do wojska narazi jego rodzinę na trudne skutki. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.
Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak po rozpoznaniu w dniu 06 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uznania za koniecznego do sprawowania opieki postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak Pismem z dnia [...] r. A. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy uznania za koniecznego do sprawowania bezpośredniej opieki nad członkiem rodziny, składając jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, iż powołanie go do wojska narazi jego najbliższych na szczególne ciężkie i trudne do odwrócenia skutki, spowoduje bowiem utratę środków utrzymania rodziny oraz konieczność podjęcia zatrudnienia przez jego siostrę, co wiąże się z rezygnacją z nauki pobieranej w systemie dziennym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W pierwszej kolejności należy zauważyć, iż przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wobec powyższego nie każdy akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania, a więc nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, oraz aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki. Co do zasady, wymaganej cechy wykonalności nie mają decyzje odmowne (por. J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis. W-wa 2006, str. 186). W niniejszej sprawie mamy także do czynienia z aktem - decyzją, która nie nadaje się do wykonania, albowiem nie nakłada na stronę żadnych obowiązków i nie wymaga od niej dokonania jakichkolwiek czynności. Nie zachodzą więc przesłanki do uwzględnienia przedmiotowego wniosku. Odnosząc się do argumentacji przytoczonej w uzasadnieniu przedmiotowego wniosku wskazać natomiast należy, iż powołanie do wojska nie odbywa się na podstawie decyzji o odmowie uznania za koniecznego do sprawowania bezpośredniej opieki nad członkiem rodziny. Postępowanie prowadzone w takiej sprawie odkłada w czasie doręczenie karty powołania, tj. decyzji o powołaniu do odbycia zasadniczej służby wojskowej. Ponieważ jednak zaskarżona przez stronę decyzja jest ostateczna, właściwy organ administracji publicznej może wszcząć postępowanie w sprawie powołania skarżącego do odbycia zasadniczej służby wojskowej. W takim przypadku strona może żądać zawieszenia postępowania administracyjnego z uwagi na wniesienie do tut. Sądu skargi na przedmiotową decyzję o odmowie uznania za koniecznego do sprawowania bezpośredniej opieki nad członkiem rodziny, a w dalszej kolejności wystąpić z wnioskiem o wstrzymanie wykonania ewentualnej przyszłej decyzji o powołaniu i wówczas przytoczyć argumentację zawartą we wniosku będącym przedmiotem niniejszego postępowania. W tych okolicznościach, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji. /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak MZ

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło