IV SA/Po 154/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk - Marciniak (spr.) Sędzia WSA Maciej Busz Asesor sądowy WSA Katarzyna Witkowicz - Grochowska Protokolant st. sekr. sąd. Monika Zaporowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2019 r. sprawy ze skargi N. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy 1. oddala skargę w całości; 2. oddala wniosek uczestniczki postępowania R. T. o zasądzenie kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze (zwanego dalej "Kolegium"), po rozpoznaniu odwołania J. G., W. P., G. W., N. W. od decyzji Wójta Gminy [...] (zwanego dalej "Wójtem") z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku magazynu płodów rolnych z infrastrukturą techniczną i zagospodarowaniem terenu na działce nr [...] w miejscowości [...]: 1. umorzyło postępowanie odwoławcze wszczęte odwołaniem W. P. – jako wniesione przez osobę nie będące stroną w sprawie, 2. utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy – po rozpoznaniu odwołań J. G., G. W., N. W.. Decyzje zapadły w następujących okolicznościach, które można ustalić na podstawie akt administracyjnych. Wnioskiem z dnia [...] czerwca 2017 r. R. T., działając w oparciu o art. 59 ust. 1 w zw. z art. 64 ust. 1 i 4 ustawy z dnia z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (obecnie tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1945 ze zm., dalej "u.p.z.p.") wystąpiła o ustalenie na jej rzecz warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku magazynu płodów rolnych z infrastrukturą techniczną i zagospodarowaniem terenu na działce nr [...] w [...], przy ul. [...]. Decyzją z dnia [...] września 2018 r. nr [...] Wójt, działając na podstawie art. 59 ust. 1, art. 60 ust. 1, art. 61 ust. 1 i 4 oraz art. 64 w zw. z art. 4 ust. 2 pkt 2 u.p.z.p., ustalił na rzecz inwestorki warunki zabudowy dla budowy wnioskowanego budynku z infrastrukturą techniczną i zagospodarowaniem terenu. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że dla terenu objętego wnioskiem brak miejscowego planu zagospodarowanie przestrzennego. Wniosek zawierał niezbędne elementy z art.52 ust.2 u.p.z.p. Planowana inwestycja ma być zlokalizowana w obrębie obszaru chronionego krajobrazu i obszaru Natura 2000 ([...]). Inwestycja nie należy do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco i potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, nie wymaga więc decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Planowana inwestycja ma być realizowana w ramach gospodarstwa rolnego w związku z czym art.61 ust. 1 pkt 1 i ust.4 nie stosuje się do zabudowy zagrodowej w przypadku gdy powierzchnia gospodarstwa rolnego związanego z tą zabudową przekracza średnią powierzchnię gospodarstwa rolnego w danej gminie. Ze spisu rolnego z 2010 r. wynika, że średnie gospodarstwo rolne w gminie [...] wynosi ogółem 7,14 ha, użytki rolne 5,95 ha. Gospodarstwo wnioskodawczyni wynosi 18,01 ha – przekracza średnią powierzchnię gospodarstwa w gminie. A więc planowana inwestycja zwolniona jest z obowiązku sporządzenia analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu, o której stanowi art.61 ust.1 pkt 1 u.p.z.p. Wskazano także, że inwestycja jest związana z gospodarstwem rolnym. Jako rolnik wnioskodawczyni prowadzi proces działalności wytwórczej w rolnictwie polegający na uprawie zbóż – w przeważającej części owsa i także mieszanki strączkowo-zbożowej. Produkowane płody rolne mają służyć jako pokarm dla gęsi. Dalej organ wskazał, że art.61 ust.4 u.p.z.p. nie wyłącza badania pozostałych przesłanek do wydania decyzji o warunkach zabudowy tj. z art.61 ust.1 pkt 2 – 5 u.p.z.p. Działka [...] posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej, Uzbrojenie terenu jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego. W drodze gminnej na wysokości działki [...] występuje sieć wodociągowa i energetyczna. Teren nie wymaga zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nie rolne – Działka nr [...] klasa użytku RV 0,9772 ha, RVI 2,2580 ha. W trakcie postępowania uzyskano uzgodnienie z RDOŚ z dnia [...].07.2017 r., z Marszałkiem Województwa [...] i z [...] Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków w [...]. Pismami organ zawiadomił strony o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co zebranych dowodów i materiałów. Odwołania od powyższej decyzji wnieśli W. P., J. G., G. W. i N. W.- właściciele działek sąsiednich. Podnosząc, że wnioskowana inwestycja nie spełnia definicji zabudowy zagrodowej co stanowi brak podstawy do wydania decyzji o warunkach zabudowy. Powołaną na wstępie decyzją z dnia [...] grudnia 2018 r., Kolegium działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i 3 K.p.a. w sposób opisany szczegółowo na wstępie niniejszego uzasadnienia umorzyło postępowanie z odwołania W. P. i zarazem w oparciu o odwołania innych utrzymało w mocy decyzję Wójta z dnia [...] września 2018 r. Na wstępie organ odwoławczy wskazał, że konieczne okazało się ustalenie kręgu stron postępowania (art. 28 K.p.a.). Kolegium podkreśliło, że w przypadku warunków zabudowy interes prawny mają właściciele lub użytkownicy wieczyści działek sąsiednich - graniczących z terenem inwestycji, ale również właściciele i użytkownicy wieczyści gruntów dalej położonych w zależności od zasięgu i stopnia uciążliwości planowanej inwestycji. W przypadku gruntów nie przylegających w bezpośredni sposób do nieruchomości objętej decyzją o warunkach zabudowy, możliwość ewentualnego uzyskania przymiotu strony tego postępowania jest w sposób ścisły uzależniona od wykazania się interesem prawnym, to jest wykazania popartego normą prawną szkodliwego oddziaływania inwestycji na otoczenie. Kolegium zaznaczyło dalej, że zbadało, czy zachodzą przesłanki podmiotowe warunkujące rozpatrzenie odwołania występujących w sprawie osób. N. i G. W. są współwłaścicielami działki nr [...] bezpośrednio graniczącej z nieruchomością inwestycyjną, a zatem są stronami postępowania. J. G. jest właścicielką działki [...], która również graniczy bezpośrednio z działką inwestycyjną. Kolegium uznało te osoby za strony postępowania. Z kolei W. P. nie jest właścicielem nieruchomości bezpośrednio graniczącej z działką inwestycyjną. Jego działka jest są znacznie oddalona od działki [...]. Kolegium przeanalizowało też oddziaływanie planowanej inwestycji na nieruchomości wskazanych osób i czy rzeczywiście uniemożliwi ona, bądź ograniczy korzystanie z ich działek. Zdaniem organu planowana inwestycja nie będzie ograniczała korzystania z tych działek, ponieważ znajduje się w znacznej odległości od planowanych obiektów, około 200 m do 570 m od projektowanego budynku magazynowego. Kolegium zaznaczyło też, że w decyzji o warunkach zabudowy nie jest możliwe badanie przez organ poziomu immisji wytwarzanych przez planowaną inwestycję w zakresie hałasu, zanieczyszczeń wody czy zwiększonego ruchu kołowego. Ponadto w przypadku magazynu płodów rolnych można wykluczyć oddziaływanie, takie jak: hałas, promieniowanie, zanieczyszczenie powietrza, wód czy powstawanie odpadów. Inwestycja taka nie generuje tego rodzaju oddziaływań. W tym przypadku może dochodzić jedynie o zwiększenia natężenia ruchu pojazdów. Jednakże zgodnie z utrwalonym orzecznictwem takie uciążliwości mogą jedynie świadczyć o interesie faktycznym, a nie prawnym. W granicach odwołania rozpoznawanego merytorycznie Kolegium zaznaczyło, że zweryfikowało sprawę pod kątem zgodności z u.p.z.p. oraz rozporządzenia wykonawczego z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Organ wskazał, że art. 61 ust. 4 u.p.z.p. i art. 61 ust. 1 pkt 1 (zasady dobrego sąsiedztwa) nie stosuje się do zabudowy zagrodowej w przypadku, gdy powierzchnia gospodarstwa rolnego związanego z tą zabudową przekracza średnią powierzchnię gospodarstwa rolnego w danej gminie. Jak wynika z akt sprawy inwestor wystąpił o warunki zabudowy dla inwestycji w ramach zabudowy zagrodowej w gospodarstwie rolnym. Powierzchnia gospodarstwa rolnego inwestorki związana z planowaną inwestycją wynosi 18,01 ha, a średnia wielkość powierzchni gospodarstwa rolnego w gminie [...] wynosi ogółem 7,14 ha, w tym użytki rolne 5, co wynika ze spisu rolnego z 2010 r. Zdaniem Kolegium powierzchnia gospodarstwa rolnego inwestora przekracza zatem średnią powierzchnię gospodarstwa rolnego w gminie [...], co oznacza, że można było odstąpić od analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu. Kolegium nie miało także wątpliwości, że planowana inwestycja spełnia pozostałe warunki z art. 61 ust. 1 u.p.z.p. Ma zapewniony dostęp do drogi publicznej, istniejące uzbrojenie jest wystarczające do zamierzenia budowlanego oraz teren nie wymaga zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze i nieleśne. Zweryfikowano również wniosek pod kątem zgodności planowanej inwestycji z przepisami odrębnymi. Odnosząc się do zarzutów odwołujących Kolegium stwierdziło, że postępowanie w sprawie warunków zabudowy rozpoczyna się od analizy warunków i zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy wynikających z przepisów odrębnych oraz stanu taktycznego i prawnego terenu, na którym przewiduje realizację inwestycji. Jeżeli są spełnione przesłanki z art. 61 u.p.z.p. nie można odmówić wydania decyzji o warunkach zabudowy. W sprawie zostały spełnione przesłanki z art. 61 ust. 4 w zw. z art. 61 ust. 2 - 5 u.p.z.p. Kolegium w szczególności zwróciło uwagę, że wedle oświadczenia inwestorka prowadzi gospodarstwo rolne, co jest kontynuacją tradycji rodzinnej. Planuje obok budynku magazynu płodów rolnych objętego zaskarżoną decyzją, budowę budynku inwentarskiego (gęsiarni) oraz budynku mieszkalnego. Obecnie mieszka w miejscowości [...] w gminie [...], która znajduje się w niewielkiej odległości od działki inwestycyjnej [...]. Wnioskodawczyni wskazała, że inwestycja jest związana z prowadzonym przez nią gospodarstwem rolnym, które polega na uprawie zbóż oraz mieszanek strączkowo-zbożowych. Produkowaną mieszanką strączkowo-zbożową żywi się inwentarz w postaci tuczników, owies natomiast jest głównym składnikiem żywności gęsi. Magazyn płodów rolnych ma być przeznaczony do składowania płodów rolnych, w tym owsa, słomy i siana powstających z prowadzonej działalności wytwórczej w rolnictwie. Inwestorka obok doświadczenia w prowadzeniu gospodarstwa rolnego, posiada odpowiednie kwalifikacje. Powyższe skłoniło Kolegium do uznania, że planowana zabudowa może być zaliczona do zabudowy zagrodowej. Odnosząc się do dalszych argumentów odwołania Kolegium wyjaśniło, że linię zabudowy Wójt wyznaczył prawidłowo względem pasa drogowego od ulicy [...]. Przedmiotem niniejszego postępowania jest ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku magazynu płodów rolnych. W związku z tym ustalano parametry dla tej inwestycji i organ nie był zmuszony uwzględniać planowanego budynku gęsiami. Kolegium wreszcie dodało, że w przypadku inwestycji realizowanych w zabudowie zagrodowej nie stosuje się art. 61 ust. 1 pkt. 1 u.p.z.p., a co za tym idzie również nie ma konieczności sporządzenia szczegółowej analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu. Skargę na decyzję Kolegium wniosła skutecznie N. W.. Natomiast postanowieniem z dnia [...] lipca 2019 r. Sąd prawomocnie odrzucił skargę W. P., z uwagi na brak uiszczenia opłaty sądowej. N. W. zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie: - art. 7, 8, 10 i 28 K.p.a. poprzez nieprawidłowe wyznaczenie kręgu stron postępowania i nie uznanie M. Z., A. D., K. G., W. P., A. P., I. Z., G. R., A. Z., B. S., M. S., A. S. za strony postępowania ; - art. 107 § 3 w zw. z art. 140 K.p.a. poprzez nie odniesienie się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do wszystkich zarzutów odwołania i pominięcie zarzutów dotyczących między innymi konieczności traktowania łącznie jako jedną całość wszystkich budynków; - art. 11 K.p.a. poprzez brak zrealizowania przez organ odwoławczy zasady przekonywania; - art. 61 ust. 4 u.p.z.p. na skutek błędnego zastosowania w sprawie, skoro inwestycja obejmuje wyłącznie budynek związany z produkcją rolną, a nie obejmuje zespołu budynków, do którego powinien należeć budynek mieszkalny, nie służy trwale prowadzonemu gospodarstwu rolnemu, a jedynie gospodarstwu rolnemu prowadzonemu na podstawie potencjalnie możliwych do rozwiązania umów dzierżawy, na terenie zainwestowania występuje zabudowa jednorodzinna, co wyklucza wprowadzenie na tym samym terenie zabudowy zagrodowej; - art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. poprzez jego bezzasadne pominięcie, skoro nie zachodzą podstawy do zastosowania art.61 ust.4 u.p.z.p. - art. 7 i 138 § 2 K.p.a. poprzez przedwczesne stwierdzenie, że gospodarstwo rolne inwestorki przekracza powierzchnię gospodarstwa rolnego w Gminie [...], bowiem twierdzenie to zostało oparte o nieaktualne dane ze spisu rolnego z 2010 r., a nie spisu rolnego z 2016 r.; - art. 7, 7b, 10, 28 w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 i § 2 K.p.a. poprzez nie uchylenie decyzji Wójta, w sytuacji gdy Kolegium nie ustaliło w sposób rzetelny kręgu stron postępowania; - art. 107 § 3 w zw. z art. 140 K.p.a. poprzez przedstawienie motywów rozstrzygnięcia w sposób lakoniczny, niepełny i niespełniający wymogów określonych w powołanych normach. Wskazując na powyższe N. W. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie i podtrzymało dotychczasowe stanowisko. Na terminie rozprawy uczestniczka postępowania R. T. wniosła o oddalenie skargi i zasądzenie kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Nie mogą zostać uznane za zasadne zarzuty skarżącej, które dotyczą ustalenia kręgu stron postępowania (zarzuty naruszenia grup przepisów: art. 7, 8, 10 i 28 K.p.a. oraz art. 7, art. 7b, art. 10, art. 28 i art. 138 § 1 pkt 2 i § 2 K.p.a.). Po pierwsze podkreślić należy, że N. W. wywodząc skargę w oparciu o prawo własności działki [...] (zob. wypis z rejestru gruntów – w aktach Kolegium), czyli indywidualny interes prawny, zaskarżyła decyzję Kolegium z dnia [...] grudnia 2018 r. w całości, a więc także co do punktu 1. Wskazany punkt 1 obejmował rozstrzygnięcie Kolegium o umorzeniu postępowania odwoławczego wszczętego odwołaniem W. P.. Rozstrzygnięcie to ma charakter formalny. Zakończyło ono postępowanie ze skutkiem wobec tej osoby bez rozpoznania merytorycznego, gdyż zasadzało się na przekonaniu Kolegium, że nie była ona w ogóle uprawniona do złożenia odwołania. Podkreślić trzeba, że nastąpiło to z powodów, które wiązały się wyłącznie z jego statusem na etapie postępowania administracyjnego. Ponadto należy zaznaczyć, że błędem organu było to, że odwołanie W. P. było niepodpisane, jednak nie miał on przymiotu strony postępowania. Zatem nawet jeśli organ wezwałby o podpisanie odwołania to i tak postępowanie odwoławcze z jego odwołania należało umorzyć. Zatem błąd ten był jedynie formalny i nie miał znaczenia dla merytorycznego rozstrzygnięcia decyzji. Odnosząc się do zarzutów N. W. dotyczących kręgu stron postępowania dodać w tym miejscu należy też, że zarzuty dotyczące nie uznania określonych osób za strony mogą podnosić tylko te zainteresowane strony. Stanowisko takie, akceptowane w orzecznictwie, wywodzi się z przepisów o wznowieniu postępowania. Należy przypomnieć, że art. 147 K.p.a. zd. 2 jednoznacznie stanowi, iż wznowienie postępowania administracyjnego z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. (strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu) następuje tylko na żądanie strony. Skoro wznowienie postępowania administracyjnego z przyczyny wskazanej w tym przepisie następuje tylko na żądanie strony, która bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu zakończonym decyzją ostateczną, to tym samym uchylenie zaskarżonej decyzji przez wojewódzki sąd administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b P.p.s.a. z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. jest możliwe jedynie wówczas, gdy na zarzut taki powołuje się ta strona, która bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym. Sąd administracyjny nie jest natomiast władny uchylić decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b P.p.s.a., jeśli na naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego z przyczyny, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a., powołuje się strona, która brała udział w tym postępowaniu. Zatem uprawnienie do podniesienia zarzutu naruszenia obejmującego nie zapewnienie udziału innym stronom nie przysługuje N. W.. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi Sąd uznał je wszystkie za bezzasadne, gdyż błędna jest teza wyjściowa lansowana przez N. W., a mianowicie, że zabudowa projektowana przez R. T. nie może być kwalifikowana jako zabudowa zagrodowa. Zgodnie z art. 61 ust. 4 u.p.z.p. przepisów art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. "nie stosuje się do zabudowy zagrodowej, w przypadku gdy powierzchnia gospodarstwa rolnego związanego z tą zabudową przekracza średnią powierzchnię gospodarstwa rolnego w danej gminie". Pojęcie zabudowy zagrodowej nie zostało w u.p.z.p. zdefiniowane, niemniej w ocenie Sądu z powodzeniem można w tym przypadku posłużyć się pomocniczo definicją zawartą w innym akcie prawnym regulującym proces inwestycyjny – rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jednolity Dz. U. z 2015 r., poz. 1422 ze zm.). Zgodnie z § 3 pkt 3 tego rozporządzenia przez zabudowę zagrodową - należy rozumieć "w szczególności budynki mieszkalne, budynki gospodarcze lub inwentarskie w rodzinnych gospodarstwach rolnych, hodowlanych lub ogrodniczych oraz w gospodarstwach leśnych". Mając na uwadze powyższe przyjąć więc można na potrzeby niniejszej sprawy, że zabudowa zagrodowa, to przede wszystkim zabudowa realizowana w ramach gospodarstw rolnych i je tworząca. Zdaniem Sądu budynek magazynu płodów rolnych bez najmniejszych wątpliwości może być uznany za zabudowę zagrodową, tym bardziej, że wedle wiarygodnych wyjaśnień inwestorki jego rola i funkcje mają wiązać się z realizowaną przez nią i w ramach jej gospodarstwa produkcją rolną. Sąd nie zgadza się ze Skarżącą, jakoby zabudowa zagrodowa nie mogła powstać bez istnienia albo równoczesnego powstania zabudowy mieszkalnej. Na zabudowę zagrodową składa się zawsze zespół budynków, z którym przynajmniej jeden musi mieć charakter mieszkalny w obrębie jednego podwórza, zabudowa zagrodowa może być uzupełniana o budynki mieszkalne. Nie można jednak z tego wywodzić, że zabudowa zagrodowa musi powstawać zawsze obok albo łącznie z zabudową mieszkaniową. Przedmiotem inwestycji w niniejszej sprawie jest typowa zabudowa dla celów rolniczych, stąd poza analizowaną wyżej problematyką relacji z innymi zabudowaniami, projektowany obiekt – jako taki – trudno kwalifikować inaczej jak zabudowę w ramach gospodarstwa rolnego. W skardze wskazano, że elementy (grunty) składające się na gospodarstwo rolne inwestorki nie mają charakteru trwałego, gdyż są dzierżawione. W tym miejscu zwrócić należy uwagę, iż zgodnie z art. 553 Kodeksu cywilnego "Za gospodarstwo rolne uważa się grunty rolne wraz z gruntami leśnymi, budynkami lub ich częściami, urządzeniami i inwentarzem, jeżeli stanowią lub mogą stanowić zorganizowaną całość gospodarczą, oraz prawami związanymi z prowadzeniem gospodarstwa rolnego". W świetle materiału dowodowego nie ulega wątpliwości, że R. T. prowadzi gospodarstwo rolne o powierzchni ca 18 ha. Po pierwsze, z przedłożonych decyzji Dyrektora Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wynika bezspornie, że R. T. prowadzi działalność produkcyjną w rolnictwie. Po drugie, zarazem jest ona właścicielem szeregu działek rolnych otrzymanych na podstawie umowy darowizny z dnia [...] maja 2016 r. (aktu notarialnego) oraz dzierżawionych na podstawie umowy dzierżawy z dnia [...] maja 2015 r. (zawartej z datą pewną – z podpisami notarialnie poświadczonymi). Wreszcie zaznaczyć należy, że ta ostatnia umowa została zgłoszona Prezesowi Każdy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, co zostało odnotowane w decyzji z dnia [...] czerwca 2015 r., [...] W ocenie Sądu R. T. dostatecznie wykazała, że posiada gospodarstwo rolne o deklarowanej powierzchni, z którym ma być związana projektowana zabudowa w rozumieniu art. 61 ust. 4 u.p.z.p. Skarżąca podważa także w skardze dane dotyczące średniej powierzchni gospodarstwa rolnego w Gminie [...] uzyskane na podstawie powszechnego spisu rolnego z 2010 r. (7,14 ha). Skarżąca nie podaje jednak innych źródeł świadczących o braku aktualności tych danych. Na marginesie Sąd zwraca uwagę, że wedle informacji jakie można pozyskać ze stron internetowych Głównego Urzędu Statystycznego ostatnim powszechnym spisem rolnym był właśnie spis z 2010 r. Następny odbędzie się 2020 r. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że art. 61 ust. 4 u.p.z.p. mógł znaleźć w sprawie zastosowanie, gdyż zaprojektowano zabudowę zagrodową (budynek rolniczy), a zarazem wykazano, że powierzchnia gospodarstwa rolnego inwestorki związanego z tą zabudową przekracza średnią powierzchnię gospodarstwa rolnego w danej gminie. Oceniając pozostałe przesłanki wydania decyzji o warunkach zabudowy zawarte w art. 61 ust. 1 pkt 2-5 u.p.z.p. Sąd stwierdza, że decyzja Kolegium i poprzedzająca ją decyzja Wójta są z nimi zgodne. Inwestycja ma dostęp do drogi publicznej (działki 644 stanowiącej drogę gminną; art. 61 ust. 1 pkt 2 u.p.z.p.), istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego (istnieje uzbrojenie w drodze gminnej; art. 61 ust. 1 pkt 3 i ust. 5 u.p.z.p.), a teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne (działka [...] posiada symbol klasy użytku RV i RVI; art. 61 ust. 1 pkt 4 u.p.z.p.). Wreszcie z oparciu o materiał zabrany w aktach, a zwłaszcza nadesłane do akt stanowisko Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2016 r., ustalić można, że inwestycja projektowana jest zgodna z przepisami odrębnymi, zwłaszcza przepisami z zakresu ochrony środowiska i ochrony przyrody. Nie są zasadne zarzuty skargi dotyczące wyznaczania kręgu stron postępowania (art. 7, 8, 10 i 28 K.p.a. oraz art. 7, 7b, 10, 28 w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 i § 2 K.p.a.), a także materialne i proceduralne zarzuty powiązane z kwestią przesłanek stosowania art. 61 ust. 4 u.p.z.p., a w konsekwencji i art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. (art. 107 § 3 w zw. z art. 140 K.p.a., art. 61 ust. 4 u.p.z.p., art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. i art. 7 i 138 § 2 K.p.a.). W skardze nie wykazano także, aby miało dojść do naruszenia zasady przekonywania (art. 11 K.p.a.) w stopniu, który mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Na marginesie należy wskazać, że Sądowi z urzędu znana jest sprawa o sygnaturze II SA/Po 720/18 i Sąd w niniejszym składzie podziela argumentację poczynioną w uzasadnieniu wyroku z dnia 14 marca 2019 r. i uznaje ją za własną. Mając to wszystko na uwadze Sąd oddalił skargę jako bezzasadną i to na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.). Z uwagi na brak podstawy prawnej Sąd oddalił wniosek o zwrot kosztów uczestniczki postępowania R. T. o czym orzekł jak w punkcie 2.