IV SA/Po 169/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Busz po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.O. na decyzję W. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lutego 2015r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W skardze na decyzję W. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lutego 2015r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu środków zastępczych, T.O. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania w całości decyzji organu I instancji - Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...]. Zgłoszony przez skarżącego wniosek o wstrzymanie wykonania nie został w szczególny sposób uzasadniony a zawarta w skardze argumentacja wskazuje, iż za wstrzymaniem wykonania decyzji przemawia zasadność samej skargi. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż zgodnie z art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub zawieszenia czynności. Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zasadą wyrażoną w w/w przepisie jest więc wykonalność ostatecznych decyzji organów administracyjnych, a wstrzymanie wykonalności decyzji jest wyjątkiem od tej zasady, który wystąpić może w razie zaistnienia ustawowych przesłanek (faktów) uzasadniających to wstrzymanie i po spełnieniu przez stronę warunków jakie ustawa nakłada na nią, w sytuacji ubiegania się o wstrzymanie wykonania ostatecznej decyzji. Przede wszystkim podkreślić należy, iż wstrzymanie wykonalności decyzji (postanowienia) przez sąd administracyjny występuje zawsze na wniosek strony, a co za tym idzie - wykazanie, że istnieją pozytywne przesłanki od których ustawa uzależnia wstrzymanie decyzji przez sąd, spoczywa na stronie która taki wniosek składa. Strona winna jest wykazać (uprawdopodobnić), że istnieją przesłanki o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. tj., iż w razie wykonania tej decyzji (postanowienia) zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd wniosek taki może uwzględnić jeżeli po analizie wniosku, wskazanych w nim faktów i okoliczności uprawdopodabniających te fakty ocenia, iż skutki takie mogą faktycznie zaistnieć tj., że w razie wykonania decyzji strona może ponieść znaczne szkody lub decyzja spowoduje nieodwracalne skutki. Powyższe przesłanki mogą wystąpić łącznie lub oddzielnie. Przesłanka w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, zachodzi w przypadku zagrożenia wystąpienia szkody, która nie będzie mogła być naprawiona, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Natomiast trudne do odwrócenia skutki powstają zwykle tam, gdzie po wykonaniu decyzji jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy. W tym miejscu należy wskazać, iż nałożony na stronę obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego. Z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są niewątpliwie odwracalne, bowiem w razie uwzględnienia skargi przez Sąd i uprawomocnieniu się orzeczenia w tym przedmiocie, świadczenie to będzie podlegało zwrotowi. Oczywista dolegliwość związana z wykonaniem obowiązku pieniężnego sama w sobie nie wystarcza do wstrzymania wykonania aktu. Wstrzymanie wykonania aktu może być uzasadnione tylko i wyłącznie takim uszczupleniem majątku zobowiązanego, które spowoduje zaistnienie niebezpieczeństwa, o którym mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Jakkolwiek kwota wymierzonej kary jest w rozpatrywanym przypadku obiektywnie wysoka, to jednak strona skarżąca nie wyjaśniła w jaki sposób jej uiszczenie doprowadzi do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. We wniosku nie zawarto bowiem żadnych danych pozwalających ocenić kondycję finansową skarżącego. Nie można zatem ocenić czy uiszczenie kary będzie faktycznie groziło wyrządzeniem skarżącemu znacznej szkody. Sąd podzielił przy tym stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w postanowieniu z dnia 23 listopada 2004 r., sygn. GZ 120/04, (dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), iż do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej. Końcowo odnosząc się do podnoszonej w skardze argumentów będących również uzasadnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji zauważyć także należy, iż ewentualne wady zaskarżonej decyzji o wymierzeniu kary, będą przedmiotem merytorycznej oceny zasadności skargi, ale nie uzasadniają wstrzymania wykonania decyzji. Podkreślenia nadto wymaga, że przedmiotowa kara ma na celu ochronę życia i zdrowia konsumentów oraz interesu publicznego przed wprowadzaniem do obrotu środków zastępczych, co ustawodawca miał na uwadze, nakazując przepisem art. 52a ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz.U. z 2012 r. Poz.. 124 ze zm.) nadawać decyzji wymierzającej karę pieniężną rygor natychmiastowej wykonalności. Mając na względzie powyższe i uznając, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła istnienia przesłanek do wstrzymania zaskarżonej decyzji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.