IV SA/Po 17/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Jarosz (spr.) Sędziowie WSA Ewa Kręcichwost - Durchowska WSA Donata Starosta po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 06 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia oddala skargę W dniu [...] stycznia 2017 r. ro Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wpłynęła skarga Stowarzyszenia "[...]" z siedzibą w [...] (zwanego dalej: Stowarzyszenie, skarżący) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego (zwanego dalej: SKO, Kolegium) z dnia [...] września 2016 r. nr [...] stwierdzające niedopuszczalność zażalenia Stowarzyszenia na postanowienie Zarządu Powiatu w Ś. W. (zwanego dalej: Zarząd Powiatu) z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] (zwanego dalej: postanowienie uzgadniające). Skarga została wniesiona w następującym stanie faktycznym. Opisanym na wstępie postanowieniem uzgadniającym Zarząd Powiatu, na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 9 i ust. 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2015 r., poz. 199 z późn. zm.), art. 106 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r., poz. 23 j.t., zwanej dalej: Kpa) [przyp. Sądu – omyłkowo wskazano Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zmianami], art. 35, 39 i art. 43 ustawy z dnia 21 marca 1985 roku o drogach publicznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 460 j.t. z późn. zm.) oraz rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi i ich usytuowanie (Dz. U. z 2016 r., poz. 124 j.t.) [przyp. Sądu – omyłkowo wskazano Dz.U. Nr 43 poz. 430 ze zmianami], po rozpoznaniu sprawy z wniosku Burmistrza Miasta Ś. W. (zwanego dalej: Burmistrz), uzgodnił pozytywnie projekt decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego nr [...], dotyczącej inwestycji polegającej na budowie stacji elektroenergetycznej [...] kV GPO W. oraz budowie infrastruktury towarzyszącej dostosowanej do układu stacji, na działce o nr ewid. [...], położonej w m. D., gmina Ś. W.. (zwanej dalej: Inwestycja). Zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego na powyższe postanowienie uzgadniające złożyło Stowarzyszenie wnosząc o jego uchylenie w całości, sporządzenie uzasadnienia oraz zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego zakończenia sprawy odwołania od decyzji z dnia [...] czerwca 2014 r. wydanej przez Wójta Gminy D. oraz sprawy odwołania od decyzji z dnia [...] lipca 2015 r. wydanej przez Burmistrza [...]. o środowiskowych uwarunkowaniach inwestycji dla [...] Sp. z o.o. W uzasadnieniu wniosków Stowarzyszenie podniosło, że zaskarżone postanowienie Zarządu Powiatu nie odpowiada prawu, w szczególności z tego względu, że zostało wydane przedwcześnie, albowiem dotyczy inwestycji firmy [...] Sp. z o.o. polegającej na budowie turbin wiatrowych na terenie Gminy D. i na terenie Gminy Ś. W.., w której to sprawie nie została prawomocnie zakończona sprawa odwołania od decyzji z dnia [...] czerwca 2014 r. wydanej przez Wójta Gminy D. o środowiskowych uwarunkowaniach dla tej samej Inwestycji (obecnie na etapie postępowania sądowoadministracyjnego toczącego się pod sygn. akt: IV SA/Po 291/15, ze skargi Stowarzyszenia na decyzję SKO z dnia [...] lutego 2015 r.). Po wtóre Stowarzyszenie podniosło, że nie jest również prawomocna decyzja Burmistrza [...]. z dnia [...] lipca 2015 r. o środowiskowych uwarunkowaniach inwestycji [...] Sp. z o.o., która to sprawa toczy się również przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu ze skargi Stowarzyszenia na decyzję organu I instancji. Zdaniem Stowarzyszenia w opisanej sytuacji konieczne jest zawieszenie postępowania, albowiem może zapaść wyrok uchylający zarówno ww. decyzje Burmistrza jak i Wójta, co będzie oznaczało brak podstaw formalno-prawnych dla Inwestycji. Po rozpatrzeniu w dniu [...] września 2016 roku sprawy z zażalenia Stowarzyszenia, Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem nr [...], na podstawie art. 127 § 2, 17 pkt 1 i art. 144 w zw. z art. 134 Kpa oraz przepisu art. 53 ust. 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2016 r., poz. 778 z późn. zm., zwanej dalej: ustawa planistyczna) stwierdziło niedopuszczalność zażalenia. Uzasadniając rozstrzygnięcie Kolegium przytoczyło regulacje prawną zawartą w art. 144 w zw. z art. 134 i art. 106 Kpa oraz art. 50 ust. 1 i 2, art. 51 ust. 1 pkt 2, art. 52 ust. 1 i 3, art. 53 ust. 3 pkt 9 i ust. 5 ustawy planistycznej wskazując, że postępowanie uzgodnieniowe ma charakter incydentalny i jest ściśle powiązane z postępowaniem głównym, a zarzuty przeciwko temu postępowaniu można skutecznie podnosić dopiero w odwołaniu od przedmiotowej decyzji. Kolejno organ wskazał, że w myśl art. 53 ust. 5 ustawy planistycznej prawo do wniesienia zażalenia na wydane w trybie art. 53 uzgodnienia przysługuje wyłącznie inwestorowi. Tymczasem z akt sprawy wnika, iż inwestorem Inwestycji jest [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W.. Tym samym tylko ten Inwestor - Wnioskodawca mógł skutecznie wnieść zażalenie na postanowienie Zarządu uzgadniającego projekt decyzji o ustaleniu lokalizacji przedmiotowej inwestycji celu publicznego. Na powyższe postanowienie skargę, opisaną na wstępie, wniosło Stowarzyszenie wnosząc o jego uchylenie oraz uchylenie poprzedzającego je postanowienia Zarządu Powiatu. Uzasadniając żądanie skargi Stowarzyszenie stwierdziło, że zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie odpowiada prawu, w szczególności z tego względu, że w tej samej sprawie toczy się drugie takie samo postępowanie "z decyzji Burmistrza [...]. w którym to postępowaniu Stowarzyszenie nie zostało uznane uprawnioną stroną, co stanowi naruszenie prawa". Kolejno skarżący argumentował, za posiadaniem przez Stowarzyszenie interesu formalno-prawnego do udziału w postępowaniu. Za "dowód w sprawie" uznaje Stowarzyszenie nową ustawę tzw. odległościową z dnia [...] maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych (Dz.U. z 2016, poz. 961), która określa odległość budowy turbin wiatrowych Hx10, t.j. 2000 m od zabudowań mieszkalnych, która to odległość w sprawie wynosi do 500 m, stwarzająca zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi. Kolejno Stowarzyszenie wskazało, że podstawy prawnej bycia strona w postępowaniu upatruję w art. 28 Kpa oraz w art. 28 ust. 2 ustawy Prawo Budowlane z dnia 07 lipca 1994 r. oraz przywołanym orzecznictwie sądowym, zgodnie z którym sąsiedztwo to obszar objęty szkodliwym wpływem planowanej inwestycji. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono również, bez bliższej argumentacji, naruszenie art. 7, 77 i 107 oraz art. 10 Kpa. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 j.t. z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej przepisu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi zatem o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Innymi słowy, sąd administracyjny nie rozważa kwestii, czy decyzja (postanowienie) organu administracji publicznej jest słuszna, lecz czy mieści się w granicach obowiązującego prawa materialnego i procesowego. Z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 roku, poz. 718 z późn. zm., zwanej dalej – Ppsa), wynika, iż sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w skardze podstawą prawną Badając pod tym kątem zaskarżone orzeczenie, Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać bowiem należy, że ustawa z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. Nr 106, poz. 675) wprowadziła zmianę do ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym istotną z punktu widzenia rozpoznawanej sprawy. W myśl art. 70 pkt 6 lit. b tej ustawy, art. 53 ust. 5 ustawy planistycznej otrzymał brzmienie: "Uzgodnień, o których mowa w ust. 4, dokonuje się w trybie art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że zażalenie przysługuje wyłącznie inwestorowi. W przypadku niezajęcia stanowiska przez organ uzgadniający w terminie 2 tygodni od dnia doręczenia wystąpienia o uzgodnienie - uzgodnienie uważa się za dokonane." Powyższa ustawa o wspieraniu rozwoju usług - zgodnie z jej art. 87 - weszła w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 29, który wszedł w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia. Oznacza to, iż zaczęła obowiązywać od 17 lipca 2010 r. (data aktu - 7 maja 2010 r., data ogłoszenia - 16 czerwca 2010 r.) i od tego też dnia obowiązuje art. 53 ust. 5 ustawy planistycznej o treści wyżej przywołanej. W świetle powyższego od dnia 17 lipca 2010 r. wyłączona została możliwość wniesienia zażalenia na postanowienie w przedmiocie uzgodnienia decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego przez inny podmiot, aniżeli inwestor. Zażalenie w niniejszej sprawie zostało wniesione po tej dacie. Wydając postanowienie organ I instancji pouczył wprawdzie o możliwości wniesienia zażalenia nie zaznaczając, że dotyczy to jedynie inwestora, ale uprawnienie to wynika wprost z cytowanego wyżej przepisu art. 53 ust. 5 ustawy planistycznej. Jak słusznie wskazał organ, z akt sprawy jednoznacznie wnika, iż Inwestorem jest firma "[...2] sp. z o.o. " Sp. z o.o. z siedzibą w W. przy ul. [...], a nie Skarżący. W tym stanie, zarzuty skargi nie mogły odnieść skutku i wobec ich oczywistej bezzasadności Sąd - na mocy art. 151 Ppsa – oddalił skargę.