IV SA/Po 172/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Grossmann po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "[...]" Ł. D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi "[...]" Ł. D. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie obowiązku przedłożenia ekspertyzy technicznej p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia Pismem z dnia[...] stycznia 2012 r. Ł. D., prowadzący działalność gospodarczą pod firmą [...] (dalej: "Skarżący"), reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia[...] stycznia 2012 r., nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...], nakładające na [...] obowiązek przedłożenia ekspertyzy technicznej obejmującej całość wykonanych fundamentów budynku [...] w terminie do dnia [...] lutego 2012 r. Wraz ze skargą został złożony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. We wniosku tym Skarżący wskazał, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, albowiem wykonanie ekspertyzy – odpowiednich badań i sprawdzeń przy użyciu skomplikowanej aparatury – może okazać się bardzo kosztowne, wręcz niewyobrażalne (w opinii rzeczoznawcy jest to w istocie obowiązek niewykonalny). Jeszcze większe szkody przyniesie dokonanie odkrywek wybudowanych fundamentów poprzez ich odkrycie od wnętrza budynku, które jest możliwe po skuciu posadzki ceramicznej, rozbiórce kolejnych warstw betonowych, rozbiórce izolacji przeciwwilgociowej i cieplnej. Dalej Skarżący zauważył, że przedmiotowy budynek jest usytuowany w zabudowie plombowej od północy i południa, zaś od wschodu i zachodu sąsiaduje z ulicami [...] i [...], co oznacza, że koszty wyłączania drogi krajowej i rozbiórki chodnika będą bardzo duże. Wobec powyższego wykonanie zaskarżonego orzeczenia mogłoby spowodować trudne do odwrócenia skutki w postaci szkody. Skarżący wskazał przy tym na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 lutego 2011 r., sygn. akt IV SA/Po 110/11. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej w skrócie "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Jak z powyższego wynika, podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków – przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (zob. np. postanowienie NSA z 20.12.2004 r., GZ 138/2004, LEX nr 281811). W niniejszej sprawie należy stwierdzić, iż z uwagi na przedmiot zaskarżonego postanowienia (obowiązek sporządzenia ekspertyzy) oraz związane z tym szczególne okoliczności podniesione przez Skarżącego w uzasadnieniu wniosku, wykonanie tego postanowienia skutkowałoby niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, związanych zwłaszcza z poniesieniem kosztów sporządzenia ekspertyzy. Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. MZ