IV SA/Po 174/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska po rozpoznaniu dnia 20 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.G. na decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłków celowych p o s t a n a w i a o d r z u c i ć s k a r g ę /-/ E. Kręcichwost-Durchowska Decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r. działający z upoważnienia Prezydenta Miasta P. Kierownik Filii J. Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w P. odmówił M.G. przyznania pomocy finansowej w formie zasiłku celowego, zasiłku celowego specjalnego. W uzasadnieniu napisano, że dochód strony przekracza ustawowe kryterium dochodowe o kwotę [...] zł, co oznacza brak podstaw do przyznania pomocy w formie zasiłku celowego. Rozpatrując możliwość przyznania zasiłku celowego specjalnego lub zasiłku celowego zwrotnego ustalono, że wnioskodawczyni nie ponosi aktualnie stałych wydatków, a od [...] lipca 2006 r. co miesiąc jest potrącana z Jej emerytury kwota [...]zł. tytułem spłaty zaległości energetycznych oraz, że do spłaty pozostała kwota [...] jako należność główna, bez odsetek. Stwierdzając, że zasiłki celowe są przyznawane w celu zaspokojenia niezbędnych potrzeb bytowych określono, że zadłużenie w opłatach mieszkaniowych nie mieści się w pojęciu niezbędnej potrzeby bytowej. Jak wynika z adnotacji na decyzji M.G. odebrała decyzję dnia [...] stycznia 2007 r. Decyzja opatrzona była stosownym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia odwołania. W piśmie do Sądu [...] lutego 2007 r. M.G. przywołała datę i numer zaskarżonej decyzji oraz opisała swoją aktualną sytuację w tym sytuacje finansową. Sąd wezwał organ administracji do nadesłania odpowiedzi na skargę oraz akt administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153/02/1270 ze zm., dalej ppsa) skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Wyczerpanie środków zaskarżenia – lub wezwanie do usunięcia naruszenia prawa – przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego stanowią zatem przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu. Skarżąca wniosła do Sądu skargę na decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta P. przez Kierownika Filii J. Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w P. – organu I instancji. Zgodnie z art. 127 kpa od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie – w tym przypadku do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Takiej treści pouczeniem została opatrzona zaskarżona przez M. G. decyzja. Niewykorzystanie przez Skarżącą dwuinstancyjnego toku postępowania administracyjnego uniemożliwia Sądowi merytoryczną kontrolę zapadłej decyzji. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ppsa skargę odrzucił, jako wniesioną bez wyczerpania toku instancji. /-/ E. Kręcichwost-Durchowska AT