IV SA/Po 179/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] 2010 r., Nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia: umorzyć postępowanie. Pismem z dnia [...] 2011 r. J. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] 2010 r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty L. z dnia [...] 2010 r. w przedmiocie skierowania na badania lekarskie. W dniu [...] 2011 r. do Sądu wpłynęła odpowiedź na skargę sporządzona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L.. Organ podniósł m.in., iż w dniu [...] 2011 r. J. P. złożył w siedzibie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sposób niebudzący wątpliwości pisemne oświadczenie o cofnięciu skargi. Fakt ten znalazł potwierdzenie w załączonym protokole. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: ppsa), skarżący może cofnąć skargę, a złożone przez nią oświadczenie jest dla sądu wiążące. Sąd jednak uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Sąd nie znalazł podstaw, by przyjąć, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa, ani że spowoduje utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.