IV SA/Po 185/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Grossmann Sędziowie WSA Anna Jarosz (spr.) WSA Maciej Busz Protokolant st.sekr.sąd. Krystyna Pietrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 07 listopada 2013 r. sprawy ze skargi B. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia 1. skargę odrzucić, 2. zwrócić skarżącej B. P. kwotę (...) zł (...) uiszczoną tytułem wpisu sądowego Wnioskiem z dnia (...) r. P. i B. P. zażądali wszczęcia postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia (...) r. nr(...). Postanowieniem z dnia (...) r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. na podstawie art. 17 § 1, art. 61a § 1 K.p.a. odmówiło wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia (...) r. nr (...). Pismem z dnia (...) r. P. i B. P. wnieśli o ponowne rozpatrzenie sprawy. Postanowieniem z dnia (...) r. nr (...) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. uchyliło postanowienie SKO z dnia (...) r. nr (...) oraz wszczęło postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia (...) r. nr (...). Decyzją z dnia (...) r. nr (...) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. na podstawie art. 17 pkt 1, art. 127 § 2, art. 105 § 1 pkr 1 K.p.a., po rozpatrzeniu wniosku B. i P. P. o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia (...) r. nr (...), umorzyło postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności opisanej wyżej decyzji. Na powyższą decyzję, B. P., zgodnie z treścią zawartego w tej decyzji pouczenia, pismem z dnia (...) r wniosła skargę domagając się stwierdzenia jej nieważności, względnie jej uchylenie i przekazanie sprawy Kolegium celem ponownego rozpoznania kwestii nieważności decyzji z dnia (...) r. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm. dalej P.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed właściwym organem, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie do treści art. 52 § 2 P.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, takich jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W rozpoznawanej sprawie skarżącej przysługiwało prawo do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji SKO z dnia (...) r. zgodnie z art. 127 § 3 K.p.a., który stanowi, że od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Zaskarżona decyzja wydana została przez SKO w wyniku wszczęcia postępowania nadzwyczajnego dotyczącego stwierdzenia nieważności decyzji z dnia (...) r. SKO w tym wypadku było organem I instancji, zatem zgodnie z powołanym wyżej przepisem skarżącej przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego przysługiwał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Na prawo skarżącej do wniesienia skargi do Sądu na zaskarżoną decyzje nie mogło mieć wpływu zawarte w tej decyzji błędne pouczenie o możliwości wniesienia skargi na tę decyzję, gdyż błędne pouczenie nie mogło modyfikować obowiązku wyczerpania toku instancji ustanowionego przez przepisy art. 52 § 2 P.p.s.a. W ocenie Sądu okoliczność błędnego pouczenia jej przez organ o prawie do wniesienia skargi na tę decyzję, strona może podnosić w postępowaniu w sprawie przywrócenia terminu dotyczącego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy jako okoliczność świadcząca o braku winy skarżącej w uchybieniu terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a. stwierdził, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie przez skarżącą jest niedopuszczalna i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. skargę odrzucił. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.